Uroczystość Bożego Ciała jest dniem, w którym ludzie wierzący manifestują swą wiarę i przywiązanie do Jezusa. To radosne święto jest tak zrośnięte z polską ziemią, że
gdyby go zabrakło, znikłoby coś bardzo cennego z polskiego życia religijnego i obyczajowego, z polskiego krajobrazu. Boże Ciało to wielkie święto miłości Boga do ludzi.
W parafii Wojciechów odbyła się piękna uroczystość ku czci Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W godzinach rannych uroczystą Mszę św. celebrował i Słowo Boże wygłosił
ks. kan. Czesław Szpakowski. Po zakończeniu Eucharystii przy biciu dzwonów i śpiewie pieśni Twoja cześć, chwała wyruszyła procesja eucharystyczna do czterech ołtarzy polowych, usytuowanych
na terenie Wojciechowa. Ks. Grzegorz Woźniak w asyście strażaków niósł złocistą monstrancję, w której Jezus Eucharystyczny błogosławił wojciechowiakom. Na czele procesji niesiono
jaśniejący w promieniach słońca krzyż, za którym chłopcy pierwszokomunijni nieśli różaniec. Następnie szli ministranci i lektorzy, panie w strojach regionalnych
niosły obrazy, strażacy z chorągwiami i długi szpaler dziewczynek w bieli, sypiących kwiatki. Przy wtórze pieśni eucharystycznych i akompaniamencie strażackiej
orkiestry dętej procesja powoli posuwała się naprzód. Przy każdym ołtarzu kapłan odczytywał słowa Ewangelii, a wierni śpiewali Suplikacje. Ostatni ołtarz był usytuowany na frontonie remizy
strażackiej, spod którego Kapłan błogosławił wiernych Przenajświętszym Sakramentem.
Procesja odbyła się przy pięknej, słonecznej pogodzie, w czasie której bardzo licznie zebrani wojciechowiacy oddali hołd i uwielbienie Chrystusowi obecnemu w Najświętszym
Sakramencie. Drzewa i krzewy okryte zielenią, kwitnące jaśminy, szumiące ogródki wzbogacały to piękne święto Miłości. W oktawie Bożego Ciała każdego dnia wieczorem parafianie gromadzili
się na Mszy św. i procesji wokół kościoła. Msze św. były odprawiane w intencji mieszkańców poszczególnych wiosek z prośbą o błogosławieństwo Boże i szczęśliwe
zbiory plonów.
Na zakończenie oktawy Bożego Ciała odbyła się procesja do czterech ołtarzy, urządzonych we wnękach parkanu okalającego plac przykościelny. Odbyło się poświęcenie wizerunków uplecionych
z pachnących ziół. Poświęcone pęki ziół po powrocie do domu wieszane są przy obrazach lub przy drzwiach wejściowych, aby chroniły dom i jego mieszkańców od złego.
Czterdzieści dni po Niedzieli Zmartwychwstania Chrystusa Kościół
katolicki świętuje uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Jest to
pamiątka triumfalnego powrotu Pana Jezusa do nieba, skąd przyszedł
na ziemię dla naszego zbawienia przyjmując naturę ludzką.
Św. Łukasz pozostawił w Dziejach Apostolskich następującą
relację o tym wydarzeniu: "Po tych słowach [Pan Jezus] uniósł się
w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie
wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich
dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: ´Mężowie z Galilei, dlaczego
stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba,
przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba´. Wtedy
wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy,
w odległości drogi szabatowej" (Dz 1, 9-12). Na podstawie tego fragmentu
wiemy dokładnie, że miejscem Wniebowstąpienia Chrystusa była Góra
Oliwna. Właśnie na tej samej górze rozpoczęła się wcześniej męka
Pana Jezusa. Wtedy Chrystus cierpiał i przygotowywał się do śmierci
na krzyżu, teraz okazał swoją chwałę jako Bóg. Na miejscu Wniebowstąpienia
w 378 r. wybudowano kościół z otwartym dachem, aby upamiętnić unoszenie
się Chrystusa do nieba. W 1530 r. kościół ten został zamieniony na
meczet muzułmański i taki stan utrzymuje się do dnia dzisiejszego.
Mahometanie jednak pozwalają katolikom w uroczystość Wniebowstąpienia
Pańskiego na odprawienie tam Mszy św.
Liwocz, to najwyższe wzniesienie Pogórza Ciężkowickiego z widokiem na Jasło i okolice, otoczone licznymi legendami. Jedna z nich mówi o zatopionym bogatym mieście z okazałym zamkiem, inna o śpiących rycerzach, jeszcze inna o podziemnych tunelach, którymi miała uciekać przed Tatarami królowa Jadwiga.
Przybywają tu liczni pielgrzymi, by obcować z naturą, a co za tym idzie – z Bogiem, który to wszystko stworzył. Pomysł na wybudowanie w tym miejscu kaplicy zrodził się w Jubileuszowym Roku 2000, kiedy ks. Gerard Stanula był proboszczem w Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Błażkowej. I tak powstała kaplica z okazałym 18-metrowym krzyżem, do której wśród leśnych drzew poprowadzona została Droga Krzyżowa. Każda stacja wykonana jest z miedzianej blachy z wyciągniętymi ku górze ludzkimi dłońmi, które symbolizują ofiarowanie Bogu rozważań Męki Pańskiej, by zaskarbić sobie Jego miłosierdzie. A w kaplicy umieszczona została figura Matki Bożej, przywieziona w 1990 roku z Medjugorie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.