Niedziela, 18 października. Dwudziesta Dziewiąta Niedziela zwykła.

• Iz 45, 1.4-6 • Ps 96 • 1 Tes 1, 1-5b • Mt 22, 15-21

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?» Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

Trudna jest sytuacja opisana w dzisiejszej Ewangelii. Płacić czy nie płacić? Jezus zostaje wystawiony na próbę przez faryzeuszów, którzy, posługując się swoimi uczniami, kierują do Mistrza z Nazaretu podchwytliwe pytanie. W postawie faryzeuszy jest pełno chciwości. Nie zależy im na ojczyźnie, narodzie, nie mają na uwadze dobra podatników, chodzi o podstęp wymierzony w Jezusa. Być może liczyli na to, że Jezus zakaże płacenia podatków. Byłaby to podstawa do oskarżenia o niepodporządkowanie się cezarowi. Pan Jezus demaskuje ich niecne plany, nazywając ich obłudnikami. Przypomina o ich powołaniu, wybraniu do służby Bogu. To zamyka ich usta, przynajmniej na jakiś czas. Jezus staje się być może ich wyrzutem sumienia. Do prawdziwego nawrócenia potrzeba dobrej woli, faryzeuszom tego brakuje, dlatego pozostają w swoim błędnym myśleniu. Panie, daj mi serce czyste, bym nie zaniedbywał swoich codziennych obowiązków i miłował Cię całym sercem.

K.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".