Aż 4 mln 400 tys. pielgrzymów przybyło na Jasną Górę w 2019 r. To o 100 tys. więcej niż rok temu. Rośnie też liczba pielgrzymów pieszych. Na Jasną Górę przyszło w tym roku 300 pieszych pielgrzymek, a w nich 133 tys. osób. To wzrost o 45 pielgrzymek i 9 tys. pielgrzymów – wynika ze statystyk Biura Prasowego Jasnej Góry.
W 2019 r. w 190 ogólnopolskich pielgrzymkach na Jasną Górę wzięło udział 752 360 osób. Najliczniejsze pielgrzymki to m.in.: Rodziny Radia Maryja, Motocyklistów, Odnowy w Duchu Świętym, Anonimowych Alkoholików, Rolników, Ludzi Pracy, Kół Żywego Różańca, Szkół im. Jana Pawła II. Do sanktuarium dotarło także: 11 250 osób w pielgrzymkach rowerowych, 413 osób w pielgrzymkach biegowych, 25 ułanów w pielgrzymkach konnych i 181 osób na rolkach.
Na Jasną Górę, oprócz polskich kardynałów, arcybiskupów i biskupów, przybyło 37 hierarchów z 18 państw świata. To m.in. kard. Robert Sarah, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów; kard. Konrad Krajewski, jałmużnik papieski; kard. Angelo Bagnasco, arcybiskup Genui, przewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy; abp Jan Romeo Pawłowski, delegat ds. nuncjatur w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej; i abp Światosław Szewczuk, zwierzchnik Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego.
Na Jasnej Górze pielgrzymi bardzo chętnie przystępują do sakramentów.
Reklama
Jasnogórscy spowiednicy poświęcili pielgrzymom 27 462 godziny, służąc w konfesjonale, a kapłani odprawili 50 916 Mszy św.
Przez cały rok sanktuarium jasnogórskie świętowało jubileusz 40-lecia pierwszej pielgrzymki św. Jana Pawła II do Polski i na Jasną Górę. Główne uroczystości dziękczynne miały miejsce 4 czerwca – dokładnie w dniu 40. rocznicy papieskiej pielgrzymki, a w jasnogórskim Arsenale otwarta została jubileuszowa wystawa pt. „Człowiek Zawierzenia”.
Szopka na Jasnej Górze
Jasnogórska szopka składa się w tym roku, jak zawsze, z dwóch części: tradycyjnej „betlejemki” na dziedzińcu przed bazyliką jasnogórską oraz ruchomej szopki na tzw. fosach. Hasło widniejące na szopce przed bazyliką brzmi: „Idziemy od żłóbka do Eucharystii – wielkiej Tajemnicy wiary”. To nawiązanie do nowego, trzyletniego programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce na lata 2019-22, realizowanego pod hasłem: „Eucharystia daje życie”.
Od wielu lat jasnogórską szopkę przygotowuje o. Bronisław Kraszewski, jasnogórski dekorator. Tradycyjna szopka ze Świętą Rodziną umieszczona jest w góralskiej chacie, którą wykonują górale z paulińskiej parafii z Czerwiennego. Obok figur Świętej Rodziny ustawione są ponadmetrowe figury św. Jana Pawła II błogosławiącego pielgrzymów, a także papieża Franciszka i papieża Benedykta XVI.
Reklama
Wśród najmłodszych pielgrzymów dużą popularnością cieszy się także ruchoma szopka na jasnogórskich fosach.
Podziel się cytatem
Powstaje głównie z myślą o dzieciach. W chacie przedstawiono jerozolimskie i polskie Betlejem. Spośród 400 figurek, mających po 35 cm wysokości, ok. 300 jest ruchomych. Są tam postaci przedstawiające codzienne życie – kowal, piekarz, rybak, są ludzie stojący przy ognisku, zbierający drewno, praczki, krzątający się przy swoich domach i pasterze opiekujący się zwierzętami. Są też lalki na ruchomych mechanizmach, ubrane w regionalne polskie stroje, a także postaci paulinów. W zagrodzie nie zabrakło oślicy Amelki, ulubienicy dzieci, są także ptaki.
Szopkę można zwiedzać w dni powszednie od godz. 9.00 do 18.00, a w soboty, niedziele i święta od 9.00 do 20.00 – aż do wtorku poprzedzającego Środę Popielcową.
Na Jasnej Górze trwa 12. Pielgrzymka Diecezji Bydgoskiej przed obchodami 20. rocznicy jej powstania. Uczestniczy w niej ok. 1,5 tys. osób. Hasło pielgrzymki to: „Bł. Michał Kozal, patron trudnych czasów”.
- Naszą szczególną intencją jest modlitwa o pokój – mówi ks. Mirosław Pstrągowski proboszcz parafii św. Łukasza Ewangelisty i św. Rity w Bydgoszczy, organizator pielgrzymki. Pielgrzymom towarzyszą relikwie bł. bp Michała Kozala – fragment jego pasa kapłańskiego. Bp Kozal zginął śmiercią męczeńską w obozie koncentracyjnym w Dachau w 1943 roku i nie zachowały się relikwie będące częściami jego ciała. – W styczniu obchodziliśmy 80. rocznicę jego męczeńskiej śmierci, zaś 25 września 130. rocznicę urodzin – przypomniał ks. Pstrągowski.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Przyszliśmy pożegnać człowieka, który pokazał, że autentyczne dobro nie potrzebuje legitymacji, wielkich haseł ani określonych barw - powiedział w środę biskup sosnowiecki Artur Ważny w homilii podczas Mszy św. za zmarłego tragicznie posła Łukasza Litewkę.
Przewodniczący Mszy św. bp Ważny, witając zebranych, zaznaczył, że przynoszą oni złość, gniew, ból, bezradność do tego, który jako jedyny potrafi leczyć rany, jakie nie dają się zszywać słowami. Prosił, aby ta modlitwa była nie tylko pożegnaniem, ale czułym przytuleniem Boga do wszystkiego, co teraz płacze i nie rozumie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
