Do podejmowania trudnej drogi krzyża, która ma nas doprowadzić do życia wiecznego, Jezus Chrystus zachęca słowami: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa” (Łk 9, 23) . Aby tą drogą podążać, każdy z nas musi wziąć swój krzyż, swoje cierpienia fizyczne lub duchowe, grzechy, słabości, nałogi i wszelkie negatywne treści, które nas zdominowały i przejść swoją drogę krzyżową. Jeśli chcemy z nich powstać, to musimy wybrać drogę, którą pokazał nam Pan Jezus. To pozwoli nam zrozumieć sens Jego cierpień i upokorzeń. Ona prowadzi przez to, co trudne, do tego, co wartościowe. Nie byłoby dojścia do nieba, gdyby nie ofiara krzyża. Tam innej drogi nie ma do zmartwychwstania. – To właśnie zmartwychwstanie objawia prawdziwą wartość krzyża, ku któremu zmierzamy w okresie Wielkiego Postu. Krzyż nie jest znakiem śmierci, ale życia, nie rozczarowania, ale nadziei, nie klęski, ale zwycięstwa. Jak głosi starożytny hymn liturgiczny, krzyż Chrystusa jest wręcz „jedyną nadzieją”, ponieważ wszelkie inne obietnice zbawienia są złudne, nie rozwiązują bowiem fundamentalnego problemu człowieka: problemu zła i śmierci – mówił św. Jan Paweł II przed modlitwą „Anioł Pański” 14 marca 1999 r.

Z krzyżem zmartwychwstanie Chrystusa łączy się nierozerwalnie. W planie Bożym krzyż Chrystusa stanowi prawdziwe narzędzie zbawienia dla całej ludzkości. Bez niego tajemnica życia wciąż byłaby nierozwiązywalną zagadką. Wskazuje, że pomimo tego, iż na nim dokonała się śmierć, krzyż jest znakiem oczyszczenia, nowego życia i kluczem do nieba.

Dla chrześcijan znak krzyża to świętość. Naznaczenie nim na chrzcie wskazuje nam drogę życia, jest źródłem mocy i nadziei. Symbolizuje cierpienie i śmierć, ale przede wszystkim ogromną miłość i poświęcenie. Mamy tu do czynienia ze zmianą wcześniejszej symboliki krzyża. Przed ukrzyżowaniem Chrystusa śmierć poniesiona w taki sposób uznawana była za haniebną. Po tym wydarzeniu krzyż stał się znakiem zwycięstwa życia nad śmiercią. Jest utożsamiany z miejscem chwały, triumfu i zmartwychwstaniem.

Przeżywanie co roku Triduum Paschalnego ma nam wciąż przypominać, że za Jego ukrzyżowaniem idzie nadzieja na ofiarowane nam przez Boga nowe życie. Obyśmy tej nadziei nie stracili. Bo jak powiedział św. Paweł: „Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, próżna byłaby nasza wiara” (por. 1 Kor 15, 14).