We wtorek, 12 lutego br., w żagańskim Pałacu Książęcym miała miejsce ceremonia przekazania dowodzenia pomiędzy 3. a 4. rotacją Pancernej Brygadowej Grupy Bojowej (ang. Armored Brigade Combat Team - ABCT) Armii Stanów Zjednoczonych.
Podczas uroczystości żołnierze trzeciej zmiany ABCT, znanej jako „Iron Horse Brigade”, na znak zakończenia swojej misji dokonali zwinięcia sztandarów jednostki.
Od kilkunastu dni w kierunku pancernej stolicy Polski, zarówno transportami kolejowym jak i drogowymi zmierzało kilka tysięcy żołnierzy amerykańskich oraz setki jednostek sprzętu wojskowego. Stacjonujący na co dzień w Fort Riley w stanie Kansas żołnierze z 1 Dywizji Piechoty po zakończonym przerzucie sił rozpoczynają swój dyżur bojowy w Żaganiu, Świętoszowie, Skwierzynie i Bolesławcu.
Wtorkowe wydarzenie przeprowadzone zostało zgodnie z ceremoniałem wojskowym armii amerykańskiej. Podczas uroczystości żołnierze trzeciej zmiany ABCT, znanej jako „Iron Horse Brigade”, na znak zakończenia swojej misji dokonali zwinięcia sztandarów jednostki. Tuż po tym barwy swoich pododdziałów na znak gotowości do wykonywania zadań rozwinęli żołnierze czwartej zmiany z 1. Dywizji Piechoty, której motto brzmi „Duty first”.
„Być tu dzisiaj z wami, to dla mnie wielki zaszczyt i zarazem powód do dumy. Tym bardziej, że kiedy po raz pierwszy w 2017 roku w Żaganiu odbyła się ceremonia rozwinięcia proporców Pancernej Brygadowej Grupy Bojowej, byłem wówczas dowódcą Czarnej Dywizji. Nie jest łatwo służyć tak daleko od rodzinnego kraju, od bliskich, ale to część służby każdego żołnierza.” – zwrócił się do amerykańskich żołnierzy generał broni Jarosław Mika, Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych.
Geneza ceremonii rozwinięcia i zwinięcia sztandarów sięga powstania wojsk lądowych amerykańskiej armii, czyli drugiej połowy osiemnastego wieku. Sztandary symbolizują ducha wojsk Stanów Zjednoczonych. Stanowią dla żołnierzy relikty będące świadkami chwalebnych chwil przeszłości. Są także symbolem lojalności, obowiązku i celebrowanego z wielkim pietyzmem patriotyzmu.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
Bp Marek Mendyk podczas obrzędu ostatniego pożegnania
Pogrzeb to czas, kiedy Bóg czyta ludzkie życie swoim słowem – przypominał bp Marek Mendyk podczas pożegnania śp. Krystyny Chomiak.
W obecności trzech biskupów, blisko czterdziestu kapłanów, najbliższej rodziny, parafian i mieszkańców Bielawy, ks. prał. Stanisław Chomiak, proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP, wieloletni współpracownik biskupów świdnickich, pożegnał swoją mamę Krystynę.
Ks. Mariusz Frukacz: "Tożsamość Andrzeja K.” to kolejna bardzo ważna książka po „Małym Oświęcimiu” i książce o Eugenii Pol, która dotyka bolesnych kart naszej historii. Dlaczego ta kolejna publikacja jest taka ważna i potrzebna?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.