Ponad 500 osób – dzieci, młodzież, rodziny i przyjaciele – wspólnie świętowało Dzień Dziecka podczas Salezjańskiego Festynu Rodzinnego. Był to dzień pełen radości, atrakcji i wzruszeń, który na długo pozostanie w pamięci uczestników.
Tegoroczny Salezjański Festyn Rodzinny był prawdziwym świętem wspólnoty. Już od samego rana plac przy ul. Wodnej w Łodzi wypełnił się śmiechem dzieci, rozmowami rodzin i kolorowymi atrakcjami. Wydarzenie rozpoczęła uroczysta Msza św. prymicyjna, którą odprawił neoprezbiter ks. Piotr Karos, salezjanin. Jego słowa pełne wdzięczności i nadziei nadały ton całemu dniu – dniu, który był nie tylko zabawą, ale i duchowym przeżyciem.
Moc atrakcji
Na uczestników czekała cała gama atrakcji: dmuchaniec, trampolina, malowanie twarzy, brokatowe tatuaże, kolorowe warkoczyki oraz liczne konkurencje sprawnościowe i umysłowe prowadzone przez wolontariuszy z Salezjańskich Szkół Rzemiosł oraz Zespołu Szkół Salezjańskich im. ks. Bosko. W sumie aż 53 wolontariuszy wspieranych przez rodziców, liderów Oratorium im. św. Dominika Savio oraz salezjanów współpracowników zadbało o to, by każdy – niezależnie od wieku – znalazł coś dla siebie.
Kawiarenka serwowała domowe ciasta, przekąski, kawę i herbatę. Obok czekały wata cukrowa, popcorn, domowa lemoniada i – jak przystało na tradycję – salezjański bigos. Wszystko to tworzyło atmosferę rodzinnego pikniku, w której każdy czuł się mile widziany.
Szczególnym momentem były występy dzieci, które z dumą prezentowały swoje talenty – od śpiewu przez grę na skrzypcach, aż po inne formy artystyczne. Ich radość i zaangażowanie poruszyły serca zgromadzonych.
W duchu radości i wdzięczności
Reklama
Wzruszającym akcentem było przekazanie darów siostrom salezjankom z Ochronki Bałuckiej. Dzięki inicjatywie szkolnego koła Caritas dzieci z Salezjańskiej Szkoły Podstawowej zebrały prezenty, które wywołają uśmiech na twarzach najmłodszych z ul. Brauna. Siostra Patrycja wyjechała z festynu samochodem wypełnionym po dach – wśród darów znalazły się m.in. rolki, głośnik i inne niespodzianki na Dzień Dziecka.
Nie mogło zabraknąć także sportowych emocji – zawody dla dzieci i młodzieży przyciągnęły wielu chętnych, a tradycyjne salezjańskie bingo, poprowadzone przez Oratorium, jak zawsze wzbudziło wiele śmiechu i emocji.
Głównym celem festynu było zjednoczenie wszystkich dzieł salezjańskich z ul. Wodnej – szkół, oratorium, parafii, bursy i wspólnot – w duchu radości i wdzięczności. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu organizatorów, wolontariuszy i przyjaciół dzieła, udało się stworzyć wydarzenie, które nie tylko bawiło, ale budowało wspólnotę.
Muzyczne wykonanie Gorzkich Żali doczekało się rejestracji w formie płyty CD
W parafii św. Alberta Chmielowskiego w Łodzi odbyło się muzyczne nabożeństwo Gorzkich Żali w wykonaniu Orkiestry Oratoryjnej i połączonych męskich i żeńskich chórów łódzkich.
Muzyczne nabożeństwo zabrzmiało ponownie po kilkuletniej przerwie w aranżacji muzycznej i przygotowaniu łódzkiego muzyka Tomasza Maciaszczyka. Inicjatorem tej inicjatywy był ks. Przemysław Góra, proboszcz parafii na Widzewie. Nabożeństwo Gorzkich Żali jest muzycznym opracowaniem melodii powstałych do tekstów napisanych w XVIII wieku przez zakonnika Wawrzyńca Benika. Nowe opracowanie muzyczne Gorzkich Żali powstało w 2013 r. z inicjatywy ówczesnego duszpasterza młodzieży ks. Przemysława Góry. Bezcenną pomoc okazał ks. Grzegorz Kopytowski. Nowym opracowaniem zajął się łódzki muzyk Tomasz Maciaszczyk. – Celem powstania opracowania była chęć pokazania młodzieży piękna tych wyjątkowych melodii, które składają się na całe nabożeństwo Gorzkich Żali. Tak powstało opracowanie na chór i orkiestrę młodzieżową, które łodzianie po raz pierwszy usłyszeli w okresie Wielkiego Postu w łódzkiej katedrze w 2014 r. W kolejnych latach Gorzkie Żale rozbrzmiewały, niezmiennie przyciągając setki wiernych pragnących w szczególny sposób przeżyć tajemnicę Krzyża – opowiada Tomasz Maciaszczyk.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
Siostry zakonne podczas odnowienia ślubów zakonnych w czasie Eucharystii w święto Ofiarowania Pańskiego w katedrze świdnickiej
W święto Ofiarowania Pańskiego świdnicka katedra stała się miejscem szczególnego spotkania osób konsekrowanych z całej diecezji.
Już po raz trzydziesty 2 lutego obchodzony był w Kościele jako Dzień Życia Konsekrowanego, dlatego siostry zakonne, zakonnicy oraz kapłani zgromadzeń zakonnych zgromadzili się na wspólnej modlitwie i dziękczynieniu za dar powołania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
