Nadzieja to głęboka wiara i zaufanie w Bożą moc. To dla mnie ta iskra i siła, poprzez którą jesteśmy gotowi, by z odwagą podejmować nowe dzieła, by stanąć przed kolejnymi wyzwaniami. Jeszcze za czasów mojego uczestnictwa w duszpasterstwie akademickim często słyszałam, by budować swoje życie na skale, by oprzeć go o głaz. Wtedy bardzo świadomie dotarło do mnie, że fundamentem mojego życia jest otrzymana wiara, że muszę ją pielęgnować i umacniać. I tak się zaczęło.
Dziś z radością, z mocą nadziei wędruję przez życie. Nadzieja to taka część dobrze ugruntowanej drogi, która prowadzi mnie do celu. To droga, po której pewnie mogę kroczyć z troską o zbawienie moje i innych. Rodzina i dom oraz praca przez ostatnie ponad dwadzieścia lat – ta droga wiedzie przez pomnażanie dobra, wypełnianie zadań i powierzonej mi misji w Akcji Katolickiej. Nadzieja w życiu człowieka jest bardzo ważna. Plany i oczekiwania towarzyszą nam na co dzień, w życiu osobistym i wspólnotowym. Mamy też swoje oczekiwania i nadzieje jeszcze szersze, np. związane z regionem czy naszą Ojczyzną. W zadziwiający wręcz sposób ludzie różnią się między sobą sposobem patrzenia na tę samą rzeczywistość. Jedni radośni, w każdej sytuacji potrafią znaleźć dobro. Każdy zaułek i każda trudność są dla nich wyzwaniem, stają się ich siłą napędową. Ale są i tacy, którzy uwagę koncentrują na sobie i najbliższych. Wiele rzeczy opierają tylko na zaspokojeniu własnych potrzeb i negowaniu wszystkiego, co nie po ich myśli, np. w obszarze polityki.
Często zastanawiamy się, jak nie ulec negatywnej konsumpcyjnej presji współczesnego świata. Niestety, na co dzień coraz częściej obcujemy z ludźmi, którym brakuje wiary, być może ją zagubili albo jej nie poznali. Dlatego pokazujmy innym naszą chrześcijańską radość oraz nadzieję.
Dzisiejsza przypowieść, mimo takich czy innych trudności, jest pełna nadziei. Któż z nas, patrząc uczciwie na swoje życie, może powiedzieć, że pracuje dla Pana od pierwszej godziny?
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”. A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».
Diecezja w Dżafnie, gdzie w Chemmani znajduje się największa zbiorowa mogiła na Sri Lance, zmobilizowała się do wszczęcia niezależnego, międzynarodowego śledztwa, aby wyjaśnić czas i przyczyny śmierci pogrzebanych. Chodzi o szczątki co najmniej 500 osób, w tym dzieci i niemowląt. Mogą należeć do osób uważanych przez dziesięciolecia za zaginione.
Ojciec Augustine Anthonipillai, dyrektor Diecezjalnej Komisji Sprawiedliwości i Pokoju, podkreśla, że poszukiwanie prawdy jest niezbędne. Tym bardziej, że oprócz szkieletów dzieci odnalezionio szkielety dorosłych z rękami skrzyżowanymi za plecami lub w pozycji siedzącej ze związanymi dłońmi. W masowym grobie zespół specjalistów pracował do sierpnia ubiegłego roku, kończąc trzecią kampanię wykopaliskową, rozpoczętą w 2025 roku i nadzorowaną przez sąd w Dżafnie.
Po raz trzeci do sanktuarium Matki Bożej Chełmskiej pielgrzymowali mężczyźni z całej archidiecezji lubelskiej.
Pielgrzymka odbyła się 12 września w ramach oktawy wrześniowego odpustu. Wraz z pielgrzymami modlił się bp Mieczysław Cisło, który w bazylice na Górze Chełmskiej odprawił Mszę świętą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.