Drodzy uczniowie,
Dziewczęta i Chłopcy!

Jest na świecie wiele wydarzeń przyciągających uwagę milionów ludzi, o których mówią telewizja i radio, i rozpisują się różne gazety. Dotyczą wielkich odkryć naukowych, wyjątkowych postaci, a także zjawisk przyrody, które budzą podziw, a często przerażenie. Przez środki przekazu przewija się ogromna ilość informacji, którymi żyje świat. Pośród tych zdarzeń człowiek, szczególnie młody, niejednokrotnie traci orientację i stwierdza, że to wszystko zupełnie go nie dotyczy. Świat przestaje go tak naprawdę interesować, a wydarzenia dokonujące się wokół odchodzą w niepamięć.
Każdego roku powraca jednak wydarzenie, o którym nie pisała prasa, a świat nie był nim zainteresowany. Coś skłoniło jednak mieszkańców Jerozolimy, aby wyjść ze swoich domów i na ulicach swego miasta czekać i witać Jezusa z Nazaretu. Było to prawie dwa tysiące lat temu. Zastanawiamy się dzisiaj, dlaczego ludzie z radością chwytali palmy w dłonie i głośno oddawali cześć Jezusowi Chrystusowi. Witali Go z wielką radością i pragnęli, aby z nimi pozostał. Widzieli w Nim szczególnego Proroka, który jest większy od chorób, lęku i rozpaczy, a nawet od śmierci.
Zbliża się Niedziela Palmowa - dzień, w którym idziemy do kościoła, trzymając w dłoniach znaki przypominające te, które trzymali mieszkańcy witający wjeżdżającego do Jerozolimy Jezusa. Oni oczekiwali z nadzieją, że Chrystus Pan wypełni ich pragnienia i będzie ich królem i przywódcą. Cieszyli się, że jest z nimi, ale nie chcieli pamiętać o słowach, które do nich kierował. Nie pamiętali zapowiedzi o Męce i Zmartwychwstaniu. Aby zrozumieć słowa Chrystusa, przeżywaliście wielkopostne przygotowanie, uczestnicząc w rekolekcjach, a także przystępując do spowiedzi po dobrze przeprowadzonym rachunku sumienia.
Obecny rok Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił Rokiem Eucharystii i przekazał list apostolski na ten temat. List zatytułował słowami, które wypowiedzieli uczniowie, udający się po Jego zmartwychwstaniu do Emaus: Zostań z nami Panie! Już od kilku lat Pan Jezus może mieszkać w Waszych sercach. W czasie Pierwszej Komunii św. nawet Wasz strój wskazywał, że oczekujecie na Zbawiciela i pragniecie, by pozostał w Waszych sercach. Przygotowujecie się do przyjęcia kolejnego sakramentu - sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej i chcecie, aby bierzmowanie stało się dla Was siłą do czynienia dobra i znajdowania szczęścia. Bóg, który obdarzył nas życiem i łaską wiary, chce nam pomagać, by dary, które w nas złożył, nie zostały zmarnowane. Wszystkie talenty, które posiadamy, mogą być rozwijane i służyć także innym. Bóg zaprasza, abyśmy swoje życie przeszli razem z Nim, i On daje siłę, aby to życie miało sens i cel. Jest tylko jeden warunek - musimy tego chcieć i tę chęć okazać swoją postawą. Dla Chrystusa nikt z Was nie jest obojętny; Jego przejście pośród nas dokona się, ale On pozostanie tylko na nasze wyraźne i szczere zaproszenie.
Każdego roku ci, którzy przygotowują się do przyjęcia sakramentu bierzmowania i młodzież, która tym sakramentem chce żyć, gromadzi się w katedrze łowickiej, aby wspólnie modlić się, także za siebie nawzajem i przybliżać się do Chrystusa. Chcę modlić się z Wami i za Was, z Wami chcę także oddawać chwałę Jezusowi Chrystusowi, który wjeżdża do Jerozolimy, aby tam nas odkupić. Ten dzień jest szansą pokazania, że Jemu chcemy powierzać nasze życie i Jemu zaufać.
W Niedzielę Palmową możemy dać naszemu Panu swój czas i wysiłek. Będzie to znak, że nie tylko ustami wyznajemy, że On jest Królem. Będzie to także znak i świadectwo dla innych, że nie wstydzimy się wyznawać Chrystusa, że nie boimy się być dobrymi. Może Wasza postawa pomoże innym i stanie się zachętą i potwierdzeniem, że dokonaliśmy prawdziwego wyboru bycia uczniem Chrystusa.
Zachęcam Was i zapraszam do przybycia 20 marca wraz z Waszymi nauczycielami i katechetami. Przybądźcie z palmami. Jest okazja, aby wspólnie je wykonać, aby pokazać, że jesteście dumni z przynależności do Chrystusa, a jednocześnie okazać radość, bo nie jesteście sami, bo z Wami jest nasz Pan i Zbawiciel. Po liturgii zapraszam Was na dziedziniec przed moją rezydencją, gdzie odbędzie się konkurs na najpiękniejszą palmę.
Oczekując na spotkanie w Niedzielę Palmową, z serca błogosławię: W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.