Unikatowy zespół zabudowań plebańskich wraz z średniowiecznym kościołem pw. Wszystkich Świętych z XV wieku, położony jest w miejscowości Blizne, przy drodze na Sanok, a zatem po drodze w piękne Bieszczady. Zespół ten położony na niewielkim wzniesieniu, otoczony drzewami, w 2003 r. został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Urokliwy drewniany kościółek postawiono przed 1470 r. jako fundację jednego z przemyskich biskupów: Piotra z Chrząstowa (1436-52) lub Mikołaja Błażejowskiego (1452-74). Wzniesiono go na tzw. zrąb i postawiono na kamiennej podmurówce. To obiekt jednonawowy z węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium na planie prostokąta. Ściany świątyni pokrywa wspaniała polichromia. Najstarsze są tzw. zacheuszki, malowane krzyże konsekracyjne wpisane w okrąg. Na północnej ścianie nawy możemy podziwiać monumentalną scenę „Sąd Ostateczny” pochodzącą z 1549 r. Ponad sto lat później powstały malowidła ufundowane przez bogatych mieszkańców wsi - Macieja Skarbka i jego żony Doroty, przedstawiające m.in. „Cud św. Walentego”, „Męczeństwo św. Bartłomieja”, „Męczeństwo św. Szymona”, a na ścianie zachowały się podpisy fundatorów. Pod chórem oglądamy malowidła przedstawiające „Męczeństwo św. Piotra, św. Pawła i Jakuba Starszego” - co ciekawe postacie oprawców posiadają orientalną fizjonomię, zapewne w związku z częstymi w owym czasie napadami Tatarów na te okolice. Osiemnastowieczne protokoły wizytacji biskupów mówią o istnieniu pod prezbiterium kościoła w Bliznem krypt grzebalnych: jednej dla duchownych (zapewne plebanów tutejszego kościoła) oraz możnych świeckich. Krypty te są obecnie zasypane (w związku z rozporządzeniem zaborczych władz austriackich, zakazujących grzebania zmarłych w obrębie miast i w kościołach z XVIII wieku) i niedostępne.
W prezbiterium znajduje się obecnie barokowy ołtarz z obrazem z połowy XVII wieku „Adoracja Matki Bożej przez Wszystkich Świętych” - obraz powstał w kręgu artystów związanych z warsztatem weneckiego mistrza pracującego w Polsce - Tomasza Dolabelli. Wcześniej w tym miejscu znajdowało się prawdopodobnie późnogotyckie retabulum ołtarzowe przedstawiające „Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie”. Figura Matki Bożej z Bliznego koło Brzozowa została pomyślana jako część retabulum ołtarzowego. Drewniana figurka Maryi dzisiaj umieszczona jest w lewym bocznym ołtarzu. Powstała około 1515 r. i wyrzeźbiono ją w drewnie lipowym, podobno wedle jednej z rycin Albrechta Durera, która w sposób podobny przedstawiała postać Maryi i mogła stać się inspiracją dla nieznanego dzisiaj artysty rzeźbiącego postać Matki Bożej. W XVIII wieku podczas wymiany wyposażenia kościoła usunięto ołtarz, a figurkę po pewnym czasie, kiedy to używano jej w procesjach, przeniesiono... na strych kościelny. Podobno jednej z parafianek Madonna przyśniła się i prosiła, aby umieścić ją w kapliczce wydrążonej w drzewie. Tak też się stało. Jest rzeczą niezwykłą, że kiedy przypadkowo wybuchł ogień i spalił drewniany pień, figurka cudownie ocalała. W XX wieku na nowo umieszczono ją w jednej z kapliczek, już wtedy cieszyła się czcią okolicznych mieszkańców. W 1970 r., po poddaniu jej konserwacji, została umieszczona w jednym z bocznych ołtarzy wewnątrz świątyni. 30 stycznia 1976 r. Kuria Biskupia w Przemyślu zatwierdziła oficjalnie kult Matki Bożej Pełnej Łaski z Bliznego. Specjalną modlitwę na cześć Madonny ułożył biskup przemyski, Stanisław Jakiel. Maryja, odziana w pofałdowany złoty płaszcz, klęczy składając dłonie w modlitewnym geście. Jej łagodna, lekko uśmiechnięta twarz zdaje się wypowiadać słowa modlitwy w imieniu klęczących u jej stóp pielgrzymów. Miejscowi mieszkańcy jak i odwiedzający świątynię turyści otrzymują za Jej przyczyną wiele łask o czym świadczą liczne wota...
Po lewej stronie prezbiterium napotykamy na ambonę datowaną na pierwsze dziesięciolecie XVII wieku. Na belce tęczowej znajduje się barokowa Grupa Ukrzyżowania pochodząca z I poł. XVII wieku. Przy tęczy oprócz ołtarza, w którym znajduje się późnogotycka figurka Maryi, po przeciwnej stronie znajduje się ołtarz z XVII wieku, poświęcony św. Franciszkowi. W zwieńczeniu tegoż ołtarza „Męczeństwo św. Erazma”.
W kościele znajdujemy także grupę barokowych obrazów z XVII-XIX stulecia, m.in.: św. Kazimierz, św. Sebastian, Michał Archanioł, Najświętsza Maryja Panna adorowana przez św. Franciszka, Memento Mori, Ostatnia Wieczerza, Święci Joachim i Anna, a także przemalowany z XVII-wiecznego portretu jakiegoś biskupa, portret proboszcza Sebastiana Foltowicza. Wokół kościoła znajdują się: pochodząca z końca XVIII wieku stara plebania (wikarówka), budynek szkoły parafialnej z XIX wieku oraz organistówka również z XIX wieku. W kościele znajdują się także kropielnice kamienne z XVII i XVIII wieku. W I poł. XVII wieku dobudowano wieżę, o której wzmiankuje protokół wizytacyjny biskupa przemyskiego Pawła Piaseckiego z 1646 r., a na niej zachowany jest dzwon o wadze 280 kg z 1545 r. Stanowiła ona doskonały punkt obserwacyjny, zwłaszcza podczas napadów Tatarów. Z ok. 1745 r. pochodzi zachowana do dziś wieżyczka na sygnaturkę. W 1811 r. przeprowadzono remont kościoła m.in. rozebrano soboty, do południowej części kościoła dostawiono kruchtę. Kościół otacza drewniany parkan z czterema kaplicami, stanowiąc tzw. „Kalendarz Ludowy”.