„Chorzy, słabi, muszą być w centrum naszej ludzkiej uwagi oraz duszpasterskiej troski” – to fragment tegorocznego Orędzia Ojca Świętego Franciszka na Światowy Dzień Chorego.
Myśl ta jest potwierdzeniem i zachętą, aby Kościół nadal był blisko człowieka chorego i cierpiącego, niosąc ulgę i wsparcie także w wymiarze religijnym i duchowym.
W tym roku obchody Dnia Chorego w diecezji rzeszowskiej odbywają się w kontekście większej świadomości, że Kościół zawsze tworzył i tworzy różne formy duszpasterstwa ludzi chorych, a także środowiska medycznego. Czyni to w celu nieustannego przypominania, że „Pan Bóg chce się nami zaopiekować” – tak jak Samarytanin z przypowieści opiekuje się porzuconym i opuszczonym człowiekiem. W tym roku przypada 40-lecie napisania przez św. Jana Pawła II Listu apostolskiego Salvifici doloris – o chrześcijańskim sensie ludzkiego cierpienia. Listu, który wraz z encykliką Evangelium vitae, wyznacza konkretne ramy duszpasterskiego pochylania się nad ludzkim życiem i cierpieniem. Także w tym roku (18-19 maja) jako Kościół będziemy przeżywać już 100. Ogólnopolską Pielgrzymkę Duszpasterstwa Służby Zdrowia i Ludzi Chorych na Jasną Górę.
Choroba i cierpienie, stając się częścią ludzkiego doświadczenia, niestety, mogą sprowadzać nieludzkie zachowania. Dlatego ważne jest przypominanie o konieczności tworzenia i organizowania wobec ludzi chorych „duszpasterskiej, a także ludzkiej troski”. Tym bardziej, że w życiu publicznym narasta niechęć do poszanowania ludzkiego życia – sankcjonując ją w sposób prawny. Jest to odrzucenie głoszenia „Ewangelii życia” – jasno zdefiniowanej w nauczaniu Kościoła. Warto w tym momencie przywołać jedną z wypowiedzi ks. Jana Kaczkowskiego: „…bo moi Państwo – gdzie my mamy problem z życiem? Tam gdzie ono – obiektywnie – jest najsłabsze, kiedy się ono jeszcze nie narodziło i nie jest w stanie domagać się własnych praw, albo u końca życia, tam gdzie jest słabe, nieprzytomne i potwornie chore. A my mówimy: żadna osoba ludzka nie musi udowadniać drugiej osobie ludzkiej, że nią jeszcze jest”.
Chorzy, słabi, ubodzy muszą być w sercu Kościoła i w centrum naszej uwagi oraz duszpasterskiej troski. Nie zapominajmy o tym! Nie dajmy sobie wmówić, że ekonomia i ideologie są ważniejsza od człowieka.
11 lutego br. przypada 32. Światowy Dzień Chorego. W tym dniu zapraszamy na Mszę św. w intencji chorych, ich opiekunów oraz personelu medycznego w bazylice Ojców Bernardynów w Rzeszowie o godz. 12. Eucharystii będzie przewodniczył bp Jan Wątroba.
Żalą się ludzie nad sobą. Rozważają swoje błędy. Upadają i podnoszą się z upadków. Boleść człowieczeństwa w drodze. Łzy obmyją, żal ukoi duszę. Wielki Post to czas na lament duszy, czas oczyszczenia, odwrócenia się od zła
Camille Pissarro, francuski impresjonista, mówił o swojej mamie: „Moja matka ma wszystkie zalety, nie umie tylko być szczęśliwa”.
Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
W mieście Trypolis na północy Libanu zawalił się w niedzielę kilkupiętrowy budynek mieszkalny, a pod jego gruzami znajdują się ludzie - podała miejscowa gazeta „L'Orient Today”. Trwa akcja ratunkowa z udziałem obrony cywilnej, armii i Czerwonego Krzyża.
Na razie nie ma informacji o ewentualnych ofiarach śmiertelnych. Dotąd spod gruzów udało się wyciągnąć dziecko.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
