Odpoczynek na łonie natury, budowanie wspólnoty, formacja ludzka i duchowa. Takie cele postawili sobie ministranci wraz opiekunami z parafii Świętej Trójcy w Legnicy, udając się wspólnie podczas majowego weekendu w piękne Karkonosze. Na co dzień służą przy ołtarzu, spotykają się na zbiórkach, przygotowują celebracje liturgiczne na różne uroczystości. Mają również swoją kasę ministrancką, do której odkładają ofiary uzyskane podczas wizyty kolędowej, a także przy sprzedaży zniczy, palm oraz kredy z kadzidłem. To pozwala na zorganizowanie różnych wyjazdów. Mieli okazję zwiedzić Kraków, Warszawę, Pragę, Wiedeń. Pielgrzymowali do Lichenia, Krzeszowa oraz witali relikwie św. Dominika Savio w Lubinie. Biorą udział w Weekendach Biblijnych w Szklarskiej Porębie, uczestniczą w kursach lektorskich i ceremoniarskich.
Do Szklarskiej Poręby wyruszyliśmy rano 30 kwietnia. Tam nastąpiło zakwaterowanie w domu rekolekcyjnym Wyższego Seminarium Duchownego. Już w pierwszy dzień został zdobyty Wysoki Kamień. Po wieczornym meczu i odpoczynku przy ognisku został zakończony pierwszy dzień pobytu. W niedzielę Miłosierdzia Bożego po Mszy św. pełni sił i radości z beatyfikacji Jana Pawła II wyruszyliśmy poprzez Kamieńczyk i Halę Szrenicką na Szrenicę. Po trudach, ale przy pięknym słońcu, została ona zdobyta. Do domu wróciliśmy wieczorem, zahaczając jeszcze o Łabski Szczyt. Kolacja, majówka przy figurze Matki Bożej, ognisko - tak wyglądał radosny wieczór. W trzecim dniu udaliśmy się pociągiem do Jakuszyc, skąd wędrowaliśmy pieszo przez Wysoki Kamień do Szklarskiej Poręby. Po powrocie do domu i krótkim wypoczynku, przeżywaliśmy radość pogodnego wieczoru. Trzy drużyny (ministranci, lektorzy, rodzice) rywalizowały w kalamburach. Bezkonkurencyjni okazali się najmłodsi, którzy uzbierali największą liczbę punktów. We wtorek 3 maja spotkała nas niespodzianka. Tak obficie sypnęło śniegiem, że trzeba było odkopywać samochody, by móc wyruszyć po obiedzie do Legnicy. Jednak wszystko szczęśliwie się udało. Był to dla nas wszystkich czas odpoczynku, wspólnej codziennej modlitwy, ale także radość bycia ze sobą. W planach jest już kolejny wyjazd.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Z informacji, które zostały udzielone naszej redakcji w związku z artykułem, który ukazał się w "Gazecie Wyborczej" odnośnie do ks. Teodora Sawielewicza, twórcy „Teobańkologii”, przypominamy, że Kuria Metropolitalna Wrocławska wydała oświadczenie, w którym poinformowano o powołaniu specjalnej komisji.
Jak przekazała Archidiecezja Wrocławska w komunikacie z 16 grudnia 2025 roku, decyzja o utworzeniu Komisji ds. zbadania funkcjonowania fundacji Teobańkologia została podjęta przez metropolitę wrocławskiego abp. Józefa Kupnego w związku z rozwojem działalności fundacji oraz szeroką skalą jej inicjatyw duszpasterskich i medialnych. Celem komisji jest zbadanie działalności fundacji, zapewnienie jej przejrzystości oraz pogłębienie współpracy pomiędzy fundacją a Kościołem.
Obserwatorium Watykańskie w Castel Gandolfo odwiedził w lipcu 2025 roku Leon XIV. Ma ono swój teleskop także w Arizonie
Dwie planetoidy odkryte przez astronomów z Astronomicznego Obserwatorium Watykańskiego zostały nazwane na cześć polskich świętych: s. Faustyny Kowalskiej oraz s. Urszuli Ledóchowskiej. To wielka radość dla watykańskich odkrywców.
Informację o przyznaniu dwóm planetoidom nazw Faustina oraz Ledochowska podał najnowszy biuletyn Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU). Są to planetoidy odkryte wspólnie przez watykańskich astronomów o. Richarda P. Boyle’a SJ oraz jego wieloletniego współpracownika Kazimierasa Černisa (z Wilna na Litwie), przy użyciu teleskopu VATT Obserwatorium Watykańskiego, zainstalowanego na górze Graham w Arizonie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.