Anna Wyszyńska: Kim jest fizjoterapeuta?

Tomasz Błaszczyk: Fizjoterapia to dział medycyny klinicznej wykorzystujący w celach leczniczych ruch i inne czynniki fizyczne, jakie spotykamy w naturze. To bardzo rozległa dziedzina, która swoimi działaniami obejmuje różne obszary medycyny. Można podzielić ją na trzy podstawowe działy, którymi są: kinezyterapia, fizykoterapia i masaż. Jest to bardzo uogólniony podział, ale daje obraz, w jakich obszarach pracują fizjoterapeuci. Kinezyterapia to leczenie ruchem. Zabiegi kinezyterapii są związane z wszelkiego rodzaju ćwiczeniami wykonywanymi czy to samodzielnie przez pacjenta, czy też z pomocą terapeuty bądź tylko przez niego. Z kolei fizykoterapia to leczenie przy pomocy różnego rodzaju bodźców fizycznych. Wśród zabiegów fizykalnych są m.in.: naświetlania lampami, leczenie polem magnetycznym, prądy, ultradźwięki. W tej grupie mieści się również hydroterapia z arsenałem zabiegów wodnych, np. wirówek, kąpieli perełkowych czy też masaży podwodnych. Trzecią gałęzią fizjoterapii jest masaż leczniczy. Gama rodzajów masaży jest bardzo szeroka. Możemy spotkać się z masażem leczniczym czy też klasycznym. Inny rodzaj masażu to drenaż limfatyczny stosowany np. przy obrzękach. Masaże są wykonywane zarówno jako element terapii, jak i w odnowie biologicznej, zabiegach SPA czy w sporcie.

Jak rozumieć pojęcie rehabilitacji?

Pojęcie rehabilitacji odnosi się do różnorodnych działań mających na celu poprawienie dobrostanu człowieka. Rehabilitacja dotyczy nie tylko przywracania sprawności fizycznej, ale także sprawności umysłowej, leczenia uzależnień czy też pomocy pacjentowi w powrocie np. do pracy. Z kolei fizjoterapia jest jednym z elementów wchodzących w skład obszernej dziedziny naukowej, którą jest rehabilitacja.

Dlaczego to rozróżnienie jest istotne?

W 2015 r. powstała ustawa określająca zasady dotyczące zawodu fizjoterapeuty. Od tego momentu fizjoterapeuta to pełnoprawny zawód medyczny posiadający swoją izbę. Jest to Krajowa Izba Fizjoterapeutów zrzeszająca osoby, które ukończyły studia i zdały egzaminy, uzyskując stopień magistra fizjoterapii. Aby móc pracować zgodnie z prawem, każdy fizjoterapeuta ma nadane – podobnie jak lekarz czy pielęgniarka – prawo wykonywania zawodu. Ustawa o zawodzie fizjoterapeuty nakłada na fizjoterapeutę wiele obowiązków dotyczących zarówno postępowania, jak i możliwości badania i prowadzenia terapii. Obowiązek posiadania PWZF, czyli prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty, ciąży na każdym, kto chce pracować w przychodni bądź świadczyć usługi dla pacjentów w sektorze prywatnym. Jest to bardzo ważne, chociaż wielu pacjentów o tym nie wie, myli pojęcia, nazywając np. fizjoterapeutę masażystą lub odwrotnie.

A zatem kiedy powinniśmy się udać do fizjoterapeuty, a kiedy do masażysty?

Masażyści są specjalistami wyłącznie w dziedzinie masażu. Osoba wykonująca zawód technika masażysty nie ma możliwości określania rodzaju terapii, może jedynie wykonać zabieg zgodnie ze zleceniem lekarza bądź fizjoterapeuty. Pamiętajmy też, że fizjoterapeuta to nie masażysta, choć często tę formę terapii wykorzystuje w swoich działaniach, podobnie jak wykorzystuje fizykoterapię czy kinezyterapię. Fizjoterapeuta po ukończonych studiach, mający prawo wykonywania zawodu, gwarantuje nam bezpieczeństwo prowadzonej terapii i nie jest osobą z przypadku. To zawód, który wymaga dużej wiedzy, wysiłku i ciągłego kształcenia.