8 maja, w liturgiczną uroczystość św. Stanisława Biskupa, w katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej bp Tadeusz Rakoczy udzielił święceń diakonatu 13 klerykom naszej diecezji
W homilii Biskup Tadeusz podkreślił znaczenie sakramentu święceń dla życia Kościoła. - Święcenia diakonatu razem ze święceniami kapłańskimi stanowią jeden z najcenniejszych darów, jakimi Bóg obdarza i ubogaca życie i posłannictwo Kościoła. Jest darem dla wspólnoty, z której powołany pochodzi i do której będzie posłany. Święcenie nie pochodzi z łaski ludzi, nie jest instytucją społeczną, ale darem Ducha Świętego - mówił bp Rakoczy. Wezwał także przyszłych diakonów do odkrywania w życiu znaczenia tego daru oraz podkreślił związek między wyświęconymi a tymi, do których zostają posłani. - Trzeba, abyście zrozumieli, że stajecie się w Kościele takim darem, jakim w Kościele są Eucharystia, Duch Święty, sakramenty. Nie ma Kościoła bez biskupów, bez kapłanów, bez diakonów. A oni nie mogą istnieć bez wspólnoty Ludu Bożego. Ten dar jest dla was odpowiedzialnością, waszym zadaniem, jest dziełem, które Bóg przez posługę biskupa wam powierza.
Po homilii nastąpił obrzęd święceń, w którym kandydaci złożyli przyrzeczenia posłuszeństwa i celibatu. Obrzęd kończy się przywdzianiem stuły przełożonej przez jedno ramię i dalmatyki.
Od września nowi diakoni zostaną posłani do różnych wspólnot parafialnych naszej diecezji, gdzie będą sprawować swoją posługę, katechizując i pomagając kapłanom w pracy duszpasterskiej.
PB
Nowo wyświęceni diakoni
Łukasz Figura - Cięcina, parafia św. Katarzyny
Łukasz Gąsiorek - Buczkowice, parafia Przemienienia Pańskiego
Tomasz Gwoździewicz - Inwałd, parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Adam Jakubiec - Buczkowice, parafia Przemienienia Pańskiego
Kamil Kaczor - Andrychów, parafia św. Macieja
Tomasz Karpeta - Cisiec, parafia św. Maksymiliana Kolbego
Mateusz Kierczak - Andrychów, parafia św. Stanisława
Grzegorz Kierpiec - Porąbka, parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Przemysław Kramarz - Andrychów, parafia św. Macieja
Dawid Majdak - Ciesiec, parafia św. Maksymiliana Kolbego
Marcin Moskal - Kozy, parafia Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Krzysztof Walczak - Andrychów, parafia św. Stanisława
Kamil Żółtaszek - Grodziec Śląski, parafia św. Bartłomieja
Debata: Czy na uniwersytecie można powiedzieć wszystko?
Wierzyć w istotę humanistyki i autentyczne myślenie krytyczne – to hasło przyświeca nowej inicjatywie międzywydziałowej Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie. Już 11 czerwca o godz. 17.00 w Auli Humanitatis odbędzie się pierwsze spotkanie z cyklu „Dobrze się myśli (literaturą)”, podczas którego zaproszeni goście wspólnie z publicznością zmierzą się z fundamentalnym pytaniem: Czy na uniwersytecie można powiedzieć wszystko?
W czasach, gdy granice wolności słowa, szczególnie w środowisku akademickim, budzą coraz więcej kontrowersji, jedna z najważniejszych instytucji nauki wraca do swoich korzeni. Z inicjatywy osób wierzących w misję uniwersytetu jako miejsca autentycznego myślenia krytycznego i twórczego, rusza nowy cykl debat interdyscyplinarnych „Dobrze się myśli (literaturą)”.
Zrób sobie dzisiaj „rachunek sumienia” z dostrzegania nieskończonego majestatu Boga, który objawiał się w ostatnich godzinach/dniach w tobie i w ludziach obok ciebie. Ale nie po to, by się „zdołować” tym, jak często zdarza ci się go przeoczyć; lecz po to, by się nim – choćby i po fakcie – ucieszyć i zachwycić.
Biblia wielokrotnie opiewa majestat Boga. Majestat, czyli dostojeństwo, powagę, potęgę, okazałość, splendor, moc, chwałę i tak dalej. W litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa wołamy: Serce Jezusa, nieskończonego majestatu… Ponieważ zwykliśmy (całkowicie słusznie) myśleć i mówić o Zbawicielu w samych superlatywach, to wezwanie to nie robi na nas większego wrażenia, nie zdumiewa nas i nie zastanawia. Ot, jeszcze jeden, jak najbardziej „zasłużony” modlitewny „komplement” wobec Pana Jezusa. Tymczasem warto poświęcić mu chwilę i odrobinę więcej uwagi.
W pytaniu tym chodzi zapewne o sytuację, w której rodzice nie chcą ochrzcić swojego dziecka, natomiast chcą tego dziadkowie. To trudna sytuacja. Zmiany, które obecnie zachodzą w społeczeństwie będą prowadziły do tego, że takie sytuacje mogą zdarzać się coraz częściej. Chodzi tu o konflikt między bardzo ważnymi wartościami dotyczącymi wiary. Z jednej strony mamy troskę dziadków o zbawienia dziecka, o przekazanie wiary kolejnemu pokoleniu, natomiast z drugiej - prawo rodziców do wychowania swojego potomstwa według takich wartości, jakie dla nich są istotne.
Wiemy, że choć troska o zbawienie wszystkich ludzi spoczywa na każdym wiernym, szczególnie na członkach rodziny (więc również na babci i dziadku), to jednak w tym przypadku prawo Kościoła staje po stronie prawa rodziców. Kodeks Prawa Kanonicznego reguluje tę sprawę następująco: „do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się, aby zgodę na chrzest wyrazili rodzice lub przynajmniej jedno z nich albo ten, kto ich zgodnie z prawem zastępuje” (kan. 868, § 1). Nie ma więc tu miejsca dla innych osób, nawet tak blisko spokrewnionych jak dziadkowie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
