Rokrocznie uroczystości 6 grudnia są dla nas wielkim świętowaniem. Wiemy, że św. Mikołaj w naszej historycznej tradycji był i cały czas jest patronem miasta. W ostatnich dniach ten patronat potwierdziła Rada Miejska. Wkrótce rozpoczną się też starania o to, by uczyniła to również Stolica Apostolska, dając nam przez to różne piękne przywileje – mówi ks. Stanisław Brasse, proboszcz parafii pw. św. Mikołaja w Głogowie. – Tradycją jest, że w okolicach liturgicznego wspomnienia św. Mikołaja w Głogowie odbywają się dni, podczas których chcemy poznawać naszego patrona. Jako parafia rokrocznie staramy się organizować różnego rodzaju konkursy dla najmłodszych, dla uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Każdego roku przyświeca nam jakiś temat. W ubiegłych latach były to: „Święty Mikołaj – cudotwórca”, „Święty Mikołaj – patron rzemieślników”, zaś w tym roku „Święty Mikołaj – patron pielgrzymów i podróżnych”. Konkurs organizowany był przez parafię św. Mikołaja pod patronatem Prezydenta Miasta Głogowa i odbywał się w trzech kategoriach wiekowych – dodaje proboszcz.
Częścią tegorocznych obchodów Głogowskich Dni Świętego Mikołaja był Orszak św. Mikołaja, który wyruszył z ruin kościoła św. Mikołaja i ulicami miasta przeszedł do kościoła parafialnego pw. Bożego Ciała, gdzie odbyła się Msza św. odpustowa za miasto i mieszkańców Głogowa z homilią diecezjalnego duszpasterza rodzin ks. Mariusza Dudki. Po Mszy był czas wspólne świętowanie – na mikołajowy bigos, pierniki św. Mikołaja i grzaniec na dziedzińcu kościelnym. – Zawsze podkreślam, że jest to radosne świętowanie nie tylko patrona naszej parafii, ale całego miasta. Św. Mikołaj łączy nas poprzez to, że zachęca do bycia dobrym, obdarowywania innych prezentem, który nie zawsze musi mieć wymiar materialny. On łączy też nas w wierze, ponieważ jest absolutnie wyjątkową postacią zarówno dla Kościoła Wschodniego i Kościoła Zachodniego i może nam otworzyć przestrzeń do wspólnych nabożeństw i inicjatyw – podsumowuje ks. Stanisław Brasse.
Św. Mikołaj uczy nas dobroci i przypomina, że jesteśmy darem dla innych
Już po raz dziewiąty ulicami Lublina przejdzie Orszak św. Mikołaja.
Barwne wydarzenie organizują parafia św. Mikołaja w Lublinie i Fundacja Szczęśliwe Dzieciństwo. Celem orszaku jest ukazanie prawdziwego wizerunku św. Mikołaja, dziś tak bardzo skomercjalizowanego i odartego z szaty sakralnej, oraz promocja misji dobrego wychowania. – Wspominamy św. Mikołaja, biskupa z Miry, wybitnego pedagoga i wychowawcę, przyjaciela dzieci i młodzieży – mówią organizatorzy. Ksiądz Piotr Kawałko, proboszcz parafii św. Mikołaja w Lublinie i inicjator orszaku, podkreśla niezmiennie, że we współczesnym społeczeństwie, ogarniętym szałem konsumpcjonizmu, wciąż trzeba przypominać, kim naprawdę był św. Mikołaj. – Biskup z Miry słynął z wrażliwości na cierpienie i ubóstwo, przez co stał się ikoną miłosierdzia i dobroczynności – mówi kapłan. – Jako parafia św. Mikołaja chcemy pobudzić mieszkańców Lublina, regionu i całej Polski do refleksji, do dobroczynności i wrażliwości na potrzebujących – podkreśla.
Leon XIV jako trzeci papież w historii odwiedza dziś San Marino – najstarszą republikę na świecie. W pierwszym przemówieniu, skierowanym do przedstawicieli władz i społeczeństwa obywatelskiego, nawiązał do dewizy państwa: Libertas, czyli: wolność. Przypominał o tym, że wolność obywatelska nie jest możliwa bez poszanowania i promowania godności osoby ludzkiej, a także o tym, że polityka, nie naruszając świeckości państwa, może czerpać z katolickiej nauki społecznej.
Dziękując władzom za zaproszenie, Ojciec Święty podkreślił, że przybywa do San Marino – najstarszej republiki świata, której historia sięga IV wieku – śladami swych poprzedników: św. Jana Pawła II, który odwiedził kraj w 1982 r. i Benedykta XVI, który przybył tam w roku 2011 r. Swoje przemówienie oparł na rozważaniu dewizy kraju: Libertas (czyli: wolność), która – jak przypomniał – oznacza coś więcej, niż tylko samostanowienie i niezależność polityczną.
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
