W dniu 29 listopada w wieku 95 lat zmarł w Zielonej Górze śp. Walerian Jan Piotrowski - obrońca uczestników wydarzeń zielonogórskich 1960 roku, senator I i II kadencji, obrońca życia i wielki patriota.
Walerian Piotrowski dał się zapamiętać jako obrońca uczestników wydarzeń zielonogórskich 1960 roku, senator I i II kadencji, Wielki patriota, przyjaciel Solidarności, obrońca życia, honorowy obywatel Zielonej Góry i Województwa Lubuskiego
Walerian Piotrowski dał się zapamiętać jako obrońca uczestników wydarzeń zielonogórskich 1960 roku, senator I i II kadencji, Wielki patriota, przyjaciel Solidarności, obrońca życia, honorowy obywatel Zielonej Góry i Województwa Lubuskiego.
Uroczystości pogrzebowe odbędą się w kościele parafialnym pw. św. Urbana I w Zielonej Górze w sobotę 2 grudnia: o godz. 9.30 modlitwa różańcowa, o godz. 10.00 Msza święta. Bezpośrednio po niej kondukt żałobny przejedzie na cmentarz stary w Zielonej Górze i dalsze obrzędy pożegnalne na cmentarzu.
Walerian Jan Piotrowski urodził się 11 grudnia 1927 r. w Grodzisku Wielkopolskim, zmarł 29 listopada 2023 r., adwokat, senator I i II kadencji. W okresie II wojny światowej był robotnikiem przymusowym. Po wojnie razem z rodziną opuścił rodzinny Grodzisk i przeprowadził się do Zielonej Góry. W 1952 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim.
Walerian Piotrowski był zielonogórskim adwokatem i obrońcą wolności oraz wartości chrześcijańskich. W 1957 r. był inicjatorem zorganizowania Lubuskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Od 1958 r. był obrońcą księży w sprawach karnych i administracyjnych o podłożu politycznym. Bronił uczestników wydarzeń zielonogórskich z 30 maja 1960 r. Od momentu powstania NSZZ „Solidarność” w Zielonej Górze do wprowadzenia stanu wojennego był doradcą struktur lokalnych Związku. Pomagał osobom represjonowanym i ich rodzinom. Z powodu swej działalności społecznej i politycznej od 27 października 1971 r. do 10 sierpnia 1989 r. był rozpracowywany przez Wydz. IV KW MO/WUSW/RUSW w Zielonej Górze w ramach Kwestionariusza Ewidencyjnego o kryptonimie „Piotr”.
Za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz respektowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, postanowieniem Prezydenta RP z 11 maja 2017 r. został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności. Był honorowym obywatelem Zielonej Góry oraz województwa lubuskiego.
Kapłan ten zmarł 13 marca 2026 r. w wieku 75 lat życia i 50 lat kapłaństwa.
Ksiądz Tadeusz Stanisław Reroń urodził się 8 maja 1950 roku we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1975 roku z rąk bpa Wincentego Urbana i został skierowany jako wikariusz do parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu [1975-1984], a następnie jako wikariusz do katedry pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu [1984- 1985]. W 1985 roku został skierowany na studia specjalistyczne na KUL w zakresie teologii moralnej. Po powrocie ze studiów, w 1989 roku został mianowany duszpasterzem akademickim w Centralnym Ośrodku Duszpasterstwa Akademickiego (CODA) „Czwórka” we Wrocławiu [1989 -1994]. Z kolei od 1995 roku był duszpasterzem akademickim w CODA „Maciejówka” we Wrocławiu. Pełnił tę posługę do 2000 roku. W kolejnych latach prowadził szeroką działalność duszpastersko - naukową, angażując się także w organizację wydarzeń kościelnych, komisje archidiecezjalne oraz pracę z ludźmi nauki i środowiskiem akademickim. Równolegle rozwijał karierę naukową w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu jako teolog moralista i specjalista w dziedzinie bioetyki, pełniąc funkcje dydaktyczne, kierownicze i naukowe oraz uzyskując habilitację. Jest autorem licznych publikacji naukowych, uczestnikiem międzynarodowych środowisk teologicznych oraz aktywnym członkiem wielu krajowych i zagranicznych stowarzyszeń naukowych.
To opowieść o człowieku, lekarzu, który stanął na granicy życia i śmierci — i wrócił odmieniony. O lekarzu, który przez 22 dni leżał nieprzytomny, a po odzyskaniu przytomności zaczął patrzeć na świat zupełnie inaczej. Wacław Szuniewicz nie tylko wrócił do życia. On odnalazł jego nowy sens.
To jednak nie jest tylko opowieść o jednym człowieku. To także próba odpowiedzi na bardzo ważne pytanie: czy można patrzeć, a nie widzieć? I czy bywa tak, że dopiero przez cierpienie, stratę albo ciemność człowiek zaczyna dostrzegać to, co naprawdę ważne?
"Maryja. Matka Papieża" to pierwszy film, który odsłania mistyczną więź między św. Janem Pawłem II a Matką Bożą. To opowieść o relacji, która była sercem jego życia i drogą do świętości. W filmie Maryja nie jest jedynie adresatką papieskiego „Totus Tuus”, lecz przede wszystkim prawdziwą Matką i przewodniczką nieustannie obecną w przełomowych i dramatycznych momentach XX wieku oraz w osobistych zmaganiach Karola Wojtyły.
Maryja. Matka Papieża ukazuje wyraźnie, że duchowa droga św. Jana Pawła II wyrastała z głęboko zakorzenionej polskiej maryjności, z wiary narodu, który przez wieki zawierzał swoje losy Matce Bożej. Papież nie tylko z tej tradycji wyrósł, lecz także nadał jej nowy, uniwersalny wymiar, ukazując światu maryjność jako drogę zawierzenia, odwagi i nadziei.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
