Ufajcie Bogu...

Abp Wacław Depo

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

Karol Porwich/Niedziela

Abp Wacław Depo

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Droga Wspólnoto Redaktorów, Pracowników i Czytelników Tygodnika Katolickiego Niedziela

Gdyby nie było zmartwychwstania,

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

śmierć straszyłaby

mrokiem unicestwienia,

gdyby nie było zmartwychwstania,

wszystko byłoby

ciemne i szare od bólu,

gdyby nie było zmartwychwstania,

nic by nie miało sensu.

Dlatego dziękujmy za zwycięstwo życia

i za czekające na nas

mieszkanie w niebie./Alina D. Paul

Wiara chrześcijańska głosi, że Ukrzyżowany Jezus Chrystus jest Zmartwychwstałym. „Miłość Ojca wskrzesiła Go w mocy Ducha, czyniąc z Jego człowieczeństwa pierwociny wieczności”. Te słowa odczytujemy w bulli Ojca Świętego Franciszka na Rok Święty 2025. Ten czas został nam dany z Opatrzności Bożej jako dar nawiedzenia Ikony Jasnogórskiej, a zarazem stulecia powołania naszej diecezji częstochowskiej. Niech nasze wyznanie wiary w Chrystusa zrodzonego z Dziewicy Maryi będzie przejrzystym świadectwem życia w nadziei, którą pokładamy w miłosierdziu Boga.

Z pasterskim błogosławieństwem

2025-04-14 14:19

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowe dzieło Caritas otwarte

Beata Pieczykura

Beata Pieczykura/Niedziela

– Obdarowanie łaską Boga i współpracą ludzi jest widoczne w tym miejscu. Trzeba, by to miejsce było miejscem spotkania, jest obok kaplica, żeby Chrystus spotkał się z nami, a my wtedy będziemy się obdarowywać nawzajem tym, co potrzeba – powiedział abp Wacław Depo 9 grudnia podczas otwarcia kuchni św. Józefa w Częstochowie.

CZYTAJ DALEJ

Odrzucona Ewangelia nie przestaje być Ewangelią

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Hiob woła do przyjaciół o litość, „bo ręka Boga mnie dotknęła”, a zaraz potem wypowiada pragnienie, które dla prawnika brzmi jak żądanie utrwalenia dowodu: „oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. Człowiek, któremu współcześni odmówili racji, apeluje do trybunału przyszłości. Skoro proces doczesny jest nie do wygrania (zob. glossę na 30 IX), niech przynajmniej akta przetrwają. Pismo utrwalone na skale to w starożytności forma najtrwalszej publikacji, jak inskrypcja królewska. Hiob chce, by jego sprawa nie umarła razem z nim. Wtedy, z samego dna, wyrywa się zdanie, które przerosło całą księgę: „lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni”. Hebrajskie goel oznacza krewnego-mściciela, wykupiciela, tego, kto z mocy prawa rodowego wykupywał krewnego z niewoli, odzyskiwał jego ziemię i ujmował się o jego krew (por. Kpł 25; Rt 4). Hiob, opuszczony przez wszystkich, wyznaje, że ma jeszcze jednego Krewnego, który wstanie „jako ostatni”, dosłownie jak ten, kto w procesie zabiera głos na końcu i rozstrzyga. Wulgata przełożyła śmiało: Scio enim quod redemptor meus vivit, i tak te słowa weszły do liturgii za zmarłych, gdzie Kościół śpiewa je nad trumnami do dziś. „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty”. Tekst hebrajski jest w szczegółach ciemny i tłumacze biedzą się nad nim od wieków, ale kierunek nadziei jest jasny. Hiob spodziewa się zobaczyć Boga po swojej stronie. Chrześcijańska lektura od czasów Ojców słyszała tu przeczucie zmartwychwstania. Dzisiejsza patronka, Teresa z Lisieux, przeszła pod koniec życia własną noc wiary, próbę ciemności, o której mówiła, że siedzi przy stole niedowiarków. Właśnie w tej nocy powtarzała akt ufności. Mała droga i wielka skarga Hioba spotykają się w jednym punkcie. Ufność jest decyzją miłości podjętą w ciemku.

CZYTAJ DALEJ