Katolickie Przedszkole św. Antoniego w Węgrowie wraz z Wydziałem Katechezy i Szkolnictwa Katolickiego Kurii Diecezjalnej w Drohiczynie zorganizowało już po raz XIII Ogólnopolski Konkurs Plastyczny pt. Mój ulubiony Święty.
Finałowa gala konkursowa odbyła się 17 maja w sali „Wirydarz” przy parafii św. Piotra z Alkantary i św. Antoniego z Padwy w Węgrowie.
Uroczystość zgromadziła wielu znakomitych gości. Przede wszystkim dzieci wraz z rodzicami, którzy wzięli udział w konkursie. Ponadto w wydarzeniu udział wzięli: bp Piotr Sawczuk, ks. kan. Krzysztof Mielnicki – dyrektor Wydziału Katechezy i Szkolnictwa Katolickiego Kurii Diecezjalnej w Drohiczynie, Maciej Górski – senator RP, Adrian Majewski – sekretarz Powiatu Węgrowskiego (w zastępstwie za starostę Ewę Besztak), Piotr Szaniawski – naczelnik Wydziału Spraw Społecznych (w zastępstwie za burmistrza miasta Pawła Marchelę), Agnieszka Maksymowicz oraz Roman Postek – Członkowie Komisji Konkursowej.
Na początku uroczystości wszystkich zebranych powitała dyrektor przedszkola ds. pedagogicznych Iwona Serafińska. Po niej głos zabrał gospodarz ks. kan. Romuald Kosk – dyrektor przedszkola. Witając zebranych gości podziękowali wszystkim dzieciom, które wzięły udział w konkursie. Do komisji konkursowej przesłano 276 prac.
Spotkanie występem artystycznym uświetniła jedna z grup przedszkolnych – Ananaski. Grupa zaprezentowała widzom spektakl „Mój Anioł Stróż”.
Po części artystycznej miało miejsce przemówienie ks. kan. Krzysztofa Mielnickiego. W swoim wystąpieniu ukazał idee i założenia konkursu oraz podsumował przebieg wszystkich jego etapów i prac komisji, które wyłoniły laureatów. Wyraził nadzieję, że dzieci, które wzięły udział w konkursie prezentując swojego ulubionego świętego, rzeczywiście będą starały się naśladować jego miłość do Boga w swoim życiu. Pragnieniem organizatorów jest także to, aby kiedy już dorosną i będą posiadać własne potomstwo, będą wybierać im imiona świętych katolickich – dając im wspaniałych orędowników w Niebie. Podziękował członkom Komisji Konkursowej – Agnieszce Maksymowicz i Romanowi Postkowi – za ich pracę, często nie łatwą. Zdarzało się bowiem, że uczestnicy konkursu nie podpisali swojej pracy imieniem żadnego świętego, trzeba było wówczas zgadywać kim jest zaprezentowana postać.
Wyniki Konkursu Plastycznego „Mój Ulubiony Święty”:
W Kategorii Dzieci Trzyletnie
I Miejsce – Urszula Adamczuk – Przedszkole Sióstr Sercanek w Brańsku, diec. drohiczyńska,
W Kategorii Dzieci Czteroletnie
I Miejsce – Zofia Suchenek – Przedszkole Sióstr Prezentek w Warszawie, diec. warszawsko-praska,
W Kategorii Dzieci Pięcioletnie
I Miejsce – Maria Gajko – Przedszkole nr 5 Krasnala Hałabały w Bielsku Podlaskim, diec. drohiczyńska,
W Kategorii Dzieci Sześcioletnie
I Miejsce – Marcel Paszko – Przedszkole nr 5 Krasnala Hałabały w Bielsku Podlaskim, diec. drohiczyńska,
W Kategorii Praca z Rodziną
I Miejsce – Natalia Limanówka – Parafialne Przedszkole Integracyjne im. św Kingi w Tymbarku, diec. tarnowska.
W Centrum Dialogu Kultur w Węgrowie odbyła się uroczystość podsumowania obchodów Roku Powstania Styczniowego na terenie powiatu węgrowskiego. Podczas wydarzenia zostały wręczone podziękowania osobom oraz instytucjom, które zaangażowały się w upamiętnienie tego ważnego wydarzenia historycznego.
Powstanie Styczniowe na ziemiach węgrowskich było jednym z największych w Polsce. Bitwa pod Węgrowem, która miała miejsce 2 lutego 1863 r. jest określana jako Polskie Termopile, co znalazło wyraz w twórczości polskich poetów takich jak Maria Konopnicka czy Cyprian Kamil Norwid.
Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
Odpust w parafii pw. śś. Stanisława, Doroty i Wacława we Wrocławiu
Niech odpust ku czci św. Doroty budzi w nas na nowo zachwyt nad niebem, niech pomaga nam cieszyć się z daru życia wiecznego, który mamy. Niech utwierdza nas w niezachwianej pewności, że Chrystus przynosi nam życie wieczne – mówił ks. Jan Inglot w kościele pw. śś. Stanisława, Doroty i Wacława we Wrocławiu.
Kapłan przewodniczył Mszy św. odpustowej i pobłogosławił przynoszone na uroczystość jabłka W homilii zadał pytanie, jakie padło podczas jednego z wywiadów z Robertem Lewandowskim, o wiarę w życie wieczne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
