Najważniejszymi wydarzeniami dla polskiego Kościoła były w 2017 r. trzechsetlecie koronacji Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze oraz stulecie objawień Matki Bożej w Fatimie. Koronacja Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze odbyła się 8 września 1717 r. Przyozdobiono go wówczas złotymi koronami Kapituły Watykańskiej z woli papieża Klemensa XI, a dokonał tego biskup chełmski Krzysztof Szembek. Na uroczystość tę przybyła niebywała jak na owe czasy rzesza, ok. 200 tys. pielgrzymów. Dla Polaków była to ogólnonarodowa manifestacja wiary, a sam obrzęd uważano za ukoronowanie Bogarodzicy Maryi na Królową Polski po wszystkie czasy.

Z kolei w portugalskiej Fatimie Matka Boża ukazywała się małym pastuszkom, rodzeństwu Hiacyncie i Franciszkowi Marto oraz nieco starszej od nich Łucji dos Santos. Począwszy od 13 maja 1917 r., przez pięć kolejnych miesięcy Maryja, ukazując się dzieciom, prosiła za ich pośrednictwem ludzkość o nawrócenie i pokutę oraz przekazała trzy tajemnice.

Warto także pamiętać o innych wydarzeniach bezpośrednio związanych z kultem Maryi, kształtujących chrześcijańską duchowość, rozbudzających żarliwą wiarę w Chrystusa Zmartwychwstałego pośród ludzi w różnych miejscach świata. Jednym z takich miejsc było brazylijskie miasto Aparecida, pełniące obecnie dla tego kraju rolę narodowego sanktuarium maryjnego. To tam rybacy w 1717 r. wyłowili z rzeki niewielką figurkę Matki Bożej, a od tamtej pory zaczęto przypisywać jej niezwykłe zdarzenia, powszechnie uchodzące za cudowne. W Polsce mieliśmy okazję przeżywać 140. rocznicę jedynego w naszym kraju uznanego oficjalnie przez Watykan za autentyczne objawienia maryjnego w Gietrzwałdzie. Wizjonerkami były wówczas dwie nastolatki: 13-letnia Justyna Szafryńska oraz 12-latka Barbara Samulowska. Matka Boża – jak opowiadały – przemówiła do nich po polsku, prosząc o codzienne odmawianie modlitwy różańcowej.

Rok Maryjny w naszej archidiecezji subtelnie zdominowały liczne obchody związane z setną rocznicą objawień Najświętszej Maryi Panny w Fatimie. Już u progu Wielkiego Postu w 2015 r., w ramach trwającej od 2008 r. ogólnoświatowej Nowenny Fatimskiej przygotowującej cały Kościół powszechny do duchowej celebracji tego ważnego wydarzenia, zainaugurowano Misje Fatimskie, planując, by objęły one swym zasięgiem wszystkie parafie archidiecezji. Wszystko po to, by uwrażliwić możliwie wszystkich na wymowę i znaczenie orędzia fatimskiego, wartość modlitwy różańcowej, głębokiego przeżywania Nabożeństwa pięciu pierwszych sobót miesiąca oraz wskazać sens pokuty i nawrócenia. Szczególnym wydarzeniem było również majowe diecezjalne dziękczynienie za dar kanonizacji rodzeństwa pastuszków z Portugalii, Hiacynty i Franciszka Marto, które odbyło się w powstającym na os. Kasztanowym w Szczecinie, pierwszym i jedynym póki co na świecie, Sanktuarium Dzieci Fatimskich. Jego poświęcenia 9 września br., w dniu 5. rocznicy wprowadzenia relikwii św. Hiacynty i Franciszka przez biskupa Fatimy Antonio Marto, dokonał abp Andrzej Dzięga. To tylko niektóre wydarzenia wpisujące się bezpośrednio w nurt przeżyć duchowych okresu Maryjnego Roku w naszej archidiecezji. Ile z tego ożywczego tchnienia Maryi pozostało w naszych sercach? Na to pytanie każdy musi sam sobie odpowiedzieć, przede wszystkim sercem.

Abp Andrzej Dzięga w homilii w dniu diecezjalnego zakończenia Roku Maryjnego – 13 października 2017 r. gorąco zachęcał, by z głęboką wiarą odpowiadać na wołanie Maryi, nie tylko tu i teraz, ale także w przyszłości, przez całe życie. „Mamy jeszcze co analizować, mamy jeszcze z czego robić rachunek sumienia, (…) będziemy szli w kolejne setne rocznice i to pytanie będzie nas drążyło, czy po stu latach jesteśmy mądrzejsi, świętsi, bardziej zdecydowani i twardsi?” – wołał Metropolita, wskazując jednocześnie potrzebę nieustannej modlitwy o przemianę świata, o przemianę serc, o nawrócenie. Zachęcał, by nie zaprzątać sobie głowy wyobrażeniami, jaki będzie świat za kolejne 100 lat, lecz by nieustannie prosić Boga, „aby to był świat ludzi pełnych Boga, ludzi trwających przy Bogu, słuchających Boga, kochających po Bożemu, ludzi zgodnych, zorganizowanych, ale i pełnych nadziei, dynamicznych, pełnych inicjatywy, ludzi, którzy mając Boga w sercu idą przez świat z podniesioną głową, głoszących światu źródło Ewangelii, mających źródło w prawdzie i w miłości”.

Kończąc, Ksiądz Arcybiskup skierował szczególną prośbę do Maryi, by na nowo rozchyliła swe dłonie i tymi dłońmi rozsunęła chmury zaciemniające nasze myśli i serca, życie rodzin, spraw Ojczyzny, Europy i świata. „Pozwól nam poczuć słońce na nowo! – wołał. – Niech pokój razem z Bożą łaską spłynie w nasze serca i w nasze życie. Maryjo, przyjmij naszą obecność, wysłuchaj naszych Różańców, przyjmij nasze zawierzenia i poświęcenia, i prowadź nas po Bożej drodze do Twojego Syna, bo On jeden naprawdę żyje i króluje przez wszystkie wieki wieków!”.