W czerwcu zaczyna się sezon na kwiaty dzikiej róży, z których można stworzyć wspaniałe produkty dobre dla ciała i urody. Zawierają one olejki eteryczne, które wzmacniają układ odpornościowy, ale łagodzą też rozdrażnienia.
Zbieramy płatki dzikiej róży rosnącej na terenach ekologicznych (z dala od ruchliwych dróg).
Białą nasadę płatków obcinamy nożyczkami – inaczej konfitura będzie miała lekko gorzki posmak. Płatki róży ucieramy w makutrze z cukrem pudrem drewnianą pałką, aż powstanie konfitura. Na koniec dodajemy kwasek cytrynowy i jeszcze chwilę ucieramy. Przekładamy do małych słoiczków, zakręcamy i pasteryzujemy ok. 15 min. Konfitura jest idealna do pączków i wypieków.
Mydło różane
• 1 łyżeczka suszonych płatków róży
• 1 kostka szarego mydła
Suszone płatki róży mielimy na proszek, np. w młynku do kawy, mydło ścieramy na tarce o grubych oczkach. Płatki i mydło przesypujemy do szklanej miski i umieszczamy w kąpieli wodnej. Podgrzewamy do momentu, aż mydło się rozpuści, a następnie przelewamy do małych pojemniczków, np. po serkach. Odstawiamy do zastygnięcia. Przechowujemy w suchym miejscu nie dłużej niż 6 miesięcy. Mydło różane możemy stosować do codziennego mycia lub do kąpieli.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
„My, chrześcijanie, musimy pokonać pokusę zamykania się: Ewangelia musi być bowiem głoszona i przeżywana w każdych okolicznościach i w każdym środowisku, aby była zaczynem braterstwa i pokoju między osobami, kulturami, religiami i narodami” - powiedział papież 25 stycznia w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
