Od 8 do 10 września br. w Rokitnie odbywał się Diecezjalny Dzień Wspólnoty Animatorów i Diakonii Ruchu Światło-Życie. Animatorzy i uczestnicy tegorocznych rekolekcji III stopnia Oazy Nowego Życia ( w sumie 173 osoby) trwali przez te dni na wspólnej modlitwie u stóp Pani Cierpliwie Słuchającej. To był czas Jubileuszu Animatorów Ruchu Światło-Życie naszej diecezji. W Domu Matki wyznawaliśmy wiarę w bóstwo i człowieczeństwo Jej Syna Jezusa Chrystusa. Dlaczego rokrocznie gromadzimy się u Niej? Maryja Niepokalana jest dla nas najdoskonalszym wzorem Nowego Człowieka i to właśnie od Niej czerpiemy siły do radykalnego życia według Ewangelii.

Animatorskie czuwanie

Animatorzy Ruchu Światło-Życie naszej diecezji, po raz kolejny zawierzając się całkowicie opiece Maryi, pragnęli podziękować za dar charyzmatu oazy. Ten dar zobowiązuje nas do codziennego wyznawania, że Jezus jest naszym Panem i Zbawicielem oraz do dawania o Nim takiego świadectwa, które fascynuje, intryguje, zaciekawia innych i prowadzi ich do spotkania z Jezusem. Jest to szczególnie istotne, gdy stajemy wobec współczesnego świata zdominowanego przez konsumpcjonizm i pseudowartości. Matka Jezusa w Rokitnie uczy nas stawać się żywą świątynią Boga.

W Roku Jubileuszowym, szczególnym Roku Łaski od Pana, wezwani przez Ojca Świętego, zaczęliśmy nasz pobyt w Rokitnie od wyznania win, które nie pozwalały Duchowi Bożemu działać w nas i przez nas na drodze formacji Ruchu Światło-Życie. Zastanawialiśmy się nad stopniem naszego zaangażowania w dzieło Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Ten akt dokonał się podczas piątkowego nabożeństwa wyznania win, oczyszczenia pamięci i uwielbienia Boga. Znamienny był przebieg tego nabożeństwa. Zgromadziliśmy się najpierw na placu przy tablicach Dekalogu oraz umieszczonych przy nich Drogowskazach Nowego Człowieka. Dwa przymierza - człowieka z Bogiem oraz każdego członka oazy, które przyjął na zakończenie II st. rekolekcji. Wszystko odbywało się w ciemnosci i ciszy. W imieniu wszystkich moderatorów winy wyznał moderator diecezjalny ks. Roman Litwińczuk, zaś po nim przedstawiciele animatorów i uczestników oaz. Każdy, kto uznał wypowiedziane winy za swoje, składał na karcie pod nimi swój podpis. Zostały one następnie przytwierdzone do krzyża - znaku Nowego Przymierza we krwi Chrystusa i poniesione rokitniańskimi dróżkami, z zatrzymaniem przy kalwarii, do kościoła. Przejście przez próg świątyni, to symboliczne przejście z ciemości grzechu ku światłu łaski Bożej. W kościele każdy podchodził do krzyża, dotykał go z wiarą, modlił się, a następnie rzucał ziarna kadzidła na żarzące się przed ikoną Trójcy Świętej węgle na znak uwielbienia miłosiernego Boga.

Sobota była dniem podsumowania pracy rocznej i posługi wakacyjnej, a także planowaniem formacji w ciągu roku w parafiach, rejonach i diecezji, w wymiarze małych wspólnot, a także poszczególnych diakonii (jedności, liturgicznej, muzycznej, ewangelizacji, słowa i informacji, wyzwolenia, narodu, życia, miłosierdzia).

Podczas południowej Eucharystii wyśpiewaliśmy radosne Ciebie, Boga, wysławiamy za 24 lata istnienia Ruchu Światło-Życie w naszej diecezji, wspominając biskupów i moderatorów troszczących się o jego rozwój, przywołując aniamtorów i ponad 25 tys. oazowiczów, którzy zetknęli się z charyzmatem oazy. Pamiętaliśmy też o tych, którzy na drodze Ruchu odkryli swoje powołanie do służby Bogu w kapłaństwie, życiu zakonnym czy małżeńskim.

Wieczorem nastąpiło uroczyste przyjęcie do grona animatorów uczestników tegorocznych oaz III st. Dzięki animatorom uczestniczącym w XV Światowym Dniu Młodzieży miało ono "rzymski" charakter. Przy poszczególnych kaplicach rokitniańskich, symbolizujących rzymskie bazyliki oraz stopnie oazy, przywoływaliśmy wypowiedzi Ojca Świętego skierowane do młodzieży. Była też uroczysta agapa, której towarzyszyła wystawa zdjęć oraz dokumentów ilustrujących historię Ruchu Światło-Życie w naszej diecezji.

Warto tu dodać, że pomysłodawcą takiego celebrowania Jubileuszu Ruchu Światło-Życie w naszej diecezji był alumn III roku Adrian Put z licznym gronem animatorów i członków różnych diakonii.

Młodzi Księgi i Eucharystii

W niedzielę, 10 września odbyła się Jubileuszowa XXV Pielgrzymka Służby Liturgicznej oraz Ruchu Światło-Życie. Eucharystii przewodniczył bp Paweł Socha. Przed jej rozpoczęciem znów pojawiły się "rzymskie" akcenty. Uczestnicy XV Światowego Dnia Młodzieży w charakterystycznych koszulkach i z rekwizytami pielgrzymów (torba, chusta, czapeczka) zaśpiewali w języku włoskim i polskim hymn Dnia Młodzieży. Były też świadectwa przywołujące wspomnienia rzymskich dni. Podkreślano wagę osobistego świadectwa wiary Ojca Świętego wygłoszonego 15 sierpnia oraz wielką jedność Kościoła młodych, mimo bariery językowej. "Spodziewałem się Wieży Babel w Rzymie a doświadczyłem Wieczernika Zielonych Świąt" - mówił Michał, jeden z uczestników ŚDM.

Podczas Mszy św. Biskup pobłogosławił 34 ministrantów do posługi lektora słowa Bożego. Większość z nich przygotowała się do tej posługi podczas wakacyjnej oazy lektorskiej w Głogowie.

W homilii Biskup, podobnie jak Ojciec Święty w Rzymie, postawił nam młodym pytanie: "Kogo szukacie? Dlaczego przyszliście do Matki Bożej?" Następnie zauważył, że tu do Rokitna przychodzą ludzie głodni Boga. Człowiek dla człowieka bez Boga jest straszny, stąd wielka nadzieja świata w młodych szukających Ewangelii. Młodzież oazową i służbę ołtarza określił Biskup ludźmi Księgi i Eucharystii. Oazy bowiem są tymi miejscami, gdzie dzielimy się Słowem Bożym i uczymy się nim żyć. Tak jak rodzice karmią dzieci sobą, tak Bóg karmi nas sobą, byśmy byli Jego dziećmi. Zastawił nam stół swojego Słowa a "żywe jest Słowo Boże i skuteczne". To właśnie Ewangelia - sposób życia Chrystusa - gdy ją czytamy, odkrywa w nas wszystkie blaski i cienie. Jest ona lustrem, w którym się przyglądamy i widzimy siebie w prawdzie. Dzięki niej możemy odróżniać to, co zdrowe od tego, co zatrute - wtedy Emmanuel będzie Bogiem z nami.

Swoje słowo Biskup kończył postawieniem przed ludźmi młodymi zadania: mówiąc Chrystusowi "tak", mamy iść za Nim w trzecie tysiąclecie, nie zapominając jednak o historii. W miejscu gułagów i obozów koncentracyjnych - narzędzi zagłady ludzkości - mamy tworzyć miejsca braterstwa i miłości między ludźmi. Maryja Niepokalana będzie nas wspomagać na drodze do Ojca w formacji oazowej i liturgicznej.

Na zakończenie Mszy św. Ksiądz Biskup wręczył nagrody laureatom konkursu liturgicznego. Wzięło w nim udział ponad 100 ministrantów, w tym 20 zespołów parafialnych. Najlepszymi drużynowo okazali się:

I miejsce - Strzelce Krajeńskie,

II miejsce - par. Najśw. Serca Pana Jezusa z Gorzowa Wlkp.,

III miejsce - par. Świętej Trójcy z Gubina.

Członkowie najlepszych zespołów otrzymali nagrody książkowe oraz sprzęt sportowy. Wśród startujących indywidualnie pierwszych 5 miejsc zajęli:

I - Łukasz Koziołek z par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Zielonej Górze,

II - Przemysław Przybylski z par. Matki Bożej Różańcowej w Gorzowie Wlkp.,

III - Jakub Żelazek z par. Miłosierdzia Bożego w Głogowie,

IV - Łukasz Socha ze Strzelec Krajeńskich,

V - Waldemar Chadryś z par. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żarach.

Laureaci zostali obdarowani m.in. wiecznymi piórami, książkami, upominkami z Ziemi Świętej i Rzymu.