Dwadzieścia pięć lat temu, 8 kwietnia 1993 r., dekretem ówczesnego ordynariusza – bp. Kazimierza Górnego zostało erygowane Wyższe Seminarium Duchowne w Rzeszowie z siedzibą przy ul. Wetlińskiej. Od stycznia 2013 r. mieści się ono w budynku Instytutu Teologiczno-Pastoralnego przy ul. Witolda. Przez 25 lata istnienia Seminarium przygotowało liczną rzeszę kapłanów pracujących dzisiaj w diecezji i poza jej granicami, w tym także poza Polską i na terenach ściśle misyjnych oraz na polskich uczelniach lub w służbie Stolicy Apostolskiej. Powstanie i funkcjonowanie Seminarium było możliwe dzięki stałej i ojcowskiej trosce księży biskupów, dzięki życzliwości władz miasta, dzięki hojności kapłanów i dobroczyńców oraz pomocy płynącej z parafii diecezji. Powstało także Stowarzyszenie Przyjaciół WSD w Rzeszowie funkcjonujące w wielu parafiach diecezji, którego celem była modlitwa za powołanych, troska o nowe powołania i pomoc finansowa. Duchowa i duszpasterska formacja do kapłaństwa odzwierciedlała najlepsze tradycje seminariów w Tarnowie i w Przemyślu. Formację intelektualną w Seminarium zapewniali profesorowie pochodzący z diecezji rzeszowskiej oraz chętnie wspomagający nas profesorowie z Przemyśla, Tarnowa, Krakowa, Lublina i Sandomierza. Od samego początku Wyższe Seminarium Duchowne w Rzeszowie było afiliowane do Wydziału Teologicznego PAT (późniejszy UPJP II), dzięki czemu absolwenci mogli zdobywać stopień magistra teologii.

Seminarium to miejsce szczególnie ważne dla życia każdej diecezji, gdyż to właśnie tutaj kształtuje się tożsamość przyszłych pasterzy. Dziękujemy Bogu, że przez owe 25 lat wspierał swoją łaską tych wszystkich, którzy Seminarium tworzyli: księży biskupów, rektorów, formatorów, wykładowców, kleryków, siostry zakonne, pracowników świeckich, dobroczyńców i przyjaciół. Jubileusz to dobra okazja, aby z jednej strony z wdzięcznością popatrzeć na przeszłość i dostrzec ogrom dobra, jakie się dokonało dzięki Bożej łasce i uczciwej pracy tak wielu ludzi. Jesteśmy dzisiaj dłużnikami i dziedzicami ich modlitwy, zaangażowania i pracy. Ogarniamy ich wszystkich modlitwą, wypraszając potrzebne łaski, a dla zmarłych prosimy o dar życia wiecznego. Z drugiej strony, jubileusz to okazja, aby z mądrością i pokorą popatrzeć na obecną sytuację Seminarium i na kwestię powołań kapłańskich i zakonnych z parafii naszej diecezji. To także okazja, aby z odważną nadzieją spoglądać ku przyszłości.

Jubileusz zaprasza nas, aby pochylić się nad najgłębszą tożsamością Seminarium, jego rolą i misją w dzisiejszym Kościele. Seminarium formuje, zgodnie z wytycznymi Kościoła, przyszłych pasterzy Ludu Bożego. Mają być kapłanami cechującymi się podwójną wiernością. Najpierw jest to wierność wobec otrzymanego dziedzictwa chrześcijańskiej wiary, a potem wierność wobec współczesnego człowieka i świata. Kapłan to „vir ecclesiasticus”, który z szacunkiem i bezwzględną wiernością przyjmuje, bada i przekazuje niezmieniony depozyt wiary i moralności, kocha Kościół, jego przeszłość, jego dziedzictwo, jego liturgię i myśl. To pierwsza wierność. Kapłan to także człowiek „posłany do tego pokolenia”, czyli do konkretnego człowieka żyjącego dzisiaj wraz z jego pogubieniem, lękami, niewiarą, mentalnością. Ta podwójna wierność domaga się, oprócz wiedzy, apostolskiej odwagi, aby temu pokoleniu głosić Ewangelię. Seminarium nie może przygotowywać kapłanów na wczoraj, ale na jutro, a to domaga się nieustannego wsłuchiwania się w głos Ducha Świętego, który podpowiada, jak ma być ukształtowane serce kapłana.

Dziękujemy Bogu za 25 lat naszego Seminarium i prosimy, aby uczył nas ciągle odkrywania jego szczególnej tożsamości i misji wobec świata, który czeka na Ewangelię. Nie wiemy, do jakiej formy świadectwa i do jakiego stylu pracy będą powołani przez Chrystusa przyszli kapłani. Ale wiemy jedno, że to On jest Panem historii i to On spełni wypowiedziane przez proroka słowa: „Pastors dabo vobis!” – dam wam pasterzy według mego serca.

Wszystkim czytelnikom „Niedzieli Rzeszowskiej” składam serdeczne podziękowanie za pamięć o kapłanach i o klerykach naszej diecezji. Waszej modlitwie polecam całe Seminarium, kleryków i formatorów, oraz pokornie proszę o wielką i szczerą modlitwę o nowe i święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, których tak bardzo potrzebuje Kościół w kraju i za granicą.

Ks. Paweł Pietrusiak, rektor WSD w Rzeszowie