Życzenia dla Ojca Świętego

+ Tadeusz Rybak - Biskup Legnicki
+ Stefan Regmunt - Biskup Pomocniczy

Bądź na bieżąco!

Jego Świątobliwość
Jan Paweł II
Cittá del Vaticano

Umiłowany Ojcze Święty,
W XXVI rocznicę wyboru Waszej Świątobliwości na Stolicę św. Piotra w Rzymie gorąco dziękujemy Duchowi Świętemu za wielki dar, jakim jest Ojciec Święty dla Ludu Bożego i całego współczesnego świata. Z serdeczną modlitwą podczas sprawowania Eucharystii i modlitwy różańcowej łączymy życzenia, by nasz Zbawiciel swoją potężną łaską przez najdłuższe lata wspiera Waszą Świątobliwość w pełnieniu posłannictwa Piotra naszych czasów. Szczególnie modlitwy te wznosimy 16 października w diecezjalnym sanktuarium św. Jadwigi Śląskiej w Legnickim Polu - miejscu historycznej Bitwy pod Legnicą w 1241 r. Dziękujemy Waszej Świątobliwości za ogłoszenie Roku Najświętszej Eucharystii i pokornie prosimy o Apostolskie Błogosławieństwo dla Ludu Bożego Diecezji Legnickiej, byśmy ten Rok przeżyli zgodnie ze wskazaniami Ojca Świętego.
Z najgłębszą czcią całujemy ojcowskie ręce Waszej Świątobliwości.

Legnica, dnia 12 października 2004

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Red.

Karol Porwich/Niedziela

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

CZYTAJ DALEJ

W jaki sposób posłałby Chrystus swoich uczniów, gdyby uczynił to w dzisiejszym świecie?

"Żyć Ewangelią" (wyd. Pomoc)

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mk 6, 7-13.

Czwartek, 5 lutego. Wspomnienie św. Agaty, dziewicy i męczennicy.

CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.

CZYTAJ DALEJ

Reklama