Po tragicznej śmierci matki Wolfgang (w tej roli Jordi Catalán), wybitnie uzdolniony 10-latek z autyzmem, zostaje zmuszony do zamieszkania z ojcem – Carlosem (Miki Esparbé), którego nie znał i nigdy wcześniej nie widział. Uporządkowany chłopiec nie może znieść chaotycznego stylu życia ojca, którego uważa za prymitywa. Film skupia się na relacji chłopca z jego ojcem. Więź będzie wystawiona na próbę, gdy ten drugi odkrywa, że pierwszy planuje ucieczkę do Paryża. Chce, tak jak kiedyś jego matka, dostać się do prestiżowej Akademii Muzycznej Grimalda, a potem zostać wielkim pianistą. Czy Carlos staje przed najważniejszą decyzją w życiu? Czy potrafi rzucić wszystko, własną karierę i stać się ojcem, jakiego jego syn potrzebuje? Film Caldery to klasyczny wyciskacz łez, obraz dla rodziny z nieco starszymi dziećmi.

Dla dużo starszych jest film Komasy, a jego główny bohater – Tommy (w tej roli Anson Boon) jest dwa razy starszy od Wolfganga. Wbrew tytułowi w Tommym nie ma nic dobrego. A nawet wydaje się, że jest już stracony: zepsuty i lekkomyślny, wiedzie życie wypełnione używkami i przemocą. Wszystko się zmienia, gdy zostaje porwany przez nieznajomego, niejakiego Chrisa (Stephen Graham), i budzi się przykuty do ściany w piwnicy domu dysfunkcyjnej rodziny Chrisa i Kathryn (Andrea Riseborough), która próbuje go... resocjalizować. Czy zło może prowadzić do dobra? Czy Tommy stanie się dobrym chłopcem przez wymuszoną i specyficzną metodę wychowawczą? Początkowo myśli tylko o jednym – jak stamtąd uciec. Ale potem... /w.d.