Proboszcz i dziekan urzędowski ks. prał. Szymon Szlachta pełni posługę duszpasterską w Bobach od 1999 r. Jako doskonały gospodarz, który często o sobie mówi, że jest tylko „zwykłym, wiejskim proboszczem bez tytułów”, w ciągu zaledwie kilku lat zaskarbił sobie serca parafian, nieustannie spieszących z pomocą w budowaniu duchowego i materialnego oblicza parafii. Wspólnota, licząca ok. 4000 wiernych, w większości sadowników, troszczy się nie tylko o swój ponad stuletni kościół, ale pomaga także - na miarę swoich możliwości - innym. Ta pomoc to nie tylko niezliczone kilogramy owoców, przekazanych m.in. lubelskiemu seminarium, ale także ponad 22 tys. zł, zebranych do 13 czerwca przez samych parafian jako pomoc dla powodzian.
Wizyta kanoniczna, przeprowadzana co 5 lat w każdej parafii, była okazją do podzielenia się z Księdzem Biskupim codziennymi radościami i troskami. Przedstawiając materialne osiągnięcia parafii, ks. Szlachta mówił: - W ciągu 5 lat przeprowadziliśmy wiele prac remontowych: m.in. malowanie kościoła, wymianę okien na plebanii i w kaplicy w Wandalinie, ocieplenie plebanii, wymianę ogrodzenia na cmentarzu parafialnym, a także odnowienie tabernakulum i XVII-wiecznego obrazu Matki Bożej. W te wszystkie prace zawsze i chętnie włączają się moi parafianie, za co im serdecznie dziękuję. Pieniądze, zebrane na te cele, zawsze pochodziły z dobrowolnych ofiar, z potrzeby serca, a nie z jakiegoś przymusu - podkreślał Ksiądz Proboszcz. Piękno neogotyckiego kościoła dostrzegają nie tylko wierni, którzy w święta i zwykłe dni gromadzą się na wspólnej modlitwie. Prace renowacyjne zostały nagrodzone „Laurem konserwatorskim” w 2006 r.
Prezentując duchowe oblicze parafii, ks. Szlachta przywołał swoich wspaniałych poprzedników, którzy na przestrzeni dziejów, a zwłaszcza w okresie Polski powojennej, troszczyli się o wzrost wiary i moralności powierzonego ludu Bożego. Przypomniał, że z tej parafii pochodzi bp Artur Miziński, który pozostaje w modlitewnej pamięci nie tylko mieszkańców rodzinnego Wandalina. Dziękował także za powołanie kapłańskie, jakie w ostatnich latach zrodziło się w jego parafii. - Dziękuję tym, którzy wspierają mnie w dziele budowy wspólnoty: Metropolicie Lubelskiemu i Biskupom Pomocniczym, wikariuszowi ks. Jarosławowi i świeckim pracownikom parafii, a także członkom Rady Parafialnej i tym wszystkim, którzy dostrzegają potrzeby duchowe i materialne parafii i starają się im zaradzić - mówił ks. Sz. Szlachta.
Ponieważ codzienne życie parafii niesie ze sobą nie tylko chwile radosne, ale i smutne, Ksiądz Prałat dzielił się z Księdzem Biskupem również troskami. - Mam świadomość braków i niedociągnięć, wśród których boli mnie niska frekwencja dzieci i młodzieży na Mszach św.; brakuje w parafii Akcji Katolickiej i Legionu Maryi - martwił się ks. Szlachta. - Ale mam nadzieję, że nasza wspólna modlitwa i Twoje pasterskie umocnienie pozwoli nam wyjść zwycięsko z porażek i zmobilizuje nas do dalszego wysiłku i pracy dla parafii i całego Kościoła - zwracał się do Księdza Biskupa.
Bp Mieczysław Cisło, który w parafii spędził kilkanaście godzin, oprócz wspólnej modlitwy zdążył spotkać się z młodzieżą, której udzielił sakramentu bierzmowania, nauczycielami, Radą Parafialną. Te spotkania pozwoliły mu na stwierdzenie, że mimo różnych braków „parafia bardzo dobrze rokuje”, bo wielu w niej świadomych swoich obowiązków chrześcijan. Dziękował więc wszystkim za troskę o rozwój wspólnoty; szczególnie wyróżnił członków Rady Parafialnej i strażaków, na których „zawsze można liczyć”.
W pasterskim słowie, skierowanym do wiernych, Ksiądz Biskup prosił, by ci, którzy za patrona mają Najświętsze Serce Jezusa trwali wiernie przy Chrystusie i Jego Ewangelii. Przypomniał, że człowiek został stworzony z miłości i do miłości przeznaczony. - By ta miłość była prawdziwa, musi być zakorzeniona w Bogu - mówił. - W rodzinie, w pracy, w sąsiedztwie, w szkole należy brać przykład z miłości, której na imię Jezus Chrystus. Tylko wtedy człowiek będzie zdolny do bezinteresownego daru z siebie - podkreślał bp M. Cisło. O świadectwo prawdy i miłości apelował szczególnie do rodziców, którzy na swoich barkach dźwigają ciężar odpowiedzialności za wychowanie młodego pokolenia. - Wystarczy wpatrywać się w przykład Jezusa, który jest cichy i pokornego serca - zapewniał, życząc wszystkim Bożego błogosławieństwa na każdy dzień życia.