Cywilizacja chrześcijańska powróci na drogę rozwoju i będzie mogła służyć pomocą innym cywilizacjom - taką diagnozę stawia prof. Rosa Alberoni z Mediolanu w książce pt. „Wygnać Chrystusa”. - Musimy tylko ponownie wierzyć, że Bóg istnieje po to, by życie ludzkie odzyskało wymiar sakralny i nabrało sensu - mówiła 17 maja podczas prezentacji swej książki w Sekretariacie Episkopatu Polski w Warszawie. W książce, która jest ostrym pamfletem, prof. Alberoni odpowiada na wiele pytań dotyczących przyczyn i rozwoju sekularyzacji na świecie. Źródeł „wypędzania Chrystusa” z życia ludzi upatruje w epoce Oświecenia, którą określa „wiekiem ciemności”.
- Dramatyczne skutki miała rewolucja francuska, wtedy zginęło milion ludzi, wynaleziono gilotynę i tam ma swój początek terroryzm - twierdzi. Zdaniem prof. Rosy Alberoni, po rewolucji francuskiej, która, według niej, była początkiem wojny religijnej toczonej przez ateistów, nastąpiło wiele innych wojen religijnych, czego skutkiem jest obecna postępująca sekularyzacja. Autorka próbuje znaleźć odpowiedzi na pytania: Kiedy człowiek postanowił wyrzucić ze swego życia Chrystusa? Czy rzeczywiście sacrum nie jest nam potrzebne? Czy można wygnać Chrystusa z umysłów chrześcijan i ze sceny dziejów? Co mają robić chrześcijanie, by stawić czoło zagrożeniom trzeciego tysiąclecia?
Rosa Alberoni mieszka i pracuje w Mediolanie. Jest profesorem socjologii ogólnej na tamtejszym Uniwersytecie. Jest także pisarką, dziennikarką prasową, radiową i telewizyjną. Wydała kilkanaście książek, jest twórczynią programów w Rai Due oraz autorką artykułów m.in. dla dzienników: „La Stampa”, „Il Giorno”. Obecnie prowadzi stałą rubrykę w „Magazine del Corriere della Sera”.
Książka, która ukazała się nakładem wydawnictwa Rosikon Press, jest już w księgarniach.
(mk)
Rosa Alberoni, „Wygnać Chrystusa”, tłumaczenie Anna Żdżarska, Wydawnictwo Rosikon Press, Warszawa 2007.
Czy Biblia może pomóc odnaleźć odpowiedzi na pytania, z którymi mierzymy się każdego dnia? Jak czytać Pismo Święte, aby nie było jedynie zbiorem dawnych tekstów, lecz żywym Słowem, które przemienia życie? O tym rozmawiamy z ks. dr. hab. Wojciechem Węgrzyniakiem – biblistą, rekolekcjonistą i wykładowcą Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.
Punktem wyjścia do rozmowy jest myśl, że Biblia jest pewnego rodzaju lustrem. Człowiek może odnaleźć w niej samego siebie – swoje pytania, słabości, nadzieje i pragnienia. To właśnie dlatego Pismo Święte, mimo upływu wieków, nie traci swojej aktualności i wciąż przemawia do współczesnego człowieka.
Jak playlisty na platformach streamingowych ułożone są hierarchicznie według popularności utworów, tak podobnie dzieje się z piosenkami religijnymi. One też migrują w świadomości muzycznej wspólnoty i zamieniają się miejscami. Jedną z najpopularniejszych, śpiewanych z lubością przez młodzież jest piosenka W lekkim powiewie przychodzisz do mnie, Panie. To prawdziwy kościelny hit. Nawiązuje wprost do dzisiejszego pierwszego czytania, ukazującego doświadczenie Eliasza, który właśnie w muśnięciu łagodnego wiatru rozpoznał Boga. Nie było Go natomiast w gwałtownych i przerażających zjawiskach. To bardzo pocieszające. Okazuje się bowiem, że Bóg nie chce straszyć człowieka, ale pragnie się nam objawiać w sposób dla nas przyjemny. Ileż razy słyszeliśmy na rekolekcjach, że trzeba zadbać o silentium sacrum – świętą ciszę, bo w niej można spotkać Boga. On się z nikim nie przekrzykuje, nie konkuruje, nie potrzebuje tuby wrzaskliwej propagandy, tylko cierpliwie mówi do naszego serca. Całymi latami. W religijnej ciszy szepcze do sumienia i wzywa do miłości. Prosi o jej odwzajemnienie. Pokój serca oddanego Bogu jest chyba największą wartością, jaką można mieć w życiu. Młodzież śpiewająca wspomnianą piosenkę ma dobrą intuicję. Rozumiemy to lepiej podczas fali upałów. Lekki zefirek w dusznym pomieszczeniu jest wybawieniem dla rozgrzanego ciała. Tchnienie Ducha Bożego działa jeszcze mocniej na doświadczającą dokuczliwego rozedrgania duszę człowieka. Modlitwa, spowiedź, Eucharystia, bliskość braci w wierze, radość wspólnoty, znaleziona odpowiedź na uporczywe pytanie, rozpoznana droga życia, dobra rada mądrego – to tylko niektóre elementy opisywanego zjawiska. Mawiamy wtedy: Pan jest wielki, alleluja, amen.
W rocznicę męczeńskiej śmierci św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein) w kościele św. Michała Archanioła we Wrocławiu-Ołbinie sprawowano Eucharystię ku jej czci.
Ks. Jan Gondro, przypominając niezwykłą drogę życiową świętej – od ateizmu i kariery naukowej, przez poszukiwanie prawdy, aż po chrzest, Karmel i męczeństwo w Auschwitz-Birkenau – podkreślił, że jej życie pozostaje ważnym świadectwem dla współczesnego człowieka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
