W II niedzielę Adwentu podczas Mszy św. sprawowanej w kościele seminaryjnym 5 alumnów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie przyjęło posługę akolitatu. Liturgii przewodniczył bp Józef Wróbel.
Akolitat to posługa, która – chociaż nie jest zarezerwowana wyłącznie dla kandydatów do kapłaństwa, stanowi istotny etap formacji przyszłych duchownych. Akolici są ustanawiani do usługiwania kapłanom i diakonom przy ołtarzu, są także nadzwyczajnymi szafarzami Komunii św. i mogą jej udzielać zarówno podczas Mszy św., jak też poza nią, np. zanosząc ją do chorych. Jako nadzwyczajni szafarze mogą również dokonywać wystawienia Najświętszego Sakramentu, jednak bez udzielania błogosławieństwa.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Przyjęcie posługi akolity odbywa się zawsze w czasie Eucharystii. Po homilii ksiądz biskup odmówił modlitwę nad ustanawianymi akolitami oraz, na znak przyjmowanej posługi, podał każdemu do rąk patenę z chlebem do sprawowania Najświętszej Ofiary. Do grona ustanowionych akolitów zostali włączeni alumni IV roku: Michał Barczak z parafii w Milejowie, Patryk Dziadko z parafii w Depułtyczach, Mateusz Fac z Ciechanek Łęczyńskich, Marcin Fidor z parafii Świętej Rodziny w Chełmie i Mateusz Stec z parafii św. Józefa Opiekuna Rodzin w Łęcznej.
W homilii bp Józef Wróbel zatrzymał się nad tajemnicą Adwentu. – Oto prawdziwa treść Adwentu: odkryć i przyjąć miłość Jezusa Chrystusa oraz odpowiedzieć na nią miłością bliźniego. On objawia swoją miłość przez ludzi, w których jest obecny. Skąd ta Jego miłość, gdzie ma swoje źródło? – pytał. – Już Stary Testament używa dwóch hebrajskich pojęć, aby je określić. Pierwsze to rahamim, czyli miłość matczyna; drugie to hesed, wierna, niezłomna miłość Boga, oparta na Jego wierności przymierzu. Ta miłość ma swoje ostateczne źródło w stworzeniu: zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boże, obdarzeni godnością, której Bóg pozostaje wierny. Jego wierność przybiera konkretne formy w Kościele: w Słowie Bożym, w sakramentach, znaku obecności Jezusa Chrystusa i w tych, których posyła do służby. Posługa akolitatu jest znakiem tej wierności Boga, który prowadzi człowieka drogą ku swojemu Królestwu. A my, przyjmując Go w Jego darach, dziękujemy również za dar akolitatu – nauczał ksiądz biskup.
Uroczystość zakończyły podziękowania alumnów za udzielenie posługi. Kolejnym ważnym momentem na drodze ich formacji będzie włączenie do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu, obrzęd mający miejsce na początku V roku studiów seminaryjnych.
