W uroczystość św. Franciszka, apostoła pokoju i pojednania, módlmy się o to, by Bóg uczynił z nas narzędzia Jego pokoju. Abyśmy tam, gdzie jest rana, przynosili przebaczenie. Tam, gdzie jest nienawiść, byśmy siali miłość. Aby tam, gdzie jest rozpacz, nasze pokorne poszukiwania jedności przyniosły nadzieję.
Jan Paweł II - papież
(Z przemówienia do prymasa Wspólnoty Anglikańskiej - Rowana Douglasa Williamsa, 4 października 2003 r.)

Zakończenie Roku Różańca i modlitwa o pokój

Ojciec Święty w Pompei

7 października 2003 r. apelem o pokój i pojednanie na świecie, skierowanym do wszystkich ludzi dobrej woli, w sanktuarium w Pompei Jan Paweł II uroczyście zakończył Rok Różańca. Wraz z 30 tys. wiernych zgromadzonych przed bazyliką Matki Bożej Różańcowej odmówił w tej intencji tajemnice światła modlitwy różańcowej.
W wygłoszonej homilii Papież powiedział m.in: „Pragnąłem, aby ta moja pielgrzymka miała znaczenie błagalnej modlitwy o pokój” i dodał: „Rozważaliśmy tajemnice światła jakby po to, aby rzucić światło Chrystusa na konflikty, napięcia i dramaty pięciu kontynentów”.
Jan Paweł II stwierdził, że „Różaniec jest modlitwą ze swej natury nastawioną na pokój”. Jego zdaniem, sprawa pokoju należy do istoty samego Różańca. „Aktualność tej intuicji widzimy na początku tego tysiąclecia, smaganego przez wichry wojny i naznaczonego krwią tylu regionów świata” - powiedział Ojciec Święty.
Papież przypomniał, że jego pielgrzymka jest ukoronowaniem Roku Różańca św. „Dziękuję Panu za owoce tego Roku, który przyniósł znaczące przebudzenie tej modlitwy, prostej i głębokiej zarazem, która dotyka serca wiary chrześcijańskiej i wydaje się niezwykle aktualna w obliczu wyzwań trzeciego tysiąclecia oraz niecierpiącego zwłoki zadania nowej ewangelizacji” - powiedział.
Nawiązując do miejsca pielgrzymki - Pompei, starożytnego rzymskiego miasta, pogrzebanego pod popiołami Wezuwiusza w 79 r. po Chrystusie, Ojciec Święty zauważył, że „dzisiaj, podobnie jak w czasach starożytnej Pompei, trzeba głosić Chrystusa społeczeństwu, które oddala się od wartości chrześcijańskich, a nawet zapomina o nich”.
Papież podziękował przedstawicielom władz włoskich za zorganizowanie pielgrzymki. „Przebyłem w ten sposób symboliczny most bezsprzecznie owocnego dialogu dla kulturalnego i duchowego rozwoju społeczeństwa. Na tle starożytnej Pompei Różaniec nabiera wartości symbolu odnowienia chrześcijańskiego orędzia w naszych czasach” - stwierdził.
Ojciec Święty serdecznie podziękował również wszystkim czcicielom Królowej Różańca z Pompei. „Bądźcie «pokój czyniącymi» za przykładem bł. Bartolo Longo, który potrafił połączyć modlitwę z czynem, czyniąc z tego miasta maryjnego cytadelę miłości” - powiedział. Na zakończenie Jan Paweł II dodał: „Módlcie się za mnie w tym sanktuarium dzisiaj i zawsze”. Słowa Papieża wywołały burzę oklasków. Na przemian wykrzykiwano w neapolitańskim dialekcie: „Tu si na cosa grande!” (Jesteś wielki!), „Niech żyje Papież!”, „Niech żyje Matka Boża Różańcowa!”.
Pielgrzymka Jana Pawła II trwała zaledwie cztery i pół godziny. Była to 143. podróż Jana Pawła II na terenie Włoch podczas jego pontyfikatu.
Trwający od października 2002 r. do października 2003 r. Rok Różańca św. Jan Paweł II ogłosił 16 października ub.r. listem apostolskim Rosarium Virginis Mariae. W Pompei 7 października nastąpiło uroczyste zamknięcie Roku Różańca św.

Nowi Święci kościoła Katolickiego

5 października Jan Paweł II podczas uroczystej Mszy św. na Placu św. Piotra w Watykanie kanonizował trzech wielkich misjonarzy XIX wieku - dwóch Niemców - bł. Arnolda Janssena, założyciela Zgromadzenia Werbistów, oraz pochodzącego z południowego Tyrolu bł. Josepha Freinademetza, również werbistę, misjonarza Chin; a także Włocha Daniela Comboni - misjonarza Czarnego Lądu, założyciela Zgromadzenia Kombonianów.
W homilii Papież zwrócił się do wspólnoty międzynarodowej z apelem, aby przyszła z pomocą Afryce: „Jakże nie skierować wzroku pełnego miłości i niepokoju ku drogim mieszkańcom Afryki, ziemi bogatej w dobra ludzkie i duchowe, nadal naznaczonej wieloma trudnościami i problemami. Oby społeczność międzynarodowa udzieliła jej pomocy przy budowie przyszłości nadziei” - powiedział Papież i dodał: „Powierzam ten mój apel wstawiennictwu św. Daniela Comboni, wybitnego ewangelizatora i protektora Czarnego Lądu”.
Wraz z św. Danielem Comboni Ojciec Święty godnością świętych wyróżnił misjonarzy werbistów: Arnolda Janssena, który głosił Słowo Boże „korzystając z nowych środków społecznego przekazu, szczególnie z prasy” - jak przypomniał Papież - oraz działającego w Chinach Josepha Freinademetza - „wzór ewangelicznej inkulturacji”. „Z uporem, który charakteryzuje ludzi gór, ten wielkoduszny świadek miłości ofiarował się chińskiej społeczności w południowym Szantungu. „Z miłości i w miłości przyjął warunki jej życia” - powiedział Papież. Mówiący o nich obu fragment homilii w języku niemieckim odczytał kard. Walter Kasper.
„Trzej święci, których dzisiaj z radością czcimy, przypominają o misyjnym powołaniu każdego ochrzczonego - podkreślił Jan Paweł II. - Każdy chrześcijanin wysłany jest na misje, ale do tego, aby być autentycznymi świadkami Chrystusa, potrzebne jest stałe dążenie do świętości”.

Abp Stanisław Ryłko przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Świeckich

4 października Jan Paweł II mianował bp. Stanisława Ryłkę nowym przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Świeckich. Bp Ryłko obejmie urząd sprawowany dotąd przez kard. Jamesa Francisa Stafforda, który objął stanowisko penitencjarza większego Stolicy Apostolskiej. Jan Paweł II podniósł jednocześnie polskiego dostojnika kurialnego do godności arcybiskupa.
Abp Stanisław Ryłko urodził się w 1945 r. w Andrychowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1969 r. Po dwóch latach pracy w duszpasterstwie parafialnym kontynuował studia, uzyskując na ówczesnym Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie licencjat z teologii moralnej, a później doktorat na Wydziale Nauk Społecznych Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie.
Po powrocie do Krakowa został wicerektorem Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego. Równocześnie wykładał teologię praktyczną i socjologię religii w tamtejszej Papieskiej Akademii Teologicznej. Był też sekretarzem Komisji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich. W swych publikacjach zajmował się szczególnie religijnością ludową oraz rolą małych wspólnot i ruchów kościelnych w życiu Kościoła.
W 1987 r. abp Ryłko został powołany do Rzymu, gdzie objął stanowisko kierownika Sekcji Młodzieżowej w Papieskiej Radzie ds. Świeckich. Pełniąc tę funkcję, koordynował organizację Światowych Dni Młodzieży w Santiago de Compostela w 1988 r. i w Częstochowie w 1991 r. Od 1992 r. pracował w Sekcji Polskiej Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej. W grudniu 1995 r. Jan Paweł II wyniósł abp. Ryłkę do godności biskupiej i mianował sekretarzem Papieskiej Rady ds. Świeckich.

Jan Paweł II do Polaków

„Serdecznie pozdrawiam moich Rodaków. Dzisiejsza katecheza rozpoczyna nowy cykl rozważań poświęconych Nieszporom. Kościół wraz z Maryją codziennie w nich powtarza: «Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny; a święte jest Jego imię» (Łk 1,49). Niech uwielbienie składane Bogu będzie także modlitwą każdego i każdej z Was. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”.

Audiencja generalna, 8 października 2003 r.