Ireneusza poznaliśmy 34 lata temu, kiedy razem z Barbarą przyszli na pierwsze spotkanie nowo powstającego kręgu Domowego Kościoła. Na początku obserwował, był trochę obok. Nie trwało to jednak długo. Po pierwszych rekolekcjach to właśnie on stał się osobą napędzającą działania naszego kręgu do momentu rozpadu. Potem każde z naszych małżeństw rozwijało kręgi w swojej miejscowości. Jednak nasza przyjaźń nie ustała. Pamiętam jak nasza diecezja organizowała rekolekcje, na które mieliśmy pojechać, ale okazało się, że komunikacja nie da rady, nic tam nie dociera. Irek nie zastanawiając się pożyczył nam swoje auto na dwa tygodnie. Zdarzało się, że potrafił pojechać z jakąś rodziną na tzw. koniec świata komunikacją, żeby ich zawieźć na rekolekcje wakacyjne, a potem po dwóch tygodniach pojechać po nich. Taki był Irek, do końca – przejmował się ludźmi, zależało mu na każdym. Przy Basi i Irku uczyliśmy się służby dla Ruchu Światło-Życie, to właśnie Irek był często dla nas konsultantem i wsparciem, gdy rozpoczęliśmy posługę pary diecezjalnej, on już znał tę posługę.

Razem organizowali i prowadzili różnorakie rekolekcje dla małżeństw z Domowego Kościoła. Szczególnie ukochali Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. Byli członkami Centralnej Diakoni Wyzwolenia Człowieka. To właśnie na tym polu Irek realizował swoje powołanie. Był zauroczony postawą ks Franciszka Blachnickiego, jego dziełami i planami, charyzmatem Oazy i Krucjaty. Organizował wiele rekolekcji KWC, konferencji, bali bezalkoholowych. Był gorliwym ewangelizatorem i apostołem trzeźwości. Nawet trudna choroba nie mogła go zatrzymać. Dopóki pozwalała na to kondycja ciała – uczestniczył w wydarzeniach, rekolekcjach. Gdy słabość ciała zatrzymała go w domu, uczestniczył w spotkaniach przez Internet. Wszędzie był obecny duchem. Do końca myślał o organizacji rekolekcji, o tym, że trzeba ewangelizować.

Chociaż czasami jego działania wydawały się nam szalone, a postawa sztywna i oschła, to zawsze okazywało się, że działania są owocne a postawa wynika z troski i zaangażowania. Wysłuchał każdej naszej skargi na życie i zawsze miał propozycję rozwiązania po Bożemu. Wszyscy jesteśmy ludźmi. Bywały różne chwile, ale teraz z perspektywy czasu widać, jak podczas formacji w Ruchu Światło-Życie zmieniała się postawa Irka, jego zaangażowanie.

Wraz z rodziną, przyjaciółmi i wspólnotą oazową pożegnaliśmy Irka w jego parafii w Kamionnie. Mszy św. przewodniczył moderator krajowy Ruchu Światło-Życie ks. Marek Sędek, a koncelebrowali moderator krajowy Krucjaty Wyzwolenia Człowieka ks. Jarosław Błażejak, moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie ks. Michał Sawicki, moderator diecezjalny Domowego Kościoła ks. Paweł Hryniewicki, ks. Piotr Kulbacki, ks. Wojciech Ignasiak, ks. Marian Dobrowolski, ks. Marek Bielak oraz ks. Grzegorz Konopacki.

Słowa św. Pawła z czytania podczas Eucharystii pogrzebowej – ...chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem (2 Tm 4,6b-7) stanowią także podsumowanie życia Irka. Tak jak to ujął w słowach homilii ks Jarek Błażejak – Irek udał się na najważniejsze rekolekcje swojego życia. Wierzymy że uczestniczy już w chwale naszego Pana i Zbawiciela.