Ponad 7 tysięcy mężczyzn, członków męskiej wspólnoty Wojowników Maryi z Polski, ale też z Europy, przyjechało 20 kwietnia br. do Rzeszowa, by dać świadectwo swojej wiary.
Spotkanie odbyło się w rzeszowskiej katedrze Najświętszego Serca Pana Jezusa i było poświęcone przede wszystkim ojcom oraz synom, którzy licznie dotarli do stolicy Podkarpacia. Tradycyjnie już spotkanie rozpoczęło się od procesji różańcowej ulicami miasta, następnie w kościele katedralnym celebrowana była Msza św. pod przewodnictwem bp. Jana Wątroby.
Kazanie wygłosił ks. Dominik Chmielewski, salezjanin, który zwrócił m.in. uwagę, że sama wiara w Boga nie jest gwarantem zbawienia. Szatan też wierzy, bo wie, że Bóg jest. Kluczem jest staranie się całym sercem o życie zgodnie z zasadami naszej wiary, a także zaufanie, wiara w Boże miłosierdzie i wiara w realną obecność Jezusa w Eucharystii. Ksiądz Chmielewski dodał: – Wszelka władza na niebie i ziemi należy do Jezusa Chrystusa. Walka toczy się o nasze serca, o każdego z nas – walka przeciwko ciemności. Dlatego mamy modlić się za kapłanów i władze, bo bez świętych kapłanów i władz działających zgodnie z wolą Bożą, nie może być pomyślności dla Ojczyzny i narodu.
Kaznodzieja zaznaczył, że gniew Boży to dopuszczenie, by skutki i konsekwencje grzechów dotknęły osób je czyniących. Dotyczy to nie tylko pojedynczej osoby, ale też całych narodów, na co jest wiele przykładów w Starym Testamencie. Bóg w swoim miłosierdziu powołuje jednak również sprawiedliwych, nawołujących do opamiętania i nawrócenia. Dlatego miejmy oczy i uszy otwarte.
– Popatrzmy na świadectwa naszych braci głoszone m.in. podczas spotkań Wojowników Maryi – zachęcał kaznodzieja. Gdyby Pan Bóg nie dopuścił do odczucia przez nich skutków ich własnych grzechów, nie nawróciliby się. Bóg z cierpienia potrafi wyprowadzić dobro, nawrócenie i opamiętanie. Człowiek w cierpieniu zwraca się do Boga. Potrzebujemy modlitwy i pokuty, by Boże miłosierdzie przeważyło nad sprawiedliwością.
Ksiądz Dominik Chmielewski przypomniał też historię Nabuchodonozora i trzech młodzieńców, którzy nie oddali czci jego posągowi. Król rozkazał, by za karę wtrącono ich do rozpalonego pieca. Trzej młodzieńcy modlili się, nie spalając się w ogniu. Powiedzieli królowi, że Bóg może ich uchronić tak, by przeżyli, lecz zdają się na Bożą wolę i każdy los. – Ci młodzieńcy powinni być dla nas przykładem bezgranicznej wiary w sprawczość Pana Boga, ale też całkowitego zdania się na Jego wolę. Kaznodzieja podał też przykłady interwencji Maryi podczas tragicznych czasów wojen. Nawiązał m.in. do ataków na miejscowość Deir el Ahmar w Libanie, gdzie mimo zrzucenia ok. 150 pocisków i bomb, miejscowość, zamieszkała przez ufnych katolików, pozostała właściwie nietknięta.
W drugiej części spotkania Wojownicy uczestniczyli w adoracji Najświętszego Sakramentu, którą poprowadził ks. Krzysztof Kołodziejczyk. Intencją modlitwy przed Panem Jezusem była miłość i trwałość relacji między ojcami i synami.
Kolejne ogólnopolskie spotkanie formacyjne Wojowników Maryi, tym razem z całymi rodzinami, odbędzie się 11 maja w parafii Opatrzności Bożej w Warszawie.
Z okazji koronacji obrazu Matki Bożej Królowej Świata - Opiekunki Ludzkich Dróg w Sokołowie Małopolskim oraz beatyfikacji Założycielek Zgromadzenia Sióstr Prezentek i Serafitek
Drodzy Bracia Kapłani,
Drodzy Diecezjanie - Bracia i Siostry
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Aktem wyboru Chrystusa i przejściem przez bramę – rybę zakończyło się 30 Ogólnopolskie Spotkanie Młodych nad Lednica.
Jubileuszowe trzydzieste spotkanie na Polach Lednickich przeszło do historii. - Dziękuję za waszą obecność, za waszą odwagę wiary. Wasze pytania, wasze poszukiwania, wasze pragnienia niech będą dla was drogą do spotkania z Chrystusem, do odnajdowania swoich korzeni i do odkrycia nowego początku – mówił Prymas Polski abp Wojciech Polak do młodych. Nawiązując do tegorocznego hasła spotkania przyznał, że nie ma lepszego miejsca niż Lednica, bo trzeba tu przybyć, by sięgnąć właśnie do początków – początków naszej wiary i do chrztu świętego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
