Historia sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej w Międzygórzu sięga 1750 r., kiedy to mieszkaniec pobliskiej wsi Wilkanów, Krzysztof Veit przywiózł z Mariazell w Austrii, kopię czczonej tam figurki Matki Bożej i umieścił ją na drzewie bukowym na górze Iglicznej. Wkrótce figurka zaczęła skupiać na modlitwie wiernych z dalszej i bliskiej okolicy. Kiedy w 1865 r. gwałtowna wichura wyrwała drzewo bukowe, Krzysztof Veit wybudował dla ochrony figurki kapliczkę, a po jego śmierci zbudowano większą jeszcze kaplicę, by pomieścić przybywających pielgrzymów. Gdy i ta okazała się zbyt mała, przy pomocy okolicznej ludności wybudowany został w 1782 r. obecnie istniejący murowany kościół. Przy poświęceniu został kościołowi nadany tytuł Matki Bożej Śnieżnej, gdyż Góra Igliczna oraz sam kościół przez wiele miesięcy pokryte są śniegiem. W kolejnych latach dobudowano wieżę, zaś w 1821 r. wokół kościoła wzniesiono krużganki oraz stacje Drogi Krzyżowej między świątynią a szczytem góry.
Figurka Matki Bożej wkrótce zasłynęła łaskami i cudami. Dużego rozgłosu nabrał cud uleczenia chłopca, któremu wapno wypaliło oczy, a działo się to już w 1777 r. Rodzice zawieźli chłopca na górę Igliczną, gdzie po trzech dniach żarliwej modlitwy chłopiec w cudowny sposób przewidział. Podobnie piętnastoletnia Beata 27 lipca 1980 r. jeszcze w kościele Matki Bożej Śnieżnej odzyskała wzrok. W księdze wotów i podziękowań w czasie od 1978 do 1983 r. wpisano 117 świadectw za uzyskanie łaski.
Figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem jest wykonana z drewna lipowego i ma ok. 30 cm wysokości. Matka Boża i Dzieciątko ubrane są w haftowane sukienki, na głowach mają korony z pozłacanego srebra, ozdobione rubinami, szafirami i perłami. Koronacji figurki dokonał sam Ojciec Święty Jan Paweł II 21 czerwca 1983 r. we Wrocławiu w czasie swojej drugiej pielgrzymki do Polski. Warto dodać, że Jana Paweł II dwukrotnie, jeszcze jako biskup, pielgrzymował do sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej w 1961 r. i 1968 r., o czym informuje umieszczona przy wejściu do świątyni metalowa tablica.
Po II wojnie światowej kościół początkowo stał opuszczony. W 1956 r. przejęli go księża z Towarzystwa Chrystusowego i dokonali remontu. Wielkie zasługi przy remoncie i zdobywaniu środków na jego przeprowadzenie miał ks. Henryk Kamiński. Później opiekę nad sanktuarium przejęli redemptoryści, wielce zasłużonym dla jego konserwacji był o. A. Bujak. Obecnie opiekę nad sanktuarium przejęli kapłani diecezjalni.
Po koronacji Cudownej Figurki Matki Bożej wzrosło zainteresowanie wiernych sanktuarium na Iglicznej. Pielgrzymi i turyści nie tylko z Polski, ale i z Czech i Słowacji chętnie nawiedzają nieduży, ale uroczy kościół Matki Bożej Śnieżnej. Często można tu spotkać pielgrzymów z okolic Opola. Wznowiono też po koronacji tradycję pieszych pielgrzymek z kościoła parafialnego w Wilkanowie do sanktuarium Matki Bożej na górze Iglicznej. Pod koniec ubiegłego stulecia przybył Matce Bożej na Iglicznej dodatkowy tytuł: „Patronka sportowców”. W okresie zimowym organizowano w okolicy Międzygórza liczne obozy sportowe, których uczestnicy chętnie nawiedzali sanktuarium. Jest nawet specjalny tekst modlitwy sportowców do ich Patronki.
Jest rzeczą pewną, że ktokolwiek raz nawiedził sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej na górze Iglicznej, będzie tu wracał, by u stóp łagodnie uśmiechniętej, dobrej Matki wyprosić potrzebne łaski.

Przy opracowaniu niniejszego tekstu korzystałam z niżej wymienionych pozycji:
1. Sanktuarium Maria Śnieżna w Międzygórzu, ks. Józef Żurawiński, 1985 r.
2. Słownik geografii turystycznej Sudetów pod red. M. Staffa Warszawa 1993 r.