Reklama

Niedziela Wrocławska

Szlak Młodych

Rok Jubileuszowy to świetna okazja, aby wyjść z domu i wzmocnić swoją wiarę. Przestrzenią do poznawania Boga jest m.in. możliwość modlitwy, a także rozważanie słowa Bożego.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wyruszając na szlaki jubileuszowe archidiecezji wrocławskiej, mamy ku temu okazję. Dziś chcielibyśmy popatrzeć na szlak młodych.

Szlak Młodych

Jego patronem jest sługa Boży ks. Aleksander Zienkiewicz “Wujek”. Symbolem szlaku jest stokrotka, jeden z kwiatów, który kwitnie jako pierwszy. W drodze rozważana jest biblijna historia Tobiasza i Sary. Szlak przechodzi przez miejsca związane z aktywnością młodych: kościół jubileuszowy św. Macieja i DA Maciejówka, pl. Nankiera 17 a, Zakład Narodowy im. Ossolińskich ul. Szewska 37, kościół Najświętszego Imienia Jezus, pl. Uniwersytecki 1, gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego, pl. Uniwersytecki 1, Wyspa Słodowa, Grób i Izba Pamięci sł. Bożego ks. Aleksandra „Wujka” Zienkiewicza ul. Katedralna 4, Dom Młodych ul. Kanonia 11, katedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, MWSD we Wrocławiu, pl. Katedralny 14, Politechnika Wrocławska, Pasaż Studentów, kościół NSPJ pl. Grunwaldzki 3, Muzeum Narodowe, pl. Powstańców Warszawy 5, ASP pl. Polski 3/4.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Co robić?

Jak możemy dostrzec, nie jest to szlak zbytnio wymagający, a miejsca wyznaczone na tym szlaku są bardzo blisko siebie. To dobra okazja, aby podczas drogi pójść w kierunku rozważania słowa Bożego. Jest to o tyle ważne, aby przejście szlaków jubileuszowych nie było tylko zbieraniem pieczątek, ale przede wszystkim duchowym doświadczeniem.

Jakie miejsca?

Reklama

Trasa szlaku młodych wiedzie przez kościoły jubileuszowe i tam w wyznaczonym czasie odbywać się będą katechezy oraz wspólnotowe celebracje sakramentu pokuty i pojednania. Tam też można pod zwykłymi warunkami uzyskać odpust zupełny. Jest możliwość odbycia adoracji Najświętszego Sakramentu lub medytacji słowa Bożego i zakończenia modlitwą Ojcze Nasz, wyznaniem wiary oraz modlitwą do Matki Bożej. Na trasie są także znaki nadziei. Jednym z nich jest Dom Młodych przy ul. Kanoniej 11 na Ostrowie Tumskim. Są to miejsca, gdzie „nadzieja jest wcielana w życie. Nie jest słowem, lecz życiem, czynem, działaniem”.

Na omawianym przez nas szlaku są także miejsca, gdzie na co dzień można spotkać ludzi młodych. Nie każdy z nich ma charakter religijny, ale pokazują też obecność młodzieży w wielu miejscach i są zachętą do podejmowania dzieł ewangelizacji.

Tobiasz i Sara

W drodze rozważana jest historia Tobiasza i Sary. Sara miała poważny problem, o którym czytamy w [Tb 3,7n]. Miała 7 mężów i każdy z nich umierał. Było to ogromne cierpienie dla Sary, która modliła się o śmierć dla siebie, lecz Bóg wysyła Archanioła Rafała, aby zmienił smutną codzienność kobiety. Ta część księgi jest świetną okazją do podjęcia refleksji nad swoim życiem i patrzenia na nie z perspektywy Bożej miłości.

Tobiasz natomiast otrzymuje od swojego ojca Tobita wiele rad. Słyszy m.in. o szacunku do matki, wytrwaniu w wierze, przestrzeganiu Bożych przykazań, o byciu hojnym i miłosiernym oraz o oddawaniu czci Panu Bogu. Idealne do rozważenia na rok jubileuszowy.

Historia Sary i Tobiasza to także historia szczęśliwego małżeństwa. Bóg spogląda na Sarę z miłosierdziem, a Archanioł Rafał pokazuje drogę Tobiaszowi do uwolnienia Sary od złego ducha. Ta historia jest także lekcją do dziękczynienia Panu Bogu. Rok Jubileuszowy to dobra okazja do zastanowienia się nad naszą modlitwą i nad tym, aby zobaczyć, ile jest w nim miejsca na dziękczynienie Panu Bogu za wszystko, co mam.

Wyruszając na Szlak Młodych nie zapominajmy o modlitwie za ludzi młodych. To świetna okazja, aby pamiętać o powołaniach do kapłaństwa i życia zakonnego. Bo przecież ludzie młodzi potrzebują naszego wsparcia, także modlitewnego.

2025-01-14 14:07

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jestem z Tym, którego kocham

Świadectwa kapłanów po odprawieniu pierwszej w życiu Mszy św. – radość, wzruszenie i wdzięczność.

– Kiedy wstępowałem do seminarium wydawało mi się, że muszą minąć wieki zanim przyjmę święcenia. Okazało się jednak, że to nie trwa tak długo. Rzeczywiście „to już dziś”. Czułem ogromne przejęcie, a z drugiej strony wielką radość, że będę mógł odprawić Eucharystię. Msza prymicyjna przerosła moje najśmielsze oczekiwania. Tego nie da się opisać. To trzeba po prostu przeżyć. Być tak blisko Jezusa, Jego ołtarza i mówić w Jego imieniu... nie jestem tego godzien. Jednak to Jego wybór i On tego pragnie. Piszę to ze wzruszeniem. Poczuciem, że łamię chleb, który stał się Jego Ciałem. Nie dowierzam... patrzę na kielich pełen Jego Krwi i doświadczam, że jestem z Tym, którego kocham.
CZYTAJ DALEJ

Zmarł ks. Piotr Frankowski

2026-06-30 22:30

Karol Porwich/Niedziela

W nocy 29 na 30 czerwca zmarł ks. Piotr Frankowski. Kapłan ten miał 59 lat życia i 35 lat kapłaństwa.

Urodził się 30 sierpnia 1966 we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął 18 maja 1991 roku z rąk kard. Henryka Gulbinowicza w Katedrze pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu. Po święceniach kapłańskich został skierowany do parafii św. Jadwigi Śl. w Gryfowie Śląskim [1991-1992]. Dalej [1993-1994] wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej. Następnie był wikariuszem w parafii św. Andrzeja Boboli w Miliczu [1994-1998], by następnie być wikariuszem w parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego [1998 - 2005] oraz w parafii pw. Macierzyństwa NMP we Wrocławiu - Pilczycach [2005 -2006]. W latach [2006-2007] był proboszczem w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Rościsławicach i następnie rezydentem w parafii NMP Różańcowej w Kiełczowie [2007-2009]. W latach [2009-2010] został proboszczem w parafii św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Domasławiu, a następnie ze względów zdrowotnych został rezydentem w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wrocławiu - Pawłowicach [2010-2012] i następnie w parafii św. Jana Apostoła we Wrocławiu - Zakrzowie [2012-2013]. Od 2013 roku przebywał w Domu Księży Emerytów.
CZYTAJ DALEJ

Liban: tracimy dziedzictwo archeologiczne, kulturowe i religijne

2026-07-01 10:44

[ TEMATY ]

Liban

wojna

Izrael

Vatican Media

Archeolodzy i opiekunowie bezcennych zabytków alarmują, że, w wyniku walk i ostrzałów, w Libanie niszczone są symbole historii i kultury, z których wiele stworzonych zostało nawet 3 tys. lat temu – od Tyru, przez cytadelę Chamaa, po zamek Beaufort.

Dyrektor ds. stanowisk archeologicznych i historycznych północnego Libanu, Samar Karam, w rozmowie z watykańskimi mediami alarmuje, że Tyr, znajdujący się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO, jedna z największych fenickich aglomeracji, założona w III tysiącleciu p.n.e., stoi w obliczu bezprecedensowych zagrożeń: „Od 2024 roku, a zwłaszcza od eskalacji konfliktu izraelskiego w 2026 roku – mówi dyr. Karam – archeologiczne i urbanistyczne elementy tego miejsca są narażone na pośrednie i bezpośrednie skutki bombardowań i ostrzału, jak choćby Al-Bass, wschodnia brama starożytnego Tyru”. Zniszczeniu uległy również kolumny, kapitele i mozaiki z czasów starożytnego Rzymu. Izraelski atak na Tyr pociągnął za sobą zniszczenia jednej ze świątyń.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję