W bulli ogłaszającej jubileusz 2025 roku papież nazywa kościoły jubileuszowe „oazami duchowości, w których można odświeżyć drogę wiary i napić się ze źródeł nadziei, przede wszystkim przystępując do sakramentu pojednania, niezastąpionego punktu wyjścia dla prawdziwej drogi nawrócenia”.
W cotygodniowym cyklu chcemy – zachęcając do pielgrzymowania i otwierania się na dary świętego czasu, który przeżywamy – przybliżyć Czytelnikom wyznaczone przez biskupa sosnowieckiego 17 świątyń, do nawiedzenia których przypisane są szczególne łaski i dary.
Zaczniemy od serca – sosnowieckiej bazyliki katedralnej, której patronuje Najświętsza Maryja Panna Wniebowzięta. Nie mogło być inaczej – kościołami jubileuszowymi są wszystkie katedry i konkatedry na świecie.
Lubię patrzeć na tych, którzy pierwszy raz wchodzą do sosnowieckiej katedry i przecierają oczy ze zdumienia. Jeśli to zwykły dzień tygodnia, najpierw oczy muszą przywyknąć do półmroku, w którym kryją się skarby nie tylko wiary, ale i polskiej sztuki.
Wybudowaną w latach 1893-99 świątynię uroczyście poświęcił biskup kielecki 29 października 1910 r. Katedra łączy w sobie cechy neoromańskie i neogotyckie, jednak tym, co najbardziej zachwyca, są polichromie autorstwa Włodzimierza Tetmajera i Henryka Uziembło. To malarska kwintesencja Młodej Polski, połączenie miłości do Boga i do utraconej Ojczyzny. Gdy rozbłysną światła, malarstwo na sklepieniach i ścianach ożywa i – jak pisała Emilia Padoł – „Duch Święty zmienia się w Orła Białego, po ścianach przechadzają się królowie i królowe Polski, a w scenie chrztu Polski księżna Dobrawa ma na sobie elementy bronowickiego stroju ludowego”.
Reklama
Uwagę przykuwają także dekoracje rzeźbiarskie, na czele z głównym ołtarzem (kopią krakowskiego ołtarza z kościoła Bożego Ciała) oraz amboną autorstwa Pawła Turbasa.
Znak nadziei
Nasza katedra to także symbol tego, że Bóg z nieszczęścia może i chce wyprowadzić dobro. Wielu z nas pamięta zapewne dramatyczny pożar dachu, do którego doszło w 2014 r. Dzięki ogromnemu wysiłkowi duszpasterzy i mobilizacji wiernych zrekonstruowane malowidła i ołtarze zachwycają teraz jeszcze bardziej. To wymowny znak nadziei tak potrzebnej i ważnej, a stanowiącej hasło przewodnie jubileuszowego czasu.
Porządek nabożeństw
Niedzielne Eucharystie w sosnowieckiej katedrze sprawowane są o godz. 8, 10, 12, 18, a poza wakacjami także o godz. 16. W dni powszednie Msze św. sprawowane są o godz. 7 (z wyjątkiem wakacji), 8 i 18. W katedrze sprawowane są także cykliczne obrzędy błogosławieństw rocznych dzieci (II niedziela miesiąca, po Mszy św. o godz. 12), małżeństw (III niedziela miesiąca, po Mszy św. o godz. 12), chorych (I wtorek miesiąca, po godz. Mszy św. o 8) oraz wdów i wdowców (II wtorek miesiąca, po Mszy św. o godz. 8).
Katedra jest dostępna dla wiernych przez cały dzień – w bocznej kaplicy Matki Bożej Różańcowej trwa codziennie adoracja Najświętszego Sakramentu.
Dzięki świątecznej zbiórce do polskiej parafii na Ukrainie można było zawieźć prawie 800 kg produktów żywnościowych.
Stowarzyszenie Rodzin Katolickich Diecezji Sosnowieckiej im. św. Jana Pawła II we współpracy ze Stowarzyszeniem Katolickim Przyjaźń Jaworznicka w drugiej połowie listopada i na początku grudnia zorganizowało na terenie diecezji sosnowieckiej zbiórkę funduszy na rzecz naszych rodaków mieszkających w ogarniętej wojną Ukrainie.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Polska Prowincja Zakonu Karmelitów wydała oświadczenie i poinformowała o uwolnieniu br. Grzegorza Gawła z białoruskiego więzienia. To wydarzenie stało się powodem wielkiej radości i wdzięczności za dar wolności.
Z wielką radością przyjęliśmy informację, że 28 kwietnia br. brat Grzegorz Gaweł O.Carm. został uwolniony z białoruskiego więzienia. To dla nas, jego współbraci z Polskiej Prowincji Zakonu Karmelitów, jak również dla wszystkich osób, które otaczały go modlitwą, ogromna ulga i powód do wdzięczności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
