Papież Franciszek ogłosił październik 2019 r. Nadzwyczajnym Miesiącem Misyjnym. Warto więc przypomnieć postać św. Jacka, polskiego misjonarza. W jego sanktuarium w Kamieniu Śląskim byłam z pielgrzymką czytelników „Niedzieli Rzeszowskiej”
Ten święty przed wiekami jednoczył Europę w oparciu o wartości chrześcijańskie. Jan Paweł II powiedział o nim, że uczył przodków surowej, ale autentycznej, życiodajnej prawdy ewangelicznej. Święty urodził się w Kamieniu Śląskim w zamku rodu Odrowążów w roku 1183.
Odebrał staranne wykształcenie w Krakowie z rąk samego Wincentego Kadłubka i po ukończeniu szkoły katedralnej otrzymał święcenia i został kanonikiem kościoła katedralnego. Jego wuj, Iwo Odrowąż, biskup krakowski, skierował młodego Jacka na studia do Bolonii. We Włoszech Jacek spotykał św. Dominika, który prowadził działalność kaznodziejską. Zafascynowany tą działalnością Jacek w 1220 r. w wieku 37 lat wstąpił w Rzymie do Zakonu Kaznodziejskiego. Habit dominikanina przyjął z rąk św. Dominika. W 1221 wraz z współbraćmi Czesławem Odrowążem i Hermanem Niemcem wybrał się w drogę powrotną do Polski, po drodze nauczając i zakładając pierwsze klasztory. Przemierzał pieszo szlaki Polski i Europy. Na przestrzeni swojej ponad 30-letniej działalności założył wiele klasztorów, m.in. w Gdańsku, Chełmnie. Elblągu, Toruniu, Rydze, Dorpacie, Królewcu. Jako kaznodzieja wędrowny ciągle był w drodze. Nigdy nie przyjął żadnej godności. W 1222 r. wraz z współbraćmi osiedlił się w Krakowie w drewnianym kościele Świętej Trójcy, który stał się kolebką polskich dominikanów.
Św. Jacek umarł w Krakowie 15 sierpnia 1257 r. i został pochowany w kościele Świętej Trójcy Ojców Dominikanów. Umierając, nie sporządził testamentu, bo nie miał niczego, czym mógłby rozporządzać. Swoim współbraciom pozostawił przesłanie: abyście byli pokorni, mieli wzajemną miłość i zachowali dobrowolne ubóstwo.
17 kwietnia 1594 r. w Rzymie papież Klemens VIII kanonizował Jacka Odrowąża. Jego opiece powierzali się bracia z całej Europy, którzy wyruszali głosić Ewangelię. Jest czczony na całym świecie, a spotkać go można w miejscach najliczniej uczęszczanych przez pielgrzymów, np. Lourdes, w Rzymie, w Sienie. Od jego imienia swoją nazwę wzięła największa polska dzielnica w Chicago. Na Podkarpaciu jest on patronem parafii w Będziemyślu erygowanej w 1927 r., a w Rzeszowie patronuje parafii dominikańskiej, erygowanej w 1990 r.
Sesja misjologiczna w WSD Kielce, ukazująca historię pracy na rzecz misji w diecezji na przestrzeni ponad stu lat oraz aktualne dzieła i wyzwania misyjne – zakończyła bogate obchody Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego. W wydarzeniu wzięli udział kieleccy biskupi, kapłani zaangażowani w działania misyjne, klerycy seminarium, siostry zakonne i świeccy misjonarze, którzy podzielili się swoim świadectwem pracy w krajach misyjnych
Biskup kielecki Jan Piotrowski, długoletni misjonarz w Kongu i Peru, poświęcił swoje wystąpienie „aktualności misyjnego powołania w Kościele”. Przypomniał istotę Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego, który jak zaznaczył „skłania nas przede wszystkim do duchowej współpracy, do modlitwy, do myśli o misjonarzach, do refleksji teologicznej, duchowej, duszpasterskiej, kulturowej, co my – jako ochrzczeni możemy zrobić dla misji”.
Amerykanka, która zmagała się z rzadkim nowotworem, zaprosiła na swój ślub mężczyznę z Polski, dzięki któremu mogła stanąć na ślubnym kobiercu. Karol jest bowiem dawcą szpiku, który uratował jej życie.
Kaedi Cacela z Chicago to młoda kobieta, która usłyszała od lekarzy dramatyczną diagnozę. Jej organizm mierzył się z zespołami mielodysplastycznymi, czyli grupą nowotworów układu krwiotwórczego. Jedyną szansą na pokonanie rzadkiej choroby był przeszczep szpiku.
Żeby dojść do tajemnicy śmierci i zmartwychwstania
2026-02-18 21:34
Biuro Prasowe AK /mfs
Biuro Prasowe AK
– Z życia z Bogiem w ukryciu zrodzi się w Tobie takie życie, które wszyscy będą widzieć; będą patrzeć na ciebie i będą widzieć dziecko Boga – córkę Boga, syna Boga. Bo Bóg tak oddaje – mówił kard. Grzegorz Ryś w Środę Popielcową w katedrze na Wawelu.
Na początku Mszy św. metropolita krakowski przypomniał słowa św. Grzegorza Wielkiego, który mówił, że „post trzeba uświęcać, bo sam z siebie nie jest święty”. – W poście nie chodzi o to, żeby pościć. W poście chodzi o to, żeby dojść do tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa, a to znaczy także do tajemnicy własnego chrztu, tak żebyśmy mogli po upływie postu odnawiać swoje przyrzeczenia chrzcielne. Gdyby nas liturgia Wigilii Paschalnej zaskoczyła, gdybyśmy nie wiedzieli, że padną te pytania, gdybyśmy nie byli gotowi na odpowiedź, to niezależnie od tego, ile sobie odmówimy jedzenia i picia, postu nie było. Ruszamy do tej drogi, do Wigilii Paschalnej, do własnego chrztu – zauważył kard. Grzegorz Ryś.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
