Niewiele wiadomo o jego życiu. Na pewno był z pochodzenia Rzymianinem. Wstąpił na tron papieski po św. Milcjadesie w styczniu 314 r. Zasiadał na nim bardzo długo – przez 21 lat. Po edykcie mediolańskim kończącym erę prześladowań chrześcijan w Cesarstwie Rzymskim podjął organizację kultu Bożego. To za jego pontyfikatu odbył się pierwszy sobór powszechny w Nicei – w 325 r., który określił naukę o Trójcy Świętej i Bóstwie Chrystusa, oraz sformułował pierwsze Wyznanie wiary – tzw. Symbol nicejski – które wypowiadamy w czasie Mszy św., ujednolicono też obchodzenie Świąt Wielkanocnych w całym Kościele. Ze względu na podeszły wiek papież nie uczestniczył osobiście w tym wydarzeniu – wysłał tam jednak swoich legatów, a następnie na synodzie w Rzymie zatwierdził uchwały tego soboru. Według legendy, to właśnie św. Sylwester miał pozyskać dla wiary matkę Konstantyna Wielkiego – św. Helenę. Gdy Konstantyn ufundował bazyliki św. Jana na Lateranie i św. Piotra na Watykanie, Sylwester I dokonał obrzędu uroczystej konsekracji obu świątyń.
Sylwester I zmarł 31 grudnia 335 r. Został pochowany w katakumbach Pryscylli przy via Salaria, gdzie w VII wieku wystawiono ku jego czci bazylikę. W ikonografii jest przedstawiany często z cesarzem Konstantynem, czasem także z jego matką – św. Heleną.
Święty Sylwester I, papież. Zmarł 31 grudnia 335 r.
Jest patronem ostatniego dnia roku kalendarzowego, a także opiekunem zwierząt domowych.
Papież Sylwester zasiadał na tronie Piotrowym przez 21 lat. Jego pontyfikat przypadł na czasy spokoju religijnego w Cesarstwie Rzymskim, które po wydaniu edyktu mediolańskiego zerwało z praktyką prześladowania chrześcijan. Mimo to nie zachowało się wiele źródeł o św. Sylwestrze. Urodził się w Rzymie, jego ojcem był Rufin, prawdopodobnie kapłan – w tamtym czasie duchowieństwa nie obowiązywał celibat. Z uwagi na brak źródeł jego życiorys uzupełniają liczne legendy.
Nie każdy nowy początek musi oznaczać wielką zmianę. Czasem wystarczy jedna decyzja, jedna modlitwa albo pierwszy krok po długim czasie. Jeśli dziś chcesz zostawić za sobą coś, co Cię niszczy, przynieś to Jezusowi przez ręce Maryi w modlitwie różańcowej.
Czasem modlimy się, bo o coś prosimy. Innym razem – bo ktoś nas zranił, martwimy się o bliską osobę, nie wiemy, co dalej albo po prostu potrzebujemy trochę nadziei...
Czy opuszczenie Mszy św. w dzień święta zniesionego wiąże się z grzechem? Zmiany w kalendarzu liturgicznym i tempo współczesnego życia często budzą wątpliwości wiernych. Wyjaśniamy, jak z punktu widzenia nauki Kościoła i prawa kanonicznego kształtuje się nasz obowiązek, czym jest pewność sumienia i dlaczego nie należy osądzać tych, którzy tego dnia nie pojawiają się w świątyni.
Podziel się cytatem
Możemy natomiast mieć do czynienia z przywiązaniem do tradycji religijnej u pewnych ludzi, którzy przyzwyczaili się lub mają sentyment do niektórych świąt kościelnych. Jeśli chcą, mogą oni w te dni uczestniczyć we Mszy św., jednak powinni się strzec przed osądzaniem innych, także swoich rówieśników, których nie ma tego dnia w kościele. Te zmiany obowiązywania świąt są w dużej mierze wynikiem zmian w funkcjonowaniu ludzi w nowoczesnym społeczeństwie, gdzie reżim pracy jest szczególnie wymagający.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
