Giuseppe Sarto, bardziej znany jako Pius X, urodził się w ubogiej włoskiej rodzinie żyjącej w okolicach Wenecji. Skromne środki materialne rodziny nie przeszkodziły mu w zdobywaniu wiedzy. Studiował w seminarium w Padwie. W wieku 23 lat uzyskał święcenia kapłańskie. Przeszedł niemal wszystkie szczeble kościelnych stanowisk. Zaczynał jako wikariusz w niewielkiej miejscowości Tombolo, a 26 lat później był biskupem Mantui. Dał się poznać jako roztropny i gorliwy pasterz. W dowód uznania jego zasług w 1893 r. papież mianował go kardynałem i patriarchą Wenecji. Po śmierci Leona XIII Sarto niespodziewanie został wybrany na jego następcę i przyjął imię Pius X.

Jako papież skupił się na rozwiązywaniu ówczesnych problemów Kościoła. Zachęcał wiernych do częstego przyjmowania Komunii św., obniżył też wiek, w którym dzieci mogły przystąpić do tego sakramentu. Zreformował Kurię Rzymską, brewiarz i muzykę kościelną, ujednolicił nauczanie w seminariach, zainicjował potrzebne i długo wyczekiwane zmiany w prawie kanonicznym. Troska o dobro ludu Bożego skłoniła go do odważnej i bezkompromisowej walki z błędem modernizmu wśród wiernych. Przeprowadzał reformy zgodnie ze swoim papieskim zawołaniem: „Odnowić wszystko w Chrystusie”.