Naszą archidiecezję 17 czerwca reprezentowała grupa pracowników i wolontariuszy m.in. z Ustrzyk Dolnych, Sanoka, Zagórza i Zboisk. W południe Eucharystii wraz z uroczystym posłaniem niesienia Bożego Miłosierdzia przewodniczył bp Jan Zając. Witając zebranych, kustosz sanktuarium ks. Zbigniew Bielas zwrócił uwagę, że tabernakulum w bazylice jest w kształcie kuli ziemskiej: – Ono nam ukazuje pole działania, gdzie możemy świadczyć miłość i miłosierdzie karmiąc się Ciałem Chrystusa.
W czasie homilii bp Wiesław Szlachetka, odwołując się do dydaktycznej anegdoty pochodzącej od ojców pustyni, nazwał Jezusa „kluczem”, który „otwiera tajemnice ludzkiego bytu, bo w Nim poznajemy samych siebie, w Nim znajdujemy odpowiedź na najważniejsze pytania: skąd jesteśmy, po co jesteśmy i dokąd zmierzamy”. – Jezus, będąc kluczem naszego życia, otwiera dla nas przebogaty skarbiec darów Bożego Miłosierdzia. Jezusa nie szuka się tam, gdzie jest wygodniej, ale tam, gdzie jest. A Jezus jest w tym, co należy do Jego Ojca – mówił przewodniczący Komisji Charytatywnej Konferencji Episkopatu Polski wskazując na Świątynię Jerozolimską, która jest obrazem Kościoła. – To w Kościele Jezus pozwala się znaleźć – dodał gdański biskup pomocniczy.
Na koniec bp Szlachetka przywołał wypowiedź śp. Heleny Kmieć, wolontariuszki misyjnej zamordowanej w Boliwii: – Mam jeszcze wiele marzeń i celów, ale jednym z ideałów, które staram się realizować, to chęć bycia dla innych. Robienie czegoś tylko dla siebie nie daje tyle radości, co robienie czegoś dla drugiego człowieka. Wspaniale jest móc, przez swoje działania i talenty, wywoływać czyjś uśmiech na twarzy i nieść innym pomoc.
Pielgrzymi wysłuchali także świadectw, konferencji, uczestniczyli we wspólnej Eucharystii oraz zawierzyli całe dzieło Caritas Bożej Opatrzności, odmawiając Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Nie zabrakło także wspólnego posiłku i dzielenia się doświadczeniami w pracy z potrzebującymi.
Była to także okazja do doświadczenia bliskości Boga pełnego Miłosierdzia, dzielenia się wiarą, a także umocnienia sił do codziennej posługi w różnych dziełach Caritas w naszych środowiskach życia.
Paweł toczy spór o to, kto jest dzieckiem Abrahama, i rozstrzyga go zdaniem-tezą: „ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama”. Dowód prowadzi z Pisma: „uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość” (Rdz 15,6). Abraham został usprawiedliwiony przed obrzezaniem i przed Prawem. Wiara jest starsza niż uczynki Prawa. Więcej, już w obietnicy „w tobie będą błogosławione wszystkie narody” Paweł czyta praewangelię. Pismo „przewidziało” usprawiedliwienie pogan z wiary i „wcześniej zapowiedziało Abrahamowi Ewangelię”. Antytezą błogosławieństwa wiary jest przekleństwo uczynków Prawa: „na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo”, bo Pwt 27,26 przeklina każdego, kto nie wypełnia wszystkiego. Logika jest bezlitosna. Prawo żąda całości, a całości nikt nie dźwiga. Kto więc buduje na własnym wykonaniu, buduje na fundamencie, który go oskarży. „A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy żyje dzięki wierze” (Ha 2,4), werset, który Paweł uczynił osią swojej teologii, a historia uczyniła osią sporów aż po Reformację. Rozwiązanie przychodzi w zdaniu o zamianie: „z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie” (Pwt 21,23). Czasownik exēgorasen pochodzi z języka wykupu niewolników. Chrystus zapłacił cenę, wchodząc sam pod przekleństwo wiszących na drzewie. Cel jest podwójny: „aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha”. Dzisiejszy patron, Wincenty Kadłubek, biskup krakowski, który złożył urząd i wstąpił do cystersów w Jędrzejowie, jest ilustracją tej samej hierarchii. Godności i dzieła, także tak wielkie jak jego Kronika, matka polskiej historiografii i prawniczej kultury (to on przechował dla nas pojęcie rzeczypospolitej), nie są tytułem przed Bogiem. Tym tytułem pozostaje wiara, która pod koniec życia wybiera mniszą celę.
Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie i znajdujące się w pobliżu Sanktuarium Matki Bożej Pokrzyw w tej portugalskiej miejscowości połączy nowa linia autobusowa, poinformowały władze gminy Ourem. Pojazdy kursujące na tej trasie będą zasilane w sposób ekologiczny - energią elektryczną.
Druga z nowych linii, które zainaugurowane zostaną w gminie Ourem w listopadzie, połączy to miasto z Fatimą. Jak poinformował burmistrz Ourem Luís Albuquerque, obie linie będą funkcjonowały przez cały rok. Jazda nimi będzie bezpłatna dla pasażerów posiadających gminną kartę transportu miejskiego rejonu Fatimy i Ourem, tzw. TUFO, dostępną od 2024 r.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
