Trzydzieści lat temu 56 prezbiterów zostało wyświęconych w diecezji lubelskiej. Większość przyjęła święcenia kapłańskie 18 maja 1991 r. w katedrze z rąk bp. Bolesława Pylaka. Następnego dnia bp Piotr Hemperek wyświęcił w Janowie Lubelskim trzech księży, a w Goraju bp Ryszard Karpiński również trzech. 18 maja w archikatedrze lubelskiej pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika została odprawiona dziękczynna Msza św. Wraz z jubilatami celebrowali ją bp Mieczysław Cisło, bp Artur Miziński i bp Adam Bab. – Czas, który jest przed nami, wydaje się długi, ale jest on krótki, kiedy patrzymy do tyłu. Niech ta świadomość wzbudza w was na nowo gorliwość, którą wynieśliście ze święceń kapłańskich. Niech jubileusz umocni was w wierze i nadziei, i w gorliwości kapłańskiej – powiedział metropolita.

Jak latorośle

W homilii bp Mieczysław Cisło przywołał słowa św. Pawła: „Lecz ja zgoła nie cenię sobie życia, bylebym tylko dokończył biegu i posługiwania, które otrzymałem od Pana Jezusa: [bylebym] dał świadectwo o Ewangelii łaski Bożej” (Dz 20, 24). – To piękne słowa na okoliczność jubileuszu. Co prawda nie żegnacie się ze wspólnotami, w których pracujecie, chociaż już mieliście rozstania i pożegnania z niejedną placówką, z którą Opatrzność was związała. W duchu modlitwy Chrystusowej wasze życie i posługa mają być objawianiem się chwały Bożej, a chwałą Bożą jest nie tyle sam człowiek, ile jego świętość – powiedział ksiądz biskup. Podkreślił też znaczenie dla odkrycia powołania przez jubilatów osoby i nauczania św. Jana Pawła II, zwłaszcza Mszy św. na Czubach w Lublinie w 1987 r., kiedy Ojciec Święty udzielił święceń kapłańskich 50 diakonom. – Jubileusz jest czasem osobistej refleksji jak wygląda życie i zespolenie z Chrystusem. Mamy trwać w winnym krzewie jak latorośle. Wtedy przynosimy owoc, kiedy trwamy w zespoleniu z Chrystusem poprzez łaskę uświęcającą i poprzez Słowo Boże, którym się karmimy, a później dzielimy się nim z ludem Bożym – powiedział bp Cisło. Pasterz zapytał o posługę kapłańską wobec tych, którzy są ubodzy, na marginesie, a nawet agresywni wobec Chrystusa i Kościoła. – Mamy widzieć w tych ludziach nasze siostry i naszych braci – podkreślił.

W winnicy Pana

W imieniu jubilatów ks. prof. Mirosław Wróbel podziękował za dar Mszy św. i lata przeżyte w kapłaństwie. – Możemy powiedzieć, że nigdy nam się w kapłaństwie nie nudziło. W doświadczeniu pasterskiej służby i chodzeniu w obecności Bożej nie było i nie jest nam najgorzej. Mimo licznych zagrożeń kapłaństwa, wciąż doświadczamy Bożej mocy jako daru i tajemnicy – powiedział kapłan. Przypomniał, że jubilaci pracują w większości jako proboszczowie, ale i jako pracownicy naukowi, kapelani, misjonarze, pracownicy kurii, przełożeni różnych ruchów i stowarzyszeń. Wielu służy poza archidiecezją lubelską, także w innych krajach. – Prosimy Boga, aby naszą kruchość, słabość, wszelkie niedostatki, umacniał swoją mocą i wypełniał swoją łaską. Niech nasze kapłaństwo promieniuje świętością i miłością, tak bardzo potrzebną w XXI wieku – powiedział ks. prof. Wróbel.