W ostatnim okresie obserwuje się uaktywnienie nacisków kleru i aktywu parafialnego na władze administracyjne celem otrzymania zezwoleń na budowę obiektów sakralnych. [...]
Prowadzone są działania (rozmowy z księżmi i aktywem klerykalnym) zmierzające do złagodzenia istniejących konfliktów oraz wpływanie na mieszkańców, aby wzięli udział w wyborach. [...]
W związku z decyzją Episkopatu Polski dotyczącą przeniesienia terminu uroczystości święcenia krzyży [...] ordynariusz diecezji przemyskiej biskup Ignacy Tokarczuk w czasie konferencji dziekańskiej,
jaka odbyła się w Przemyślu 10 marca, zalecał, aby uroczystości te organizować w dowolnym terminie, a szczególnie wykorzystać do tego rekolekcje wielkopostne w parafiach.
Aktualnie we wszystkich kościołach na terenie naszego województwa głoszone są kazania na temat znaczenia krzyża w życiu katolika.
Na uwagę zasługuje kazanie wygłoszone przez dziekana dekanatu Rzeszów II ks. Józefa Sondeja 9 marca. W kościele Chrystusa Króla w Rzeszowie, który nawiązał do usunięcia w 1977 r. przez władze
świeckie krzyża z dzielnicy Baranówka, mówiąc, że „był on symbolem walki o niepodległość Ojczyzny. Z chwilą przebudowy trasy E-22 krzyżowi temu groziło niebezpieczeństwo. Proboszcz parafii zwracał
się kilkakrotnie do władz, aby krzyż ten można było przenieść w pobliże. Odpowiedź władz była haniebna. W sierpniu 1977 r. świętokradcy za judaszowe srebrniki usunęli ten krzyż i wywieźli na cmentarz
Wilkowyja”.
Ks. Sondej, mówiąc o tym zdarzeniu, stwierdził, że „uczynili to nasi bracia w tej naszej Ojczyźnie, ale, niestety, Ojczyzna ta jest inną dla wierzących, inną dla niewierzących. My wiemy, że
w naszym mieście nie mamy krzyży na placach publicznych bądź też figur, bo nasi świętokradcy poniszczyli je, wyrzucili na śmietniki. My nie żądamy kary dla tych świętokradców, będziemy się modlić za nich,
aby zeszli oni ze zgubnej i błędnej drogi, będziemy wołać »Chryste przebacz!« Na nas spada wielki obowiązek, aby nasze młode pokolenie mocno stanęło przy krzyżu Chrystusowym, aby w spadku
przekazać im nasz sztandar narodowy biało-czerwony z napisem »Bóg i Ojczyzna«”.
Na zakończenie kazania ks. Sondej podkreślił, że obecnie jest sprzyjający klimat, aby z powrotem krzyż znalazł się na dawnym miejscu.
13 marca Dyrektor Wydziału ds. Wyznań UW w Rzeszowie przeprowadził rozmowę ostrzegawczą z ks. Sondejem, która nie spełniła w całości naszych zamierzeń.
Ks. Sondej podczas rozmowy nalegał, aby władze doprowadziły do przeniesienia krzyża z Wilkowyi na Baranówkę i ustawiono go w pobliżu, gdzie stał poprzednio. Zaznaczył, że jeżeli to nie zostanie wykonane,
będą robić wszystko, aby do tego doprowadzić, gdyż oczekują na to księża i wierni.
21-latek, który zdemolowane kapliczki, rozbił figury sakralne i uciekł w pole kukurydzy został zatrzymany przez policjantów. Podejrzany odpowie za znieważenie miejsc kultu religijnego. Grozi mu do 2 lat więzienia.
30 sierpnia, około godziny 8:10, dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Garwolinie otrzymał zgłoszenie o mężczyźnie niszczącym kapliczkę w miejscowości Zygmunty (gm. Łaskarzew). Według świadka, sprawca miał uciec w pobliskie pole kukurydzy.
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
Od 7 do 11 września w Medellín odbędzie się 11. edycja Copa de la Fe (Puchar Wiary) – turnieju piłkarskiego katolickiego duchowieństwa z Ameryki Łacińskiej. W rozgrywkach wezmą udział kapłani z różnych regionów Kolumbii oraz z Wenezueli, Ekwadoru, Meksyku i Kostaryki. Organizatorzy podkreślają, że spotkanie ma być nie tylko okazją do sportowej rywalizacji, ale przede wszystkim czasem braterstwa, ewangelizacji i spotkania z lokalnymi wspólnotami.
Copa de la Fe należy do najważniejszych wydarzeń sportowo-ewangelizacyjnych w Kolumbii. Tegoroczna, jedenasta edycja odbędzie się na terenie archidiecezji Medellín, która po raz pierwszy będzie gospodarzem tego wydarzenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
