Poważnym zagrożeniem dla osób starszych, a także młodszych, które cierpią na schorzenia układu nerwowo-mięśniowego zaburzające równowagę ciała, są upadki. Czy można podjąć jakieś działania profilaktyczne w tym zakresie? Można i trzeba, ponieważ skutki upadków są często - zwłaszcza u osób starszych - przyczyną długotrwałej choroby, inwalidztwa, a nawet przedwczesnych zgonów (np. w następstwie złamań szyjki kości udowej). Zacznijmy od tego, co najprostsze: zlikwidujmy śliskie podłogi, np. wypastowane parkiety, kafelki, ślizgające się po podłodze dywaniki; usuńmy z mieszkania progi i zbędne meble; zainstalujmy nocne oświetlenie na drodze np. do toalety; osoby starsze wyposażmy w korygujące wadę wzroku okulary oraz zapewnijmy dodatkowe podparcie podczas chodzenia (laska, kula, balkonik); ustalmy z lekarzem leczącym odpowiedni dobór leków, bo niektóre preparaty - w tym nasenne i uspokajające - mogą niekorzystnie wpływać na kontrolę równowagi. Zadbajmy w końcu o jak najlepszą sprawność ogólną osób zagrożonych utratą równowagi, by w razie upadku potrafiły się samodzielnie podnieść z podłoża i doznały jak najmniej szkód pourazowych. Dziś spróbujmy poćwiczyć wstawanie z leżenia na podłodze. Z pozycji leżenia na plecach, z prostymi nogami: 1. Zginamy nogi w kolanach i biodrach i opieramy stopami o podłoże. 2. Przewracamy się na prawy bok i podpierając się na prawym łokciu i lewej dłoni (dłoń ułożona obok łokcia), przechodzimy do siadu. 3. Przez półobrót tułowia w prawo przechodzimy do obunożnego klęku z podparciem na obu rękach. 4. Przechodzimy do klęku na jednym - prawym - kolanie (lewa noga zgięta w biodrze i kolanie, ze stopą opartą o podłoże). 5. Opierając się dłońmi o lewe udo, przechodzimy do pozycji stojącej. Wykonajmy także drugą wersję ćwiczenia - z przewracaniem się na lewy bok oraz wersję wstawania z pozycji leżenia na brzuchu (najpierw należy obrócić się na bok i dalej postępować jak wyżej - od 2. punktu).