Kościół wypełniając misję Chrystusa otacza troską duszpasterską różne grupy, społeczne, także te, które wymagają szczególnej troski i opieki. Osoby głuchonieme oraz z upośledzeniem słuchu lub mowy, również ze względu na język migowy, którym się posługują, tworzą szczególną wspólnotę. Już w 1958 r. Konferencja Episkopatu Polski powołała współpracujący z Polskim Związkiem Głuchych Ogólnopolski Sekretariat Duszpasterstwa Głuchoniemych z siedzibą w Katowicach.
Międzynarodowy Dzień Głuchego, przypadający na czwartą niedzielę września, jest okazją do przedstawienia duszpasterstwa głuchoniemych diecezji rzeszowskiej. Od 1991 r. duszpasterzem głuchych jest ks. Paweł Tomoń. Po utworzeniu diecezji rzeszowskiej w 1992 r. został on diecezjalnym duszpasterzem tego środowiska. Poprzednikiem ks. Tomonia był ks. Stanisław Błądek. Obecnie pomocą duszpasterską służy także ks. Marek Jaworski.
W diecezji rzeszowskiej są trzy ośrodki duszpasterskie dla głuchoniemych. Jeden z nich działa przy rzeszowskiej Farze. Msze św. dla osób głuchoniemych i ich rodzin (także słyszących członków) odbywają się w pierwszą i trzecią niedzielę miesiąca o godz. 14.30. Przed Mszą św. głuchoniemi mogą skorzystać z sakramentu spowiedzi. W październiku (przed Mszą św.) odmawiany jest Różaniec, a w okresie Wielkiego Postu rozważana jest Droga Krzyżowa. Nabożeństwa prowadzone są przez kleryków rzeszowskiego Seminarium Duchownego. Rzeszowskie duszpasterstwo głuchoniemych skupia osoby w różnym wieku. We Mszach św. uczestniczy średnio od 80 do 100 osób, a w okresach świątecznych nawet 150-200. Większe duszpasterstwa głuchoniemej młodzieży istnieją w ośrodkach, gdzie znajdują się szkoły dla głuchych i niedosłyszących (Przemyśl, Kraków, Lublin, Zamość). Do ośrodków tych młodzież dojeżdża. Większość mieszka w internacie.
Drugim tego typu ośrodkiem duszpasterskim w naszej diecezji jest Fara w Gorlicach. Duszpasterzem rejonowym jest tam ks. Jerzy Gondek. Msze św. odbywają się w drugą niedzielę miesiąca o godz. 14.00. Od października tego roku zostało wznowione duszpasterstwo w Jaśle, w kościele farnym. Msze św. w języku migowym sprawowane są w pierwszą niedzielę miesiąca, o godz. 14.00. Duszpasterzami są ks. Marcin Szopiński i ks. Tomasz Bąk - neoprezbiterzy.
Celem duszpasterstwa jest opieka i troska nad osobami głuchoniemymi, ale przede wszystkim ewangelizacja i umacnianie ich wiary. Wiąże się to z koniecznością poznania języka migowego oraz posługiwania się nim. To najlepszy sposób dotarcia do głuchych i poznania „ich świata” oraz problemów i trudności, z jakimi się spotykają. Prace naukowców wskazują, że język migowy jest naturalnym językiem osób głuchoniemych i nim należy się do nich zwracać. Przekaz wiary w języku migowym związany jest z koniecznością dostosowania abstrakcyjnych pojęć występujących w teologii do specyfiki języka migowego. Niestety niewielu jest kapłanów, którzy znają ten język. W Seminarium Duchownym prowadzony jest kurs języka migowego, który każdego roku kończy kilku kleryków. Dlatego m.in. możliwe było wznowienie działalności duszpasterstwa w Jaśle. Istnieje także koło kleryckie zajmujące się problemami osób głuchoniemych. Kapłani związani z działalnością duszpasterstwa sprawują Sakrament Pokuty (w tym przypadku znajomość języka migowego jest szczególnie ważna) oraz przygotowują osoby głuchonieme do sakramentu małżeństwa. Przygotowanie do I Komunii św. odbywa się w szkołach, w których utworzone są klasy dla dzieci głuchych. Tam są one katechizowane i uczone właśnie w języku migowym.
Rzeszowskie duszpasterstwo organizuje również wycieczki i pielgrzymki. Jego przedstawiciele uczestniczyli m.in. w ogólnopolskiej pielgrzymce osób głuchoniemych na Jasną Górę. Wyjazdy, bardzo potrzebne osobom głuchoniemym, są jednak związane z kosztami, co dla tej grupy społecznej ze względu na dotykające ją ogromne bezrobocie, jest dużym problemem. Są jednak firmy oraz ludzie dobrej woli, którzy starają się pomóc. Za każdą pomoc duszpasterz głuchych jest bardzo wdzięczny.
Środowisko cieszy się każdym przejawem okazywanej życzliwości. Z okazji Świąt Bożego Narodzenia czy Wielkanocy głuchoniemi spotykają się z bp. ordynariuszem Kazimierzem Górnym czy bp. Edwardem Białogłowskim. Duże znaczenie dla osób głuchoniemych ma fakt, że również w Episkopacie są biskupi, którzy znają język migowy (np. bp Adam Szal z archidiecezji przemyskiej, który był obecny na spotkaniu wielkanocnym).
Kapłan cieszy się wśród głuchoniemych wielkim autorytetem. Świadomość tego faktu budzi poczucie odpowiedzialności za każde słowo, gest, mig i całą postawę; z drugiej strony dodaje otuchy, że na tym fundamencie można budować.
Pośród nas żyją ludzie, którzy mają problemy ze słuchem. Chciejmy zauważyć ich i podajmy im pomocną dłoń. „[...] cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).