Mija rok od śmierci abp. Henryka Hosera. Jego nauczanie będzie upowszechniać Fundacja „Familiaris Laetitia”, która już teraz kontynuuje część działań zainicjowanych przez wybitnego kapłana, pallotyna, misjonarza i lekarza.
Arcybiskupowi Hoserowi zależało na powołaniu organizacji, która będzie wspierać rodziny i osoby przygotowujące się do małżeństwa. Były ordynariusz diecezji warszawsko-praskiej (2008-17) uważał, że skuteczne wsparcie – dla osób w kryzysie lub wchodzących w dorosłe życie – możliwe jest wtedy, gdy świadczy się je kompleksowo. Musi być to więc jednoczesna pomoc duchowa i psychologiczna, pedagogiczna i terapeutyczna. A kiedy trzeba także pomoc: socjalna, prawna i edukacyjna. I właśnie takie działania stara się realizować działająca od pół roku Fundacja „Familiaris Laetitia”.
Organizację, której polska nazwa to „radość życia rodzinnego”, tworzą przyjaciele, współpracownicy hierarchy i współbracia ze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego. Ponadto w pracę fundacji zaangażowani są naukowcy, lekarze oraz znani kapłani, m.in. metropolita gdański abp Tadeusz Wojda oraz kard. Robert Sarah. Były prefekt Kultu Bożego poznał ks. Hosera, kiedy ten był jeszcze misjonarzem w Rwandzie (1975-96).
„Familiaris Laetitia” zamierza promować nauczanie abp. Hosera. Wydanie pierwszej publikacji planowane jest na przełomie września i października. Książka będzie syntezą przemówień, w których abp Hoser mówił o: rodzinie, młodzieży, misjach i problemach bioetycznych. To ostatnie zagadnienie kapłan zgłębiał m.in. w trakcie posługi we Francji i Belgii (1996-2008) oraz później, gdy stał na czele Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych KEP.
– Problematyka ta będzie też tematem konferencji, którą planowana jest pod koniec listopada – mówi Niedzieli ks. Zenon Hanas, prezes „Familiaris Laetitia” i przełożony pallotyńskiej prowincji Chrystusa Króla. W trakcie sympozjum będzie też mowa o Medjugorie, gdzie abp Hoser był wizytatorem apostolskim z polecania papieża Franciszka.
Podczas misji w Afryce ks. Hoser stworzył program duszpasterstwa rodzin, obejmujący przygotowanie do małżeństwa i jego formację. Inicjował również powstanie poradni dla rodzin. Doświadczenie to wykorzystał w zakładaniu kilkudziesięciu Parafialnych Ośrodków Formacji Rodziny w diecezji warszawsko-praskiej.
– Program pomocy rodzinie jest nadal realizowany w Kościele rwandyjskim. My przystosowujemy go do polskich warunków i współczesnych wyzwań – mówi ks. Zenon Hanas i podkreśla, że obecnie elementy tego programu są wdrażane w Pallotyńskim Centrum Pomocy Duchowej. Placówkę przy ul. Skaryszewskiej tygodniowo odwiedza 350 osób. – Chcemy nieść im konkretną pomoc – deklaruje ks. Hanas.
W dalszych planach „Familiaris Laetitia” jest stworzenie izby pamięci oraz realizacja filmu dokumentalnego o życiu abp. Hosera. Ale już 13 sierpnia bp Romuald Kamiński i fundacja zapraszają do katedry warszawsko-praskiej, gdzie o godz. 16.00 wierni będą się modlić przy sarkofagu byłego ordynariusza diecezji. Następnie w świątyni na Kamionku o godz. 17.30 będzie m.in. sprawowana Msza św. w pierwszą rocznicę śmierci abp. Henryka Hosera.
W południe na Synodzie Biskupów o rodzinie zakończyły się prace małych grup, tzw. circuli minores. W rozmowie z Radiem Watykańskim ordynariusz warszawsko-praski wskazał na dwa nurty, które wydają się być dominujące w dotychczasowej debacie. Zdaniem abp. Henryka Hosera będą one miały kluczowe znaczenie dla przygotowania ostatecznej formy dokumentu końcowego Synodu.
„Utrzymuje się sytuacja dwóch nurtów, z których jeden jest spojrzeniem bardziej teologicznym, a drugi bardziej socjologicznym na sytuację rodziny w dzisiejszym świecie. Uważam, że główna dyskusja dotyczy relacji między doktryną a praktyką duszpasterską, a zwłaszcza tego, do jakich granic może się ta druga zmienić nie naruszając doktryny, lub też wprowadzając jakieś zmiany w doktrynie Kościoła katolickiego. To są rzeczy bardzo trudne, dlatego, że jeżeli chcemy zmienić jakieś normy doktrynalne czy nawet kanoniczne, wymaga to oczywiście akceptacji Ojca Świętego. Czekamy zatem na dwie rzeczy: na formę dokumentu końcowego, który się ukaże i który będzie podstawą dalszych ewentualnych prac już po Synodzie oraz oczywiście na ten końcowy akord, który będzie akordem Ojca Świętego, a w którym podsumuje on Synod i da jakieś wskazania na przyszłość” – powiedział abp Hoser.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Do obchodzonego w Polsce Dnia Męczeństwa Duchowieństwa Polskiego w czasie II wojny światowej nawiązał papież pozdrawiając Polaków podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Zachęcił do modlitwy za wstawiennictwem męczenników za młodych, aby odważnie odpowiadali na Boże wezwanie
Oto słowa Ojca Świętego skierowane do pielgrzymów polskich:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
