Reklama

Dar dla Boga

Na uroczystość w niedzielę, 4 lipca, duszpasterze i wierni z parafii pw. św. Wawrzyńca w Rogóźnie długo czekali, codzienną modlitwą i pracą budując kościół, który został poświęcony „na większą chwałę Boga i ku pożytkowi ludziom”. Uroczystej Mszy św. z poświęceniem kościoła i udzieleniem sakramentu bierzmowania przewodniczył abp Józef Życiński.

Niedziela lubelska 31/2010

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wyrażając przekonanie, że długo oczekiwana uroczystość przyczyni się do wzrostu wiary, na początku Eucharystii przedstawiciele parafii wraz z proboszczem ks. kan. Krzysztofem Marzyckim prosili Metropolitę o poświęcenie kościoła „wzniesionego wysiłkiem wiernych współpracujących z kapłanami”. Jak przypomniał ks. Proboszcz, kościół w Rogóźnie, dedykowany św. Wawrzyńcowi, został wybudowany w latach 1986-90 staraniem śp. ks. Jana Chudzika i parafian, wspieranych przez ks. prał. Władysława Zakrzewskiego. W kolejnych latach wykonano ołtarz i prezbiterium, a do kościoła wstawiono dębowe ławki. Z czasem przeprowadzono remont dachu i wymieniono stolarkę okienną; na ścianach kościoła umieszczono stacje drogi krzyżowej, a na chórze - organy piszczałkowe. W troskę o piękno świątyni parafialnej wpisała się także budowa groty maryjnej, oddanie do użytku biblioteki parafialnej oraz zagospodarowanie terenu. „Dziękuję Panu Bogu za tę świątynię, za to miejsce święte i za ludzi, którzy ją wznosili. Dziękuję za lata modlitwy i ofiarnej pracy parafianom stałym i letnim” - mówił ks. K. Marzycki. Wyjątkowy charakter swojej parafii, położonej w sercu Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, podkreślali także wierni. „Poświęcenie kościoła to wielkie wydarzenie dla nas, ale także dla wypoczywających wśród nas gości. Uroczystość ta zamyka ważny etap w tworzeniu naszej wspólnoty” - mówili przedstawiciele parafii. W wyjątkowy dla parafii dzień, wierni dziękowali obecnemu proboszczowi, który „przez swoją kilkunastoletnią obecność dał świadectwo umiłowania ludu Bożego, jak i troski o świątynię”. „Dziękujemy za jego serce i ogromną pracę” - mówili.
Przewodnicząc Mszy św. koncelebrowanej m.in. przez ks. prał. W. Zakrzewskiego, ks. kan. K. Marzyckiego i ks. Wojciecha Pęcherzewskiego, Metropolita modlił się o „nowe serce dla bierzmowanych” oraz o „piękno ducha i poczucie wspólnoty Kościoła” dla wszystkich, którzy uczestniczą w uroczystości dedykacji świątyni. „Tę świątynię przekazujecie Bogu jako dar waszych serc, dar waszej współpracy ze śp. ks. Janem i ks. Krzysztofem - mówił abp J. Życiński. - Doświadczajcie więc piękna Kościoła i dzielcie się wiarą, przekazywaną przez pokolenia”. Jako świadków wiary, od których można uczyć się codziennej troski o Kościół jako dom Boży i wspólnotę wiernych, Metropolita przywołał m.in. sługę Bożego Jana Pawła II, bł. bp. Władysława Gorala, Męczenników z Pratulina i śp. ks. Józefa Tischnera. „Po to budujemy kościoły, po to modlimy się, po to w niedzielę idziemy na Mszę św., byśmy nie byli sami, ale by przez codzienne trudności prowadziła nas łaska Ducha Świętego” - mówił Ksiądz Arcybiskup. Pasterz przekonywał, że „w kościele wzniesionym dla Jezusa Chrystusa zawsze odnajdziemy nową siłę, nowy zapał i nową radość, bo kiedy oddajemy Chrystusowi nasze życie, On sprawia, że ono nabiera sensu”. Wspólnocie, która przeżywała uroczystą chwilę dedykacji świątyni, Metropolita życzył, by „zawsze gromadziła się wokół Chrystusa, który jest fundamentem oraz by na modlitwie odnajdywała siłę do dźwigania życiowych krzyży”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nasze Emaus

2026-04-14 11:20

Niedziela Ogólnopolska 16/2026, str. 20

[ TEMATY ]

Emaus

o. Waldemar Pastusiak

Wikipedia.org.

W drodze do Emaus, Robert Zünd, 1877

W drodze do Emaus, Robert Zünd, 1877
Ten piękny tekst Ewangelii wg św. Łukasza, wielokrotnie przytaczany w okresie wielkanocnym, jest odzwierciedleniem przeżyć nie tylko Apostołów, ale chyba też każdego z nas. Choć droga uczniów trwała zaledwie jeden dzień, to fragment ten często jest streszczeniem całego naszego życia i relacji między nami a Jezusem. Każdy z nas ma swoje plany i oczekiwania. Niejednokrotnie chcemy układać życie po swojemu. Często jednak nic z tego nie wychodzi. Nieraz nawet rozmawiamy o swoich planach z Jezusem, przypominając Mu, że to nasza wola ma się wypełniać, a nie Jego. Im bardziej stawiamy na siebie, tym bardziej jesteśmy tym zaślepieni i nie dostrzegamy Chrystusa. Im bardziej dochodzą do głosu mój egoizm i moja pycha, tym mniej dostrzegam Jezusa. Jak mówi Ewangelista, „oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali”. Gdy idziemy przez życie, czasem nam się wydaje, że Boga nie ma obok nas. Problem jednak jest nie w tym, czy On jest, ale w tym, czy umiem Go dostrzec. Bóg, idąc koło nas, nie chce się chować, ale cierpliwie czeka, aż będziemy gotowi, aby z Nim rozmawiać. Zanim jednak zaczniesz do Niego mówić, najpierw Go posłuchaj. Uczniowie wyrazili swoje, powiedzielibyśmy, bolączki związane ze śmiercią Jezusa, swoje oczekiwania i nadzieje, rozumiane, oczywiście, po swojemu. Rzeczywistość zweryfikowała ich patrzenie dość okrutnie. Do ich dobrze ułożonego planu na życie dochodzi jeszcze głos kobiet, mówiących, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniali, iż Jezus żyje. Mimo że doświadczyli w wielu cudach Jego nadprzyrodzonej mocy, w zmartwychwstanie uwierzyć nie mogli. Może nawet byli już pogodzeni ze śmiercią Jezusa, ponieważ wiadomość o tym, że żyje, wywołała w nich niepokój. Jakby Jezus nie chciał ich zostawić w spokoju, ale ciągle czymś zaskakiwał. Jak tylko coś już się ułożyło, pogodziliśmy się z czymś, pojawia się kolejna „trudność”. Czasem nam się wydaje, że jesteśmy blisko Boga, i pewnie tak bywa. Apostołowie byli blisko Niego. Ale przychodzi dzień refleksji, w którym i sam Jezus nami „potrząśnie”, może, mówiąc delikatnie: „o nierozumni”, a czasem i mocniej. Zacznij w końcu wierzyć – wierzyć naprawdę. Zmartwychwstanie to nie bajka, to rzeczywistość; nieśmiertelność jest rzeczywistością przygotowaną dla każdego z nas. Po co jesteś uczniem Jezusa? Właśnie po to, aby żyć wiecznie. Spójrz: od początku, od Mojżesza, przez wszystkich proroków o to właśnie chodzi Bogu, byś uwierzył w życie wieczne. Życie, które daje wiara w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego. Gdzie dokonuje się jej uobecnienie i jednocześnie budzi się nadzieja na jej dopełnienie? W Chrystusie obecnym w Eucharystii. Choć wielu teologów spiera się o to, czy w Emaus była Eucharystia, czy nie, to Apostołowie poznali Go przy łamaniu chleba. W zbliżaniu się do Chrystusa przychodzi nieraz moment ciemności, wtedy Apostołowie wołali – a i my wraz z nimi wołamy: „Zostań z nami, Panie, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Doświadczamy całkowitej niemocy i ciemności umysłu, serca i wiary i wołamy: PANIE! Eucharystia rozjaśnia nasz umysł i nasze serce. To podczas niej rozeznajemy wszystko to, co nas dotyka i czego doświadczamy. W Eucharystii wracamy do momentu, w którym zrodziła się nasza wiara. Do momentu, kiedy zagubiliśmy istotę relacji z Bogiem. Do Jeruzalem. Do wspólnoty, do braci, do tych, którzy także, tak jak my, powiedzą: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał”.
CZYTAJ DALEJ

Hiszpania przygotowuje się na wizytę papieża. Znane są kolejne szczegóły programu

2026-04-17 16:26

[ TEMATY ]

Hiszpania

wizyta papieska

Leon XIV

Adobe Stock

Program podróży papieża Leona XIV do Hiszpanii w dniach od 6 do 12 czerwca nabiera kształtów. Dalsze szczegóły opublikowała w czwartek Konferencja Episkopatu Hiszpanii.

Według tej informacji, wieczorem 6 czerwca na placu Plaza de Lima w Madrycie zaplanowano czuwanie modlitewne z udziałem tysięcy młodych ludzi. Następnego dnia, w stolicy Hiszpanii, papież będzie sprawował Mszę świętą na placu Plaza de Cibeles, po której odbędzie się procesja Bożego Ciała. Na 10 czerwca w bazylice Sagrada Família w Barcelonie, w setną rocznicę śmierci jej architekta, Antoniego Gaudiego zaplanowano uroczyste otwarcie Wieży Jezusa - najwyższej wieży kościelnej na świecie.
CZYTAJ DALEJ

Zakończyły się Mistrzostwa Polski księży w futsalu. Która diecezja była najlepsza?

2026-04-18 17:50

[ TEMATY ]

Bielsko‑Biała

diecezja bielsko‑żywiecka

XX Mistrzostwa Polski

Ośrodek Promocji Gminy Węgierska Górka

XX Mistrzostwa Polski Księży w Halowej Piłce Nożnej

XX Mistrzostwa Polski Księży w Halowej Piłce Nożnej

Diecezja kielecka po raz trzeci z rzędu, a siódmy w historii, zdobyła tytuł mistrza Polski księży w piłce halowej. Jubileuszowe XX Mistrzostwa Polski, rozgrywane w dniach 17-18 kwietnia na terenie diecezji bielsko-żywieckiej, zakończyły się sobotnimi finałami w hali Rekordu w Bielsku-Białej. Wszystkie siedemnaście drużyn, które wystąpiły w turnieju, dostarczyły kibicom wielu sportowych emocji i widowiskowych akcji.

W decydującym meczu finałowym reprezentacja diecezji kieleckiej pokonała drużynę diecezji tarnowskiej 2:0 i sięgnęła kolejny raz po złote medale. Srebrne krążki trafiły do kapłanów z Tarnowa, natomiast brąz wywalczyła archidiecezja częstochowska, która w meczu o trzecie miejsce pokonała gospodarzy turnieju - diecezję bielsko-żywiecką 1:0. Dla gospodarzy czwarte miejsce jest najlepszym wynikiem w historii ich występów w mistrzostwach.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję