Reklama

Parafia Matki Bożej Różańcowej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niedzielę 29 września br. z okazji jubileuszu 70-lecia istnienia parafii Matki Bożej Różańcowej w Łodzi-Stokach abp Władysław Ziółek przewodniczył Mszy św. dziękczynnej, podczas której dokonał konsekracji tutejszego kościoła oraz zawierzył lokalną wspólnotę parafialną Bożemu miłosierdziu. Współcelebrowali: ks. inf. Jan Sobczak, proboszcz parafii Najświętszego Serca Jezusowego, ks. inf. Bogdan Dziwosz, kustosz sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej, ks. prał. Henryk Majchrzak, proboszcz parafii św. Kazimierza i ks. kan. Franciszek Semik, proboszcz parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. Obecni byli także ks. prał. Bartłomiej Rurarz, kapelan Księdza Arcybiskupa, ks. Aleksander Janeczek, wikariusz biskupi ds. instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego, oraz ks. kan. Ireneusz Kulesza, proboszcz parafii archikatedralnej.
W słowie wstępnym proboszcz miejsca - ks. kan. Ryszard Chojecki odczytał błogosławieństwo nadesłane z Watykanu przez Ojca Świętego Jana Pawła II - "Udzielam z serca apostolskiego błogosławieństwa duszpasterzom i wiernym parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Łodzi-Stokach, by złączeni więzami Chrystusowej miłości ukazywali swoim życiem oblicze Zbawiciela, a świadcząc o Nim, osiągnęli radość życia wiecznego". Przedstawiając krótką historię świątyni, Ksiądz
Proboszcz przypomniał, że w okresie okupacji zamieniono ją na magazyn. Jej rozbudowa, podjęta pod koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, została ukończona w roku 1994. Powiększono prezbiterium i zakrystię, postawiono wieżę - dzwonnicę. Następnie Ksiądz Proboszcz poprosił Księdza Arcybiskupa o poświęcenie kościoła, zarazem podkreślił, że parafianie przygotowali się do uroczystości przez uczestnictwo w triduum eucharystycznym.
W homilii łódzki Arcypasterz wspomniał tych, którzy przed siedemdziesięciu laty wznosili tę świątynię. "My idziemy po ich śladach z tym samym wyznaniem wiary w Jezusa Chrystusa. Gdyby nie powodowały nami racje wiary, nie byłoby tego jubileuszu, nie byłoby dziękczynnej Eucharystii" - mówił. Kościół oddano do użytku w 1931 r. Prawdopodobnie wówczas budowa nie została jeszcze ostatecznie zamknięta.
Wybuchła wojna, kościół został zdewastowany. Wysiłkiem kolejnych księży proboszczów i parafian przywrócono go dla Bożego kultu. Jednakże dopiero jubileusz 70-lecia okazał się czasem właściwym dla oddania świątyni na bezwzględną, absolutną, wyłączną własność Bogu, przez akt poświęcenia, nazywany konsekracją. "Z wdzięcznością wspominamy wszystkich tych, którzy tę parafię tworzyli i budowali tu żywy Kościół Chrystusowy. Odnowiona, jasna, czysta, udekorowana świątynia powinna być znakiem zewnętrznym naszego prawdziwie na ten dzień uporządkowanego wnętrza" - zauważył Ksiądz Arcybiskup.
Wśród darów ołtarza, obok chleba, wina i kwiatów, znalazły się również puszka na komunikanty, kielich z pateną, obraz olejny. Po ich wręczeniu nastąpił obrzęd konsekracji kościoła. Arcypasterz namaścił płytę ołtarza olejem krzyżma, po czym spalono na niej kadzidło. Kapłani uczestniczący w koncelebrze namaścili ściany przybytku na znak poświęcenia go dla sprawowania kultu chrześcijańskiego. Następnie okadzony został ołtarz i wnętrze kościoła - dym symbolizuje tu modlitwy wznoszone do Boga przez ludzi. Na koniec zapaliły się wszystkie światła. Oświetlenie ołtarza i całego kościoła oznacza, że Chrystus jest prawdziwą Światłością, dzięki której wszystkie narody mogą dojść do poznania radosnej prawdy o zbawieniu. Dopełnieniem uroczystości była modlitwa zawierzenia oraz poświęcenie obrazu Chrystusa Miłosiernego, przywiezionego do Łodzi z krakowskich Łagiewnik.
Na zakończenie Ksiądz Proboszcz w imieniu własnym i parafian serdecznie podziękował Księdzu Arcybiskupowi za poświęcenie kościoła. Pasterskie błogosławieństwo zwieńczyło tę podniosłą uroczystość, która zgromadziła w świątyni wzniesionej na stokowskim wzgórzu dużą rzeszę wiernych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych. 2 tys. cegieł, wkrótce ryt zamurowania kapsuły

2026-01-13 09:19

[ TEMATY ]

Drzwi Święte

kapsuła

zamurowywanie

2 tys. cegieł

Jubileusz Nadziei

Wojciech Rogacin/Vatican News

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.

Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
CZYTAJ DALEJ

Już jest! 267. portret papieski zostanie umieszczony w Bazylice św. Pawła

2026-01-14 15:53

[ TEMATY ]

Bazylika św. Pawła za Murami

portret papieski

mozaika

Vatican Media

Jak poinformował portal Catholic News Agency, dziś papieżowi Leonowi XIV zaprezentowano okrągłą mozaikę przedstawiającą jego oficjalny portret papieski.

Zostanie on umieszczony w Bazylice św. Pawła za Murami na końcu prawej nawy świątyni. Będzie to już 267. taki portret.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii żniwo bywa obrazem czasu, w którym Pan zbiera swój lud i odsłania prawdę o człowieku

2026-01-15 09:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję