Od połowy II w. doroczny obchód Paschy dokonywał się podczas nocy paschalnej z soboty na niedzielę. Św. Augustyn, opisując zwyczaj swoich czasów, mówi o Świętym Triduum jako o 3 dniach: śmierci Pana (Wielki Piątek), Jego odpoczynku w grobie (Wielka Sobota) i Jego zmartwychwstaniu (Noc i Dzień Niedzieli Wielkanocy). W IX w. przyjmuje się praktyka rozpoczynania celebracji Świętych Trzech Dni od Wielkiego Czwartku do Wielkiej Soboty. Reforma Wielkiego Tygodnia i Triduum Wielkanocy, zwłaszcza po Soborze Watykańskim II, wraca do pierwotnego obchodu tych dni, przywracając w nich szczytowe miejsce Nocy Paschalnej. Mówią o tym normy ogólne nowego kalendarza rzymskiego i Roku Liturgicznego: „Święte Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania Pańskiego jaśnieje jako szczyt całego roku liturgicznego. 3 dni wielkanocne rozpoczynają się Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, szczyt swój osiągają w Wigilię Paschalną, a kończą się Nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania” (nr 18-19).
Wielki Czwartek - to pamiątka Wieczerzy Pańskiej - Ostatniej Wieczerzy Starego Testamentu i Pierwszej Nowego. Pan Jezus wszedł w swoją mękę, biorąc udział, wraz z uczniami, w posiłku paschalnym, przez który Naród Wybrany uroczyście obchodził swoje wyzwolenie z niewoli egipskiej i Przymierze z Bogiem. Podczas tej Wieczerzy Pan Jezus ustanowił pod postacią znaków pamiątkę ofiary, którą miał nazajutrz złożyć na krzyżu. Pod względem treści ten dzień jest tożsamy z uroczystością Ciała i Krwi Pańskiej (Boże Ciało). Przypomina on także pokorną służbę Jezusa, który umył nogi swoim uczniom i pozostawił im przykazanie miłości. Mimo nocy zdrady i niewierności, mimo bliskiej męki i śmierci, zostawił nam Testament miłości.
Wielki Piątek - w tym dniu „Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha” (1 Kor 5, 7). Liturgia zaprasza do rozważania biblijnego opisu męki Pańskiej, a następnie do uczczenia krzyża świętego. Główna myśl liturgii tego dnia nie skupia się jednak na Męce Zbawiciela, lecz na Odkupieniu. Podtrzymana została tradycja Kościoła rzymskiego niesprawowania w tym dniu Eucharystii. Można udzielić jedynie sakramentu pokuty i namaszczenia chorych.
Wielka Sobota - szczytowym momentem uroczystości śmierci i zmartwychwstania Pańskiego jest Noc Paschalna, święta noc chrześcijan. Chrystus przeszedł ze śmierci do życia i życiem obdarza swój lud. Jeden jedyny Jezus pokonał śmierć. Jeśli ktoś idzie za Nim, śmierć traci nad nim władzę. Próżna byłaby nasza wiara, gdyby nie było zmartwychwstania.