Z braku lepszego pretekstu opozycja zaatakowała rząd Jarosława Kaczyńskiego, że nie posłał na „konferencję bezpieczeństwa” do Monachium pierwszego rządowego „garnituru”, ale „garnitur” drugi. Jednak to rząd miał rację: SLD i PO przegapiły bowiem, że w tym samym czasie gościł w Polsce szef Komisji Europejskiej José Barroso. Konferencja bezpieczeństwa w Monachium okazała się solowym występem prezydenta Rosji Władimira Putina, który - strasząc Europę Ameryką - wystąpił w podwójnej roli: Breżniewa-bis, a zarazem „naganiacza” krajów europejskich do „niemieckiego priorytetu”, czyli do tzw. konstytucji europejskiej. Ta „konstytucja europejska” to pseudonim hegemonii Niemiec w zmienionej w jedno już państwo federacyjne UE, dzięki czemu można by już przejść do następnego etapu - „budowy Europy” opartej na niemiecko-rosyjskiej polityce. Obecność amerykańska w Europie stanowi istotną przeszkodę w realizacji takiej wizji, i dlatego prezydent Putin w starym sowieckim stylu straszył Europę „amerykańskim imperializmem”. Nie było więc najmniejszego powodu, żeby na tak mało poważną imprezę posyłać „pierwszy rządowy garnitur” - drugi wystarczył w zupełności. Tym bardziej, że - jak się okazało - niemieccy organizatorzy, wysyłając zaproszenia na to spotkanie, kierowali się jakąś dziwną logiką - zapraszali imiennie, kto tam im się podobał, nie zaś, jak by wypadało, z funkcyjnego klucza... Słusznie więc polskie władze darowały sobie uczestnictwo w tej „konferencji bezpieczeństwa”, o której prasa pisała, że najważniejsze na niej były „rozmowy kuluarowe i wielki bufet, a nawet dwa wielkie bufety, dostępne dla gości”... Co innego rozmowy z Barroso. Jak wiadomo - odkąd jesteśmy członkiem UE, mamy takie same prawa jak inni członkowie, w tym takie samo prawo do eksportu naszego mięsa i innych produktów rolnych do Rosji. Tymczasem wskutek prowokacji rosyjskich służb specjalnych (sfałszowanie faktur) Rosja - pod pretekstem „niespełniania eksportowych standardów” - zakazała eksportu polskiego mięsa na rosyjski rynek, pociągając za swym przykładem Ukrainę. Rząd polski słusznie więc storpedował nowe porozumienie UE-Rosja, blokując je do czasu, aż Komisja Europejska wymusi na Rosji takie samo traktowanie Polski jak innych krajów UE. Wprawdzie Komisja Europejska obiecała, że dołoży w tym względzie wszelkich starań, ale albo źle się stara, zbyt nieudolnie, albo były to tylko czcze obietnice, gdyż nie tylko że rosyjskie embargo obowiązuje nadal, to nawet putinowska administracja (niemalże cała rodem z KGB...) grozi rozszerzeniem go na inne polskie towary, także przemysłowe! W tej sytuacji jest oczywiste, że ważniejsze dla polskiego rządu było przepytanie głównego komisarza UE, co właściwie uczynił jego „komisariat” w interesującej nas sprawie eksportu polskiego mięsa do Rosji i dlaczego działania te przynoszą odwrotny skutek od zamierzonego - niż uczestnictwo w monachijskiej imprezie, niechby i z darmowym bufetem i „możliwością kuluarowych rozmów”.