Reklama

Głos z Torunia

Dar miłości

Czy w połowie roku można zacząć wszystko od nowa? Członkowie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka (Krucjaty Trzeźwości) zapewniają, że tak.

Niedziela toruńska 31/2022, str. I

[ TEMATY ]

Krucjata Wyzwolenia Człowieka

Archiwum KWC

Rezygnacja z alkoholu w intencji bliskich to post, który przynosi radość

Rezygnacja z alkoholu w intencji bliskich to post, który przynosi radość

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Założycielem Krucjaty był ks. Franciszek Blachnicki. Powstała ona w odpowiedzi na apel Ojca Świętego Jana Pawła II skierowany do Polaków u progu pontyfikatu: „Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa”.

Być wolnym

Celem KWC jest życie zgodne z chrześcijańskimi wartościami oraz reprezentowanie ich wobec innych. Członkowie Krucjaty starają się żyć jako ludzie wolni i odpowiedzialni, dobrowolnie rezygnując ze spożywania alkoholu, a nawet organizują spotkania towarzyskie i uroczystości bezalkoholowe.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Deklaracja całkowitej abstynencji dokonywana jest na piśmie i wysyłana do Stanic Krucjaty, które istnieją w diecezjach. W diecezji toruńskiej moderatorem Diakonii Wyzwolenia jest ks. Wacław Dokurno z Przeczna, a osoby chcące włączyć się w dzieło mogą kontaktować się z Marią i Andrzejem Kowalikami (andrzej.maria.kowalik@gmail.com, 603 950 584). Członek KWC zobowiązuje się do abstynencji oraz do podjęcia modlitwy, która jest kluczowym elementem Krucjaty. Jest to modlitwa zawierzenia, której autorem jest ks. Blachnicki.

Reklama

Modlitwa w połączeniu z całkowitą abstynencją z założenia ma uwalniać od uzależnień przez zawierzenie Jezusowi Chrystusowi osób uzależnionych. Dodatkowo wstrzemięźliwość od alkoholu ma wyrażać chrześcijańską miłość do ludzi uzależnionych, aby mogli odkryć ludzką i chrześcijańską godność. Abstynencja od alkoholu jest osobistym darem, którego człowiek podejmuje się z miłości i odpowiedzialności za dobro drugiego człowieka. Jest to również sposób pracy nad sobą oraz kształtowaniem charakteru.

Nowi ludzie

Większość z nas pewnie zna w swoim otoczeniu kogoś, kto jest uzależniony od alkoholu bądź też innych substancji. Warto podjąć się tego rodzaju modlitwy i wyrzeczenia w tej intencji, bo jest to wyrazem naszej miłości wobec tego człowieka. Piękne jest to, że modlimy się jedni za drugich. Znam kilka osób, które dołączyły do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka i modliły się za osoby uzależnione.

Daria z Duszpasterstwa Akademickiego DAR w Toruniu jest jedną z wielu osób, które podjęły się tego trudnego wyzwania. – O Krucjacie Wyzwolenia Człowieka usłyszałam pierwszy raz na rekolekcjach oazowych – mówi. – Czas rekolekcji pomaga przemyśleć niektóre sprawy. Zdecydowałam się dołączyć do KWC, bo odnalazłam w swoim otoczeniu bliskie osoby, które moim zdaniem tego potrzebowały. Podjęłam się Krucjaty trzykrotnie. Na przestrzeni czasu dostrzegam owoce tej modlitwy i jest to dla mnie wielki dar. Szczególnie porusza mnie pieśń KWC, która dodaje mi otuchy i poczucia wiary i męstwa. Szczególnie przemawiają do mnie słowa: „Nowi ludzie w historię wpiszą miłość, wskażą drogi odnowy ludzkich serc. Nowi ludzie przeżyją własne życie, tworząc wspólnym wysiłkiem nowy świat”.

2022-07-26 14:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Oaza łączy pokolenia

Niedziela warszawska 48/2021, str. V

[ TEMATY ]

oaza

Krucjata Wyzwolenia Człowieka

Ruch Światło‑Zycie

Archiwum DSRŚŻ

Spotkanie modlitewne Krucjaty Wyzwolenia Człowieka

Spotkanie modlitewne Krucjaty Wyzwolenia Człowieka

Formacja oazowa jest fundamentem do tworzenia wspólnoty życia i działania apostolskiego – pisze specjalnie dla Niedzieli Michał Kędzierski z Diakonii Społecznej Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Warszawskiej.

Słowo „oaza” nasuwa zwykle skojarzenia z wesołą młodzieżą śpiewającą w kościele przy akompaniamencie gitary lub z małżeństwami, które otoczone gromadką pociech, odbywają spotkania Domowego Kościoła. Jednak założyciel Ruchu Światło-Życie, sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki nie był kapłanem wpasowującym się w schematy. A inspirowani jego nauczaniem uczestnicy oazy tworzą w Kościele rzeczywistość wielowymiarową, obejmującą różne powołania i drogi życia.
CZYTAJ DALEJ

Tytuł „Syn Boży” wypływa z tego, kim Jezus jest i jakie dzieła wykonuje

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Odcinek należy do tzw. „wyznań Jeremiasza”, osobistych modlitw proroka wpisanych w narrację księgi (Jr 11-20). Jeremiasz działa w Jerozolimie na progu upadku Judy. Jego słowo rozbraja złudne poczucie pewności, dlatego rodzi wrogość. Wers 10 pokazuje szeptane oskarżenia, donosy i wypatrywanie potknięcia. Powtarzane „Donieście, a my doniesiemy” brzmi jak wezwanie do urzędowego oskarżenia. Pojawia się zawołanie „Trwoga dokoła”, wyrażenie użyte w Jr 20 także jako symboliczne imię Paszchura. Prorok słyszy to w ustach ludzi, którzy jeszcze niedawno byli „mężami mojego pokoju” (ʾănšê šĕlōmî). Hebrajski zwrot o „strzeżeniu boku” bywa odczytywany także jako czatowanie na „potknięcie”, więc obraz zdrady staje się ostry. Następuje wyznanie zaufania: Pan jest przy nim jak „mocny bohater” (gibbôr). Wers 12 wprowadza tytuł „Panie Zastępów” (YHWH ṣĕbāʾôt) i język wnętrza człowieka: „nerki” (kĕlāyôt) oraz „lēb”, czyli ukryte motywy i decyzje. Prośba o sprawiedliwość ma formę oddania własnej sprawy Temu, który przenika zamiary. Wers 13 brzmi jak hymn uwielbienia, jak w wielu lamentacjach psalmicznych. Hieronim, komentując Jr 20,10-11, podkreśla sens magor-missabib jako „terror z każdej strony” i notuje wariant grecki, który sugeruje „gromadzenie się” napastników. U niego „mężowie pokoju” stają się dawnymi sojusznikami, a tekst służy umocnieniu nauczycieli Kościoła w doświadczeniu prześladowań.
CZYTAJ DALEJ

„Kobiety, które kochał Bóg…”

2026-03-27 22:03

Izabela Fac

Spotkanie autorskie z dr Marią Miduch

Spotkanie autorskie z dr Marią Miduch

Autorka kolejny już raz zaprosiła współczesne kobiety do poznania tych sprzed wieków. Na kartach książki prorokini Anna, Maria i Marta z Betanii, Maria Magdalena, Samarytanka, córka Jaira, czy kobieta cierpiąca na krwotok stają się postaciami żywymi, niezwykłymi, wydobyte z ewangelicznej narracji. Czy mogą nas inspirować? Oczywiście, te kobiety to nie barwne tło wydarzeń. To aktywne uczestniczki w historii zbawienia, które często, a nawet bardzo często zdumiewają nas swoją determinacją, kreatywnością, odwagą i zaangażowaniem. To nie kobiety patrzące z boku na świat, one tworzą ten świat w relacji z Bogiem – podkreślała autorka.

Podczas spotkania, które odbywało się w ramach cyklu „Kawa z Autorem”, zebrani mogli autorce zdawać pytania, dzielić się wrażeniami i przemyśleniami. Padały pytania o pracę nad książkę, źródła, dobór postaci, o nasze odczytywanie Biblii. Czytam, pochylam się nad tymi postaciami i nabieram pewności, że mimo upływu czasu jesteśmy sobie bliskie – tamte kobiety i my tutaj – mówiła autorka podczas spotkania – znalazłybyśmy wspólny język, mogłybyśmy wzajemnie się inspirować.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję