Przebudź się, człowiecze: dla ciebie Bóg stał się człowiekiem! „Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus”. Dla ciebie, powtarzam, Bóg stał się człowiekiem.
Zawołaniem ze starożytnego kazania św. Augustyna zapraszam Was, Drodzy Diecezjanie, do owocnego przeżycia świąt Bożego Narodzenia. Zachęcam Was, Drodzy moi, do zachwycenia się raz jeszcze tą wielką tajemnicą Bożej miłości. Oto Bóg przychodzi na świat, choć nie było dla Niego miejsca w gospodzie. Oto Król nieba zstępuje na ziemię, choć rozpoznali Go tylko pastuszkowie i zwierzęta. Oto Pan przybywa pełen mocy, choć w postaci bezsilnego dziecka. Zatrzymajmy się w tych dniach na modlitwie dziękczynienia, wielbiąc Pana za ten niepojęty dar dla nas, grzesznych ludzi.
Podejmijmy też, moi Drodzy, zadanie, jakie stawia nam dopiero co rozpoczęty nowy rok kościelny. Będzie mu przyświecało hasło: „Otoczmy troską życie”. Kościół będzie przypominał, że każde życie jest dla Boga bezcenne, jedyne i niepowtarzalne, bo Bóg przyszedł na świat nie dla zbawienia bezimiennej, szeroko pojętej ludzkości, ale każdego z nas. I jak Dobry Pasterz każdego z nas zna i woła po imieniu.
Siostry i Bracia! Otoczmy troską życie. Niech będzie ono szanowane i chronione od poczęcia do naturalnej śmierci. I niech jakość życia naszych bliźnich w potrzebie nie będzie dla nas obojętna. Wpatrzony w betlejemski żłóbek, w którym małego, bezbronnego Jezusa chronią matczyne ręce Maryi i czujna opieka św. Józefa, życzę Wam rodzinnych, pełnych ciepła świąt Bożego Narodzenia. Niech nasze codzienne życie, niosące często doświadczenie trudnych chwil, opromieni nowa nadzieja i wiara w niezwyciężoną siłę dobra, które Jezus przyniósł na ziemię.
Wraz z Księdzem Biskupem Romanem życzymy Wam radosnych dni świątecznych, a na każdy dzień Nowego 2009 Roku z serca Wam błogosławimy.
Ezechiel przemawia do wygnańców w Babilonii. Wśród nich krąży przysłowie: „Ojcowie jedli cierpkie grona, a synom cierpnieją zęby” (Ez 18,2). Rozdział 18 prostuje takie myślenie i mówi o odpowiedzialności osoby. Po utracie ziemi i świątyni łatwo uznać los za przesądzony. Prorok otwiera drogę nowego początku. W tej perykopie powraca hebrajskie (šûb), „zawrócić”. Nawrócenie zostaje opisane w kategoriach czynów: odejście od występków oraz zachowywanie „prawa i sprawiedliwości”. Bóg ogłasza, że dawne grzechy nie staną jako oskarżenie. To język sądowy. Wspominanie win utrzymywało oskarżenie w mocy, a przebaczenie usuwało je z pola widzenia. Formuła „będzie żył, a nie umrze” brzmi jak wyrok uniewinniający ogłoszony nad człowiekiem, który zmienił drogę. Prorok opisuje Boga, który przyjmuje zawrócenie jako nowy kierunek życia, a nie jako chwilowy zryw. Równie mocno brzmi druga strona obrazu - odejście od dobra ku nieprawości. Tekst mówi o utracie życia przez sprawiedliwego, który porzuca prawo. Nie ma tu zgody na religijną pewność siebie. W tle słychać spór o „drogę” (derek). Izraelici zarzucają Panu brak sprawiedliwości, a Ezechiel odsłania nierówność ludzkiego postępowania. Najbardziej wyraziste zdanie odsłania wolę Boga. On nie chce śmierci grzesznika. Wezwanie do zawrócenia ma charakter ratunkowy i zakłada realną możliwość zmiany. „Życie” oznacza trwanie w Bożej opiece i wśród ludzi, „śmierć” oznacza wejście w konsekwencje czynów, które niszczą relacje i wspólnotę.
Zarząd Fundacji Teobańkologia poinformował o istotnych zmianach w funkcjonowaniu jednej z największych polskojęzycznych społeczności modlitewnych w internecie. Zgodnie z dekretem ks. Teodor Sawielewicz, założyciel dzieła, z dniem 1 marca 2026 r. rozpocznie posługę jako wikariusz w parafii pw. NMP Matki Kościoła we Wrocławiu.
Fundacja podkreśla, że nowe obowiązki ks. Teodora nie oznaczają zakończenia działalności Teobańkologii. Misja prowadzenia ludzi do Boga poprzez modlitwę i formację online będzie kontynuowana przez zespół fundacji, pracowników oraz wolontariuszy.
Chrystus jest światłością narodów, Lumen Gentium. Tylko On może odnowić oblicze ziemi. W Nim pokładamy naszą ufność, a nie w przemijających strategiach. Nadzieja, którą nam powierza, nie jest nadzieją na ostatecznie zmodernizowaną, zdigitalizowaną, oczyszczoną Dolinę Łez. Nasza nadzieja jest w nowym niebie, nowej ziemi, w zmartwychwstaniu umarłych – mówił bp Erik Vardne w ostatnim rozważaniu rekolekcji dla Papieża i Kurii. Poniżej zamieszczamy tłumaczenie robocze tego rozważania.
11 października 1962 r. papież św. Jan XXIII uroczyście otworzył Sobór Watykański II. Powiedział, że „największą troską” Soboru będzie „skuteczniejsza ochrona i nauczanie świętego depozytu doktryny chrześcijańskiej. Doktryna ta obejmuje całą istotę człowieka, składającą się z ciała i duszy. Nakazuje nam, pielgrzymom na tej ziemi, dążyć do naszego niebiańskiego domu”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
