Przeżyliśmy niedawno 107. rocznicę odzyskania przez Polskę Niepodległości. Bardzo ważną duchową inicjatywę podjęli Wojownicy Maryi, którzy spotkali się w Kobylance.
Jak każdego roku 11 listopada ma miejsce dziękczynna Eucharystia, a po niej oficjalne obchody połączone często ze wspólnym śpiewaniem pieśni patriotycznych.
W Kobylance odbyło się nocne czuwanie modlitewne pod hasłem: „Noc walki o błogosławieństwo dla Polski”. Jest to już kolejne spotkanie, które jednoczy członków tej prężnej grupy modlitewno – ewangelizacyjnej na ofiarowaniu z siebie trudu modlitewnego trwania na kolanach w Święto Niepodległości. W zaproszeniu skierowanym nie tylko do samych Wojowników, ale także do wszystkich osób, którym dobro ojczyzny leży na sercu czytamy: „W czasach, kiedy grozi nam realne zagrożenie wojną, kiedy odczuwalna jest trwoga i panoszące się zło, z dnia na dzień coraz silniejsze, śmielsze i niebezpieczne, kiedy coraz więcej rodzin się rozpada, rośnie niepokój i niepewność, istnieje potrzeba zjednoczenia się i działania razem. Dlatego z tego miejsca, zwracamy się z gorącą prośbą, o wsparcie potężnego modlitewnego szturmu do Nieba. W jednym czasie na terenie Polski i poza jej granicami, Polacy będą modlić się o Boże błogosławieństwo dla naszej ojczyzny. Prosimy o modlitwę oraz pomoc w dotarciu do jak największej liczby ludzi dobrej woli”.
Czuwanie w Kobylance miało miejsce w nocy z 10 na 11 listopada i zgromadziło bardzo dużą rzeszę członków tej wspólnoty z samej Kobylanki, ale także ze Stargardu, Szczecina, Pyrzyc, Bań i innych miejscowości, jak również kilka osób spoza naszej archidiecezji. Duchowym opiekunem całego czuwania był ks. Tadeusz Stromski salezjanin, ojciec duchowny sanktuarium bł. Prymasa Tysiąclecia w Kobylance. Podbudową do kontemplacyjnej modlitwy w całej Polsce były słowa św. s. Faustyny zapisane w Dzienniczku: „Polskę szczególnie umiłowałem, a jeżeli posłuszna będzie woli Mojej, wywyższę ją w potędze i świętości. Z niej wyjdzie iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście Moje” (p. 1732).
Na program czuwania złożyły się: modlitwa do Ducha Świętego, Różaniec św., konferencja, wystawienie Najświętszego Sakramentu, Litania do św. Michała Archanioła, Akt zawierzenia Polski i siebie samych Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny, Litania Narodu Polskiego, Litania do św. Andrzeja Boboli – o łaskę jedności wśród Polaków, Modlitwa za Ojczyznę do św. Jana Pawła II, św. s. Faustyny i bł. kard. St. Wyszyńskiego oraz bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Centralnym punktem czuwania była Msza św. sprawowana w intencji ojczyzny pod przewodnictwem kustosza sanktuarium, a zarazem opiekuna krajowego Wojowników Maryi ks. Pawła Żurawińskiego, salezjanina.
Delegat papieża Franciszka arcybiskup Jan Pawłowski przybędzie do Kobylanki k. Stargardu na konsekrację kościoła i ustanowienie sanktuarium bł. Stefana Wyszyńskiego.
Uroczystość odbędzie się 18 września, sześć dni po beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia. Od lat w świątyni prowadzonej przez salezjanów trwają modlitwy o beatyfikację Prymasa.
Drodzy bracia i siostry,
„Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
Obserwatorium Watykańskie w Castel Gandolfo odwiedził w lipcu 2025 roku Leon XIV. Ma ono swój teleskop także w Arizonie
Dwie planetoidy odkryte przez astronomów z Astronomicznego Obserwatorium Watykańskiego zostały nazwane na cześć polskich świętych: s. Faustyny Kowalskiej oraz s. Urszuli Ledóchowskiej. To wielka radość dla watykańskich odkrywców.
Informację o przyznaniu dwóm planetoidom nazw Faustina oraz Ledochowska podał najnowszy biuletyn Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU). Są to planetoidy odkryte wspólnie przez watykańskich astronomów o. Richarda P. Boyle’a SJ oraz jego wieloletniego współpracownika Kazimierasa Černisa (z Wilna na Litwie), przy użyciu teleskopu VATT Obserwatorium Watykańskiego, zainstalowanego na górze Graham w Arizonie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
