Reklama

Kościół

oswajanie wiary

Jesteście cenni

Jeden z ojców Kościoła biorących udział w synodzie o młodych powiedział, że dla niego synod zaczyna się w poniedziałek, czyli tuż po wyjeździe z Wiecznego Miasta. Jak będzie wyglądał Kościół młodych w Polsce i na świecie? Jakie nowe inicjatywy powstaną? Które działania zostaną ulepszone, wzmocnione? I wreszcie jak biskupi otworzą się na młodych, a młodzi na biskupów? Zanim jednak to wszystko zacznie się dziać, a my będziemy na bieżąco to śledzić i opisywać, niewielkie podsumowanie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Co? XV Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów nt. „Młodzież, wiara i rozeznawanie powołania”

Gdzie? Watykan

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Kiedy? 3-28 października 2018 r.

Synodalne obrady były poświęcone młodym ludziom niezależnie od wyznania w wieku 16-29 lat.

Jest ich na świecie ok. 1,8 mld, tym samym stanowią niemal jedną czwartą ludzkości.

W imieniu Ojca Świętego pracom zgromadzenia przewodniczyli na zmianę przedstawiciele czterech różnych geograficznie i kulturowo regionów świata: z Iraku, Madagaskaru, Mjanmy i Papui Nowej Gwinei.

Uczestnicy

W synodzie wzięli udział zwierzchnicy katolickich Kościołów wschodnich i biskupi wybrani przez ich Synody Biskupów, biskupi wybrani przez konferencje episkopatów z całego świata, 10 zakonników, szefowie dykasterii Kurii Rzymskiej oraz biskupi wyznaczeni przez papieża. W sumie 268 ojców synodalnych: 31 z urzędu, 183 z wyboru i 41 z nominacji papieskiej. 23 ekspertów służyło pomocą sekretariatowi zgromadzenia. Obecnych też było 49 audytorek i audytorów z całego świata, w tym 34 osoby w wieku 18-29 lat. Mieli oni prawo wypowiadania się, lecz nie uczestniczyli w głosowaniach. Przybyli też tzw. delegaci braterscy z innych Kościołów i wspólnot kościelnych oraz gość specjalny – br. Alois z Taizé.

Tematyka

Reklama

Punktem wyjścia w dyskusjach ojców Kościoła był 52-stronicowy roboczy dokument „Instrumentum laboris”. Powstał on jako efekt różnorodnych konsultacji: seminarium nt. młodzieży, które w ubiegłym roku odbyło się w Rzymie, konsultacji online, przedsynodalnego spotkania młodych w Rzymie i online. Obejmował także informacje, które młodzi ludzie przesyłali bezpośrednio do Sekretariatu Synodu.

Jakich konkretnie obszarów dotyczyła tematyka? Wśród bardzo wielu biskupi podkreślali, że młodzi ludzie chcą być wysłuchani, zauważeni, potrzebują towarzyszenia i wsparcia na drodze rozeznania powołania. W świecie globalizacji i zeświecczenia dążą do odkrywania na nowo Boga i duchowości. Biskupi wskazywali, że Chrystus jest młody wśród młodych i uważny na procesy dojrzewania, które zachodzą w ich sercach. Ale też w związku z tym ich relacja z Chrystusem wymaga pogłębienia, wejścia na drogę przygody wiary. Dużo miejsca ojcowie synodalni poświęcili też problemowi migracji młodych ludzi, nadużyć władzy, ekonomicznych czy seksualnych, których dopuszczały się osoby duchowne, prześladowań z powodu wiary; kwestii obecności w świecie mediów społecznościowych, cielesności człowieka, obecności tych, którzy cierpią, przeżywają kryzysy i trudności, trosce także o osoby homoseksualne. Podkreślali, że młodzi nie chcą być osądzani, ale oczekują prawdziwego dialogu, chcą wiedzieć, kim jest Jezus.

Trzeba zaznaczyć, na co zgodnie zwracają uwagę ojcowie synodalni, że w ciągu miesiąca obrad dokonywały się ważne zmiany. Najpierw to przejście od pytania, co można zrobić dla młodzieży, do pytania, co należy robić razem z młodzieżą.

Kontrasty

Reklama

W synodzie bardzo mocno dała o sobie znać różnorodność życia i problemów, z jakimi mierzą się młodzi ludzie w poszczególnych zakątkach świata. Warto tu oddać głos jednemu z polskich uczestników, abp. Grzegorzowi Rysiowi: „Na przykład ojciec z Zachodu mówił o młodzieży, która korzysta z Internetu z jego wszystkimi plusami i minusami, a z kolei ojciec z Afryki zwracał uwagę, że 50 proc. młodych ludzi na tym kontynencie to analfabeci. Gdy my z Zachodu mówiliśmy o 15 czy 25 proc. młodych w Kościele, to ojciec z Azji mówił o młodych, którzy decydują się na męczeństwo z powodu chrześcijańskiej wiary. Gdy my mówiliśmy o mankamentach naszego szkolnictwa, w tym katolickiego, to ojcowie afrykańscy stwierdzali krótko, że szkoła jest najważniejszym i jedynym miejscem doświadczenia wiary i Kościoła dla młodego człowieka. Gdy my się czasami zżymamy, że edukacja jest obowiązkiem każdego młodego człowieka, to w Afryce stale łamanym prawem człowieka jest dostęp do edukacji. Gdy my mówimy o autonomii państwa, polityki i Kościoła, to biskupi z Azji marzą o wykształconej młodzieży, która będzie się zajmowała polityką, gdyż Kościół potrzebuje realnego wpływu chrześcijan na rzeczywistość. (...) [Synod – przyp. red.] uświadomił wielu z nas, że moja optyka nie jest jedyną i słuszną”.

Media

Twitter. Największe zainteresowanie wzbudził tweet Papieża z 24 października: „Ten synod pragnie być znakiem Kościoła, który naprawdę słucha i nie ma z góry przygotowanych odpowiedzi”.Wpis przeczytało ponad 50 mln internautów. Z kolei oficjalny hashtag „#Synod2018” na Twitterze i Instagramie miał ponad 100 mln odwiedzających i ponad 350 tys. komentarzy. Oprócz tego w mediach społecznościowych, pojawiło się pół miliona różnego rodzaju wpisów dotyczących synodu – zdjęć, artykułów, postów, zwłaszcza z Ameryki i Europy. Wiadomości watykańskiego portalu informacyjnego „Vatican News” zamieszczone na Facebook´u odebrało 10 mln użytkowników. Na Instagramie jedna informacja agencji na ten temat była czytana co najmniej 650 tys. razy.

Koniec – początek

Biskupi swoje trwanie na synodzie porównali do drogi do Emaus. Mówili: „Nie były to ani obrady, ani jakieś wielkie spotkanie, ale bardziej doświadczenie bliskości Chrystusa, który towarzyszy w drodze swojemu Kościołowi” (bp Emmanuel Gobilliard, Francja). „Ten synod jest traktowany nie tyle jako coś, co zmierza ku końcowi, ile raczej właśnie odwrotnie, jako proces, który się rozpoczyna” (abp Stanisław Gądecki).

Obrady synodu zakończyły się 27 października uchwaleniem przez ojców synodalnych dokumentu końcowego i zatwierdzeniem go przez papieża Franciszka. Uroczyste zamknięcie miało miejsce w Bazylice św. Piotra dzień później podczas Mszy św. pod przewodnictwem Ojca Świętego. Wyznał on: „Chciałbym powiedzieć ludziom młodym, w imieniu nas wszystkich dorosłych: przepraszam, jeśli często was nie wysłuchaliśmy; jeśli zamiast otwierać dla was serce, napełnialiśmy wasze uszy. Jako Kościół Jezusa pragniemy słuchać was z miłością, będąc pewnymi dwóch rzeczy: że wasze życie jest cenne dla Boga, ponieważ Bóg jest młody i kocha ludzi młodych; i że wasze życie jest cenne również dla nas, a wręcz konieczne, aby iść naprzód”.

Informacje w oparciu o: www.kai.pl i www.vatican.va/pl

2018-11-07 08:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Siostra mnie jeszcze zaskoczy

Niedziela Ogólnopolska 13/2018, str. 52-53

[ TEMATY ]

młodzi

Niedziela Młodych

Zdjęcia: archiwum Sióstr Jezusa Miłosiernego

Siostry Jezusa Miłosiernego z Bledzewa z diecezji ziolonogórsko-gorzowskiej opowiadają o pasjach w powołaniu

Siostry Jezusa Miłosiernego z Bledzewa z diecezji ziolonogórsko-gorzowskiej opowiadają o pasjach w powołaniu

Życie w zakonie – czy może być ciekawe? Zastanawiają się niektórzy. Takie życie – jak wskazywał o. dr Bernard Jarosław Marciniak OFM, prowincjał franciszkanów z Poznania – w opinii tego świata nieraz uważane jest za stracone, jakoby miało ono przekreślać plany i marzenia człowieka, który obrał tę drogę. Nic bardziej mylnego. To właśnie życie w pełni miłości z Jezusem daje niezwykłe możliwości rozwoju, pozwala na nowo odkrywać pasje i talenty, a przywdzianie habitu wcale nie stoi temu na przeszkodzie. Pasje pomagają w odkrywaniu powołania i obecności Pana Boga w życiu człowieka. Przykładem są Siostry Jezusa Miłosiernego z Bledzewa, które na łamach "Niedzieli Młodych" opowiedziały nam swoje historie.

S. Eliza, mistrzyni nowicjatu, przełożona Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego w Bledzewie, pochodzi ze Szprotawy. W bardzo młodym wieku zaczęła trenować koszykówkę. Urodziła się w sportowej rodzinie, bo – jak mówi – jej rodzice są wuefistami. Początkowo trenowała ją mama, a później tato, który jest trenerem koszykówki, obecnie już na emeryturze. S. Eliza jako zawodniczka występowała w trzecioligowym Klubie Sportowym „Szprotavia” Szprotawa w rozgrywkach makroregionu dolnośląskiego. Koszykówka to była jej pasja. – Moje życie kręciło się wokół sportu. Był on dużą częścią mojego życia. Wiem, że sport bardzo mocno kształtuje charakter. Na pewno cenne jest zmaganie się z sobą, ze swoimi słabościami i dawanie z siebie po prostu wszystkiego, żeby zwyciężyć, chociaż sport uczy także przegrywać; uczy szacunku i gry fair play na boisku, żeby podać rękę tej osobie, z którą się gra; uczy pracy nad sobą i pracy w grupie, co – jak zauważyłam – przenosi się również na życie duchowe i życie we wspólnocie, które dzisiaj jest moim udziałem – opowiada s. Eliza. – Był taki moment w czasie liceum, że zastanawiałam się, co dalej robić. Pamiętam, że w czasie jednego meczu, kiedy biegłam od jednego kosza do drugiego, pomyślałam sobie: za czym ja tak biegam? To było takie pytanie, które bardzo mocno we mnie wybrzmiało. Dzisiaj, po kilkunastu latach, dalej mam tego ducha sportowego we wszystkim, co robię. Lubię wysiłek, lubię zmaganie i dobre zmęczenie; lubię współdziałać z siostrami w jakiejś dobrej sprawie. Myślę, że teraz są to takie Boże zawody, o których mówił św. Paweł, tylko dzisiaj jak dla mnie Pan Bóg nadał temu bardzo głęboki, duchowy sens. Wtedy nie wiedziałam, za czym biegam od kosza do kosza, ale teraz już wiem, za czym biegnę. Pan Jezus mówił, jak czytamy w „Dzienniczku” św. Siostry Faustyny – że każdy nawet „najdrobniejszy czyn oblubienicy Mojej ma wartość nieskończoną, dusza czysta ma moc niepojętą przed Bogiem” (Dz. 534). Dlatego robiąc proste rzeczy, mamy poczucie sensu, że czynimy to z Jezusem dla zbawienia ludzi i własnego uświęcenia. Teraz to jest dla mnie taka najgłębsza motywacja w tym, co robię, a wykorzystuję tu to wszystko, czego się nauczyłam od moich rodziców, i to, czego nauczył mnie sport – dzieli się s. Eliza, która dzisiaj docenia wartość sportu, chociażby w pracy z dziećmi. – Pracując w szkole, czasami miałam zastępstwa na wuefie. Pamiętam, jak kiedyś stałam na korytarzu i kręciłam piłkę na palcu, podszedł do mnie taki malutki chłopczyk i mówi: „Siostra mnie jeszcze wiele razy zaskoczy”. Pomagało mi to w pracy z dziećmi, a sport jest zawsze dla mnie frajdą. Z radością wracam do niego, chociaż teraz w habicie trudniej. Ale jest to możliwe – śmieje się s. Eliza, której obecną pasją jest szukanie Boga w drugim człowieku, a z bardziej przyziemnych rzeczy – muzyka i gra na instrumentach.
CZYTAJ DALEJ

Rozważania na niedzielę: 22 dni był nieprzytomny. To, co zobaczył zmieniło wszystko

2026-03-13 08:36

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat. prasowy

To opowieść o człowieku, lekarzu, który stanął na granicy życia i śmierci — i wrócił odmieniony. O lekarzu, który przez 22 dni leżał nieprzytomny, a po odzyskaniu przytomności zaczął patrzeć na świat zupełnie inaczej. Wacław Szuniewicz nie tylko wrócił do życia. On odnalazł jego nowy sens.

To jednak nie jest tylko opowieść o jednym człowieku. To także próba odpowiedzi na bardzo ważne pytanie: czy można patrzeć, a nie widzieć? I czy bywa tak, że dopiero przez cierpienie, stratę albo ciemność człowiek zaczyna dostrzegać to, co naprawdę ważne?
CZYTAJ DALEJ

75 lat modlitwy i spotkań. Jubileusz parafii na Wittiga

2026-03-15 18:30

Marzena Cyfert

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Gdy w 1951 r. powstawała parafia NMP Matki Pocieszenia, liczyła niespełna trzy tysiące wiernych. Dziś pośród akademików i parkowych alei nadal jest miejscem modlitwy i spotkania z Bogiem. Podczas jubileuszowej Eucharystii bp Jacek Kiciński przypomniał, że właśnie z takich – często niewielkich – wspólnot buduje się Kościół.

– Cieszę się, że dzisiaj razem możemy dziękować Panu Bogu za jubileusze, które tutaj przeżywamy. A pokazują nam one, jak żywą wspólnotą wiary jest to miejsce – ta parafia i ta świątynia – mówił ksiądz biskup i przypomniał o przeżywanych jeszcze w tym miejscu jubileuszach 50-leciu DA Redemptor i 100-leciu obecności sióstr Służebniczek NMP.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję