Miłosław Kołodziejczyk urodził się 23 czerwca 1928 r. w Sułoszowej (powiat olkuski). W 1935 r. rozpoczął naukę w miejscowej szkole powszechnej. Następnie dostał się do Szkoły Handlowej w Wolbromiu oraz kształcił się na tajnych kompletach, realizując gimnazjalny program nauczania. Po zakończeniu drugiej wojny światowej kontynuował naukę najpierw w Państwowym Gimnazjum Ogólnokształcącym w Olkuszu, potem w Liceum Ogólnokształcącym Ojców Pijarów w Krakowie i Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Sosnowcu. W tej ostatniej szkole w 1947 r. uzyskał świadectwo dojrzałości.

Droga do kapłaństwa

W 1947 r. wstąpił do Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Po pięciu latach studiów filozoficzno-teologicznych uzyskał stopień magistra teologii na podstawie pracy O świętych obcowaniu w świetle nauki św. Tomasza z Akwinu, którą napisał pod kierunkiem ks. prof. Ignacego Różyckiego. 29 czerwca 1952 r. Miłosław Kołodziejczyk otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze częstochowskiej z rąk bp. Stanisława Czajki. W latach 1952-53 pracował jako duszpasterz w parafii Zagórze na terenie Zagłębia Dąbrowskiego. Jeszcze jako wikariusz podjął studia specjalistyczne na KUL-u. W 1953 r. otrzymał nominację na wikariusza do parafii Gomunice, lecz już na początku następnego roku został zwolniony z tego stanowiska, by kontynuować rozpoczęte studia.

Wybitny teolog

Kształcił się pod kierunkiem m.in. ks. prof. Różyckiego, który był promotorem jego doktoratu z teologii dogmatycznej pt. Tożsamość mistycznego ciała Chrystusa i Kościoła rzymskokatolickiego w teologii ostatniej doby. Większość swoich studiów poświęcił eklezjologii i teologii sakramentów, a jako biskup wiernie przekładał te prawdy na praktykę urzeczywistniania się Kościoła w diecezji częstochowskiej. W latach 1967-69 kontynuował studia w Rzymie, Paryżu i Louvain. W latach 1971-73 prowadził wykłady m.in. w Instytucie Eklezjologicznym w Częstochowie. Od 1974 r. ks. Kołodziejczyk przez pięć lat pełnił także funkcję rektora seminarium duchownego diecezji częstochowskiej.

23 października 1978 r. Jan Paweł II ogłosił go biskupem pomocniczym diecezji częstochowskiej. Był pierwszym biskupem mianowanym przez papieża Polaka. Święcenia przyjął 31 grudnia tego roku z rąk bp. Stefana Bareły. Jako dewizę przyjął słowa: Sub Tuum Praesidium (Pod Twoją obronę).

Po śmierci bp. Kołodziejczyka abp Stanisław Nowak napisał: „Ksiądz Biskup, pomny na słowa Boże, że «nikt z nas nie żyje dla siebie i nie umiera dla siebie, jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana, jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana» (Rz 14, 7-8) – ofiarował swoją śmierć za Kościół. Kilka razy powiedział, że cierpienia i śmierć ofiaruje za Kościół, za archidiecezję, za Was. (...) Odznaczał się niezwykłą wprost pracowitością i dyspozycyjnością wobec biskupów, którym pomagał w służbie ludowi Bożemu w diecezji, a potem w archidiecezji częstochowskiej. Tysiące młodych otrzymało z Jego rąk sakrament umocnienia Duchem Świętym, setki tysięcy korzystało ze słów Bożych, które rzucał z mądrością i roztropnością, z precyzją i zapałem apostolskim na niwę ludzkich serc. (...) Tak jak o jego śmierci mówimy, że uczynił ją własnością Kościoła, tak i o Jego życiu można powiedzieć, że było to życie dla Kościoła”.